VII SA/Wa 435/17
PostanowienieWSA w Warszawie2018-04-17
Skład orzekający: Maciej Majewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który jest osobą niepełnosprawną, utrzymującą się z emerytury i ponoszącą znaczne wydatki, spełnia przesłanki do przyznania mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata?Ratio decidendi
Wnioskodawca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, ponieważ jego sytuacja majątkowa, w tym niskie dochody z emerytury, znaczne wydatki oraz status osoby niepełnosprawnej, wykazuje, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.Stan faktyczny
Wnioskodawca W. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. ustanowienia adwokata. Wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonką, a ich miesięczne dochody z emerytur wynoszą łącznie 2 650,42 zł. W skład majątku wchodzi mieszkanie, brak jest oszczędności. Wnioskodawca jest rencistą z II grupą inwalidzką i ponosi miesięczne wydatki na czynsz, prąd, ogród działkowy, eksploatację samochodu oraz spłatę kredytu.Rozstrzygnięcie
Przyznano W. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2016 r. znak: [...] w sprawie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania postanawia: przyznać W. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek W. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym tj., ustanowienia adwokata.
Wnioskodawca w formularzu PPF podał, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz ze współmałżonką L. K. Źródłem miesięcznego utrzymania rodziny pozostają emerytury otrzymywane przez małż. K. w łącznej kwocie 2 650,42 zł, w tym emerytura: skarżącego – 1561,42 zł oraz L. K. – 1 089 zł. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi: mieszkanie o powierzchni 58 m². W. K. nie posiada zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Podał, że jest rencistą z II grupą inwalidzką z całkowitą niezdolnością do pracy. Skarżący wyszczególnił ponoszone miesięczne wydatki tj. czynsz 500 zł; prąd 500 zł; ogród działkowy 250 zł; koszty eksploatacji posiadanego samochodu [...] z 2000 r. 442 zł; kredyt odnawialny 4 000 zł.
Do wniosku dołączono kopie decyzji o waloryzacji emerytury.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść tego wydatku. Jest osobą niepełnosprawną, utrzymującą się z emerytury. W tej sytuacji uznano, że samodzielne opłacenie pełnomocnika jest poza zasięgiem finansowym strony.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło