VII SA/Wa 439/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. na uchwałę Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] grudnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia uchwały w przedmiocie zawieszenia prawa wykonywania zawodu lekarza postanawia: odrzucić wniosek L. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Postanowieniem z dnia 8 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L. W. na uchwałę Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] grudnia 2012 r. Nr [...]., z uwagi na uchybienie ustawowego terminu do jej wniesienia. Odpis ww. postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 16 maja 2013 r. W dniu 15 czerwca 2013 r. (data nadania w UP) skarżący L. W. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Z przywołanej regulacji prawnej wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić, jeżeli łącznie występują następujące przesłanki: został złożony wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest spóźniony i nie nadaje się do merytorycznego rozpoznania. Zauważyć bowiem należy, iż nawet gdyby przyjąć, że o uchybieniu terminu do wniesienia skargi strona skarżąca dowiedziała się najpóźniej w dniu 16 maja 2013 r., tj. w dniu doręczenia odpisu postanowienia z dnia 8 maja 2013 r., w przedmiocie odrzucenia skargi, to od dnia następnego w ciągu 7 dni należało wnieść wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a więc najdalej do dnia 23 maja 2013 r. Skarżący natomiast swój wniosek złożył dopiero w dniu 15 czerwca 2013 r. (data nadania w UP). Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W tym stanie rzeczy, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jako spóźniony, należało odrzucić na mocy art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.