VII SA/Wa 437/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, , Sędzia NSA Bogusław Moraczewski, Asesor WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2005 r. sprawy ze skargi Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia, II. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2003 roku, Nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art.l45§l pkt.5 kpa i art.149§l i §2 kpa wznowił postępowanie w sprawie zakończonej własną ostateczną decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2002 roku, Nr [...] dotyczącą zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na przebudowę drogi krajowej Nr [...] na odcinku [...] wraz z infrastrukturą techniczną. Postanowienie to zawierało pouczenie o możliwości zaskarżenia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad podnosząc zarzut, iż brak było podstaw do wznowienia postępowania w sprawie. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2004 roku, Nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2003 roku podzielając zawarte w nim stanowisko. Na powyższe postanowienie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad podnosząc zarzut, iż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pominął całkowicie i nie ustosunkował się do zarzutu podniesionego w zażaleniu skarżącego. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotknięte jest wadą nieważności określoną w art.l56§l pkt.2 kpa. Zgodnie z treścią art. 141§1 kpa na wydane w toku postępowania administracyjnego postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Przepisy rozdziału XII kpa o wznowieniu postępowania nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o wznowieniu postępowania. Skoro wniesienie zażalenia na postanowienie organu I instancji w przedmiocie wznowienia nie było dopuszczalne to rozpoznanie takiego zażalenia przez organ II instancji i wydanie zaskarżonego postanowienia dotknięte jest wadą określoną w art.l56§l pkt.2 kpa. Zarzuty co do postanowienia o wznowieniu postępowania mogą być rozpoznawane tylko w wypadu zaskarżenia decyzji jaka może zapaść w postępowaniu wznowieniowym. Określone jest to jednoznacznie w art. 142 kpa z którego wynika, że postanowienie na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Organ odwoławczy w przypadku stwierdzenia, że wniesiono zażalenie na postanowienie na które zażalenie nie przysługuje winien wydać postanowienie stwierdzające niedopuszczalność wniesienia zażalenia zgodnie z treścią art. 134 kpa. Z powyższych względów na podstawie art. 145§1 pkt.2 i art.152 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.