VII SA/Wa 437/18

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 marca 2018r. po rozpoznaniu wniosku B. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi B. F. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2017r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: przyznać B. F. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy B. F., w których wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z emerytury rolniczej w wysokości ok. 900,00 złotych. Wskazała, że ponosi wydatki na żywność w wysokości 500,00 złotych, leki 250,00 złotych i lekarza 200 złotych. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni podniosła, że jest osobą ubogą, nieporadną. Uzyskiwana emerytura ledwo starcza jej na życie. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że wnioskodawczyni posiada nieodpłatną, dożywotnią, służebność mieszkania w budynku mieszkalnym zlokalizowanym w miejscowości C. gm. B., polegającą na prawie zamieszkiwania w dwóch izbach mieszkalnych oraz prawie do korzystania z łazienki. Rozpatrując niniejszy wniosek zważono co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), zwanej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. Biorąc pod uwagę sytuację finansową wnioskodawczyni przedstawioną w złożonym wniosku uznano, iż wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Utrzymuje się bowiem z niskiej emerytury rolniczej w wysokości ok. 900,00 złotych, które niewątpliwie służą wyłącznie na pokrycie koniecznych kosztów bieżącego utrzymania. Przyjąć zatem należy, że wnioskodawczyni nie ma możliwości poczynienia oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania. Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawczyni w jakiej się znajduje, nie pozwala jej na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.