VII SA/Wa 436/14

Dnia 30 maja 2014 r. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. Z. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) grudnia 2013 r., znak: (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 3 lutego 2014r. skarżący F. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) grudnia 2013r., znak: (...) wraz z wnioskiem o jej wstrzymanie. Decyzją tą utrzymano w mocy decyzję Wojewody (...) z dnia (...) września 2013 r. Nr (...) zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą (...) S.A. pozwolenia na budowę sieci elektroenergetycznej przesyłowej w zakresie budowy wprowadzeń linii napowietrznej 400 kV (...) –(...), linii napowietrznej 400 kV (...) –(...), linii napowietrznej 220 kv (...)-(...), do stacji 400/220/110 kv (...)-Etap II na działkach o nr ew. (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...),(...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) obręb (...) oraz na działkach o nr ew. (...) obręb (...), gmina (...)i wraz z rozbiórką odcinków ww. linii napowietrznych elektroenergetycznych na działkach o nr ew. (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) obręb (...). Skarżący podniósł, że zachodzą w sprawie przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a . Zdaniem skarżącego wykonanie zaskarżonej decyzji stanowi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący podał, że zaskarżona decyzja uprawnia inwestora do wykonania prac polegających na budowie sieci elektroenergetycznej przesyłowej m.in. na jego działce. Skarżący wskazał, że zachodzi również niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody na skutek jej wykonania, gdyż fakt wybudowania na jego nieruchomości linii energetycznej, mimo ewentualnego pozytywnego dla niego rozstrzygnięcia sądu, spowoduje, że nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, a skutki wykonania decyzji nie będą możliwe do wynagrodzenia poprzez zapłatę świadczenia pieniężnego. W ocenie skarżącego niewątpliwym jest, że przywrócenie stanu sprzed budowy linii elektroenergetycznej jest niewykonalne, a co najmniej wymaga dużych nakładów sił i środków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowania prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). W orzecznictwie wskazuje się jednakże, że aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, iż w sprawie zachodzą określone w nim przesłanki (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 października 2011 r., sygn. II GSK 2060/11 LEX nr 984625, z dnia 18 października 2011 r., sygn. II GSK 1799/11 LEX nr 965117, z dnia 3 października 2011 r. ,sygn. I FSK 1427/11 LEX nr 948820). W niniejszej sprawie skarżący nie uzasadnił należycie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji przez pryzmat wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.. We wniosku skarżący nie wykazał wprost w czym miałyby się wyrażać nieodwracalne skutki oraz znaczna szkoda. Należy, zauważyć, iż za uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie można uznać ogólnych twierdzeń skarżącego, że na skutek wykonania zaskarżonej decyzji poprzez wybudowane na jego działce linii energetycznych zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu skarżący nie wykazał okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności przesłanki wstrzymania wykonania decyzji nie może stanowić fakt wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Ze swej natury decyzje dotyczące pozwolenia na budowę zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków, jednakże skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek. Zaistnienia takich skutków szczegółowo skarżący we wniosku nie przedstawił. Ponadto Sąd, będąc właściwy do rozpoznania skargi, nie może działać mając na uwadze wyłącznie interesy jednej ze stron, albowiem mogłoby to rodzić zarzut braku bezstronności. W niniejszej sprawie uwzględniając interesy wszystkich stron postępowania w uznaniu Sądu nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy bowiem zaznaczyć, że prowadzenie przez inwestora prac budowlanych, zanim Sąd rozstrzygnie wniesioną skargę na decyzję o pozwoleniu na budowę, odbywa się na wyłączne ryzyko inwestora, który powinien być świadomy, że niekorzystne dla niego rozstrzygnięcie wiązać się będzie z wszczęciem odpowiedniej procedury. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a , orzeczono jak w sentencji postanowienia.