VII SA/Wa 437/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Jolanta Augstyniak - Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. w Ż. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości postanawia: oddalić wniosek P. Sp. z o.o. w Ż. o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...]. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej ppsa – sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący w piśmie z dnia 25 stycznia 2010 r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że budynek przy ul. [...] odnośnie którego wydano nakaz usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości jest własnością osób fizycznych, natomiast zarządzanie ww. budynkiem należy do skarżącej spółki. Zdaniem Spółki wykonanie remontu powinno być poprzedzone sporządzeniem projektu budowlanego i uzyskaniem pozwolenia na budowę. Spółka nie posiada środków finansowych na przeprowadzenie remontu. Ponadto w postępowaniu administracyjnym nie określono wszystkich stron postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje. Sąd rozpatrując wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji bada, czy w sprawie pojawiły się nowe okoliczności, które stanowiłyby przesłanki opisane w art. 61 § 3 ww. ustawy, tj. czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko możliwość pojawienia się tych przesłanek może skutkować zastosowaniem zawnioskowanej instytucji. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Skarżący we wniosku nie wskazał przesłanek wstrzymania określonych w powołanym przepisie. Argumenty podnoszone przez skarżącego nie są związane z przesłankami z art. 61 § 3 ustawy o ppsa i z tego względu nie mogą być brane pod uwagę. Tym samym Sąd uznał, że wniosek nie jest należycie uzasadniony. Brak uzasadnienia wniosku skutkuje jego nieuwzględnieniem. Takie stanowisko prezentuje również Naczelny Sąd Administracyjny (por. OZ 741/04 niepubl., II OZ 962/05 niepubl.) W tym stanie rzeczy wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.