VII SA/Wa 436/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska - Jaroszewicz, (spr.), Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 listopada 2018 r. sprawy ze skargi [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością [...] spółki komandytowej z siedzibą w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego , po rozpatrzeniu zażalenia Z. D. na postanowienie Wojewody [...] z [...] czerwca 2017r., znak: [...], w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, uchylił zaskarżone postanowienie w całości. Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Postanowieniem z [...] czerwca 2017r. Wojewoda [...] działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., zawiesił z urzędu wszczęte na wniosek Z. D. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...] maja 2008r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej "E.Sp. z o.o. z siedzibą w G. ,pozwolenia na wykonanie fundamentów i montaż 23 wież elektrowni wiatrowych typu [...] o mocy 3 MW każda i wysokości 149 m, w tym wysokość wieży 105 m na działkach nr ew. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], obręb [...]; nr ew. [...], [...], [...], [...], [...], [...], obręb [...]; nr ew. [...], [...], [...], [...], [...], [...], obręb [...]; nr ew. [...], [...], obręb [...] i nr ew. [...], obręb [...] - bez infrastruktury technicznej. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ wojewódzki wskazał, że zagadnieniem wstępnym w niniejszej sprawie jest postępowanie prowadzone przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, w sprawie ze skargi na decyzję GINB z [...] kwietnia 2017r. znak: [...] uchylającą w całości decyzję Wojewody [...] z [...] lipca 2016 r. znak: [...] (stwierdzającą nieważność ww. decyzji Starosty [...]) i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zdaniem Wojewody [...] od rozstrzygnięcia sądu zależy ustalenie zakresu stron w niniejszym postępowaniu i tym samym zależy prawidłowość decyzji wojewody w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji starosty o pozwoleniu na budowę. Na powyższe rozstrzygnięcie organu wojewódzkiego, Z. D. złożył zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy organ II instancji wydał zaskarżone postanowienie. Wskazał, że zgodnie z brzmieniem przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W ocenie Organu II instancji rozpatrzenie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z [...] maja 2008r. nie jest uwarunkowane uprzednim zakończeniem postępowania sądowego, którego przedmiotem jest decyzja GINB z [...] kwietnia 2017r. znak: [...]. W związku z powyższym organ ten podkreślił, że okoliczność stanowiąca podstawę do zawieszenia przez Wojewodę [...] postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...] maja 2008r., nie jest przesłanką, o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Ponadto organ wyjaśnił, że zgodnie z dyspozycją art. 144 K.p.a., do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Tym samym przepis art. 138 K.p.a., w myśl art. 144 K.p.a., winien być stosowany "odpowiednio". "Odpowiednie" stosowanie art. 138 K.p.a. oznacza dopasowanie treści tego przepisu do indywidualnego przypadku rozpatrywanego zażalenia. Zdaniem Organu II instancji w sytuacji gdy Wojewoda [...] zaskarżonym postanowieniem orzekł o zawieszeniu postępowania z urzędu, stwierdzenie, że w analizowanej sprawie nie występuje okoliczność, o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., uprawnia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego jedynie do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Pismem z dnia 17 stycznia 2018r. I.sp. z o.o. E.sp. k. (dawniej [...] sp. k.) reprezentowana przez adwokata M. J. i adwokat K. K., wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2018r. nr [...]. Skarżący zarzucili: I. naruszenie art 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ("KPA") w związku z art. 138 § 2 in fine KPA, poprzez błędne przyjęcie przez Organ, że: a. w niniejszej sprawie nie występuje zagadnienie wstępne, od którego rozstrzygnięcia zależy jej rozpatrzenie mimo, że wynik postępowania obecnie toczącego się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie ("WSA") ze skargi Spółki na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2017r., znak [...] ("Decyzja GINB") pod sygnaturą VII SA/Wa 1382/17 ("Postępowanie WSA") przesądzi o prawidłowości zawartych przez Organ w Decyzji GINB wytycznych, skierowanych do organu I instancji, tj. Wojewody [...] ("Wojewoda") mającego ponownie rozpoznać sprawę, b. pomiędzy postępowaniem przed WSA a postępowaniem administracyjnym prowadzonym przez Wojewodę nie istnieje bezpośrednia zależność, a prawomocne zakończenie postępowania przed WSA nie może mieć istotnego wpływu na kolejne rozstrzygnięcia podejmowane w sprawie oraz niejasne wskazanie, iż wyrok może jedynie "ułatwić" podjęcie decyzji Wojewodzie, a ponadto poprzez pominięcie, iż: c. organ przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania musi wskazać jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpoznaniu sprawy, a wskazania te i ocena prawna są dla organu I instancji bezwzględnie wiążące, podczas gdy zawarte w decyzji GINB wytyczne, zobowiązujące Wojewodę do uwzględnienia przy ponownym rozpatrywaniu sprawy przepisu art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych ("UIEW"), mimo iż przepis ten nie obowiązywał w dacie wydania pozwolenia na budowę , stanowią niedopuszczalne zobowiązanie do zastosowania przepisów, które weszły w życie wiele lat po tym kiedy Pozwolenie na budowę stało się ostateczne, do oceny legalności tej decyzji, wobec czego ponowne rozpoznanie sprawy oraz wydanie rozstrzygnięcia przez Wojewodę z zastosowaniem się do wytycznych Organu przed zakończeniem Postępowania WSA, otworzyć może drogę do żądania uchylenia wydanej w wyniku ponownego rozpoznania sprawy decyzji, jako decyzji nieprawidłowej, wydanej w sprzeczności z oceną prawną zawartą w wyroku WSA, w oparciu o przepisy nieistniejące i niemające mocy obowiązującej w dniu wydania Pozwolenia na budowę. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) PPSA, oraz o uwzględnienie skargi w całości , a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych i zwrotu opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest postanowienie, o którym mowa w art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), dalej: p.p.s.a., zatem stosownie do treści tego przepisu oraz art. 120 p.p.s.a. sprawa mogła być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola w niniejszej sprawie dotyczy postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2017r., uchylającego postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2017r., zawieszające z urzędu postępowanie, wszczęte na wniosek Z. D. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2008r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia opisanego w tej decyzji . Jako powód zawieszenia organ wojewódzki wskazał niezakończenie postępowania sądowego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, dotyczącego decyzji GINB z dnia [...] kwietnia 2017r. uchylającej decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2016r. stwierdzającą nieważność opisanej wyżej decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2008r. ,zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej stosownego pozwolenia. Sąd oceniając zaskarżone orzeczenie podziela stanowisko organu zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Zgadza się zatem z organem, że w okolicznościach niniejszej sprawy brak było podstaw do zawieszenia postępowania w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności wymienionej powyżej decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2008r. do czasu rozpoznania skargi zawisłej przed tutejszym Sądem na decyzję GINB z dnia [...] kwietnia 2017r. uchylającą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2016r. , stwierdzającą nieważność opisanej wyżej decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2008r. ,zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia. Stosownie do treści art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Podkreślić należy , że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu wskazanego przepisu jest tylko taka kwestia , która uniemożliwia wydanie rozstrzygnięcia w danej sprawie. Pod pojęciem zagadnienia wstępnego rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, zaś ocena tego zagadnienia wstępnego należy, ze względu na jego przedmiot, do kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie administracyjne. Nadto, zagadnienie to jest zagadnieniem prawnym o charakterze materialnym, które wyłoniło się w toku postępowania w sprawie administracyjnej i do którego rozstrzygnięcia nie jest właściwy organ prowadzący postępowanie, ale inny organ lub sąd i rozstrzygnięcie tego zagadnienia jest koniecznym warunkiem wydania decyzji przez organ administracji. Z powyższego wynika, iż warunkiem zawieszenia postępowania jest wystąpienie zagadnienia wstępnego, bez rozstrzygnięcia którego nie jest możliwe wydanie decyzji we właściwej sprawie. Mając to na uwadze, Sąd stoi na stanowisku, że w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy nie można uznać , że warunkiem rozpoznania wniosku Z. D., o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2008r. jest rozpoznanie przez tutejszy Sąd decyzji GIMB z dnia [...] kwietnia 2017r. uchylającej decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2016r.stwierdzającą nieważność orzeczenia Starosty [...] z dnia [...] maja 2008r. Ponieważ w sprawie niniejszej nie zaistniała przyczyna bezwzględnie uniemożliwiająca organowi rozpoznanie wniesionego wniosku, Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie w okolicznościach sprawy prawa nie narusza. Dlatego też, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.