VII SA/Wa 439/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak (spr.), Protokolant starszy referent Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2015 r. sprawy ze skargi [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie przyjęcia zgłoszenia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w [...] kwotę 757 (siedemset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. VII SA/Wa 439/15 UZASADNIENIE Decyzją na [...] z dnia [...] stycznia 2015r. Wojewoda [...] na podstawie art. 138§1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) zw. dalej: "Kpa" oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013r. poz. 1409 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o.o. Sp. K. z siedzibą w [...], od decyzji [...] z dnia [...] marca 2014r. nr [...] wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia inwestora – [...] Sp. z o.o. Sp. K. z siedzibą w [...], zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na instalacji siatki reklamowej o wymiarach 33x17m wraz z oświetleniem na konstrukcji istniejącej na elewacji budynku przy ul. [...] w [...] na działce nr ewid. [...] z obrębu [...], utrzymał w mocy decyzję [...] z dnia [...] marca 2014r. W uzasadnieniu organ przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy: Inwestor [...] Sp. z o.o. Sp. K. z siedzibą w [...] działając przez prawidłowo umocowanego pełnomocnika – S. P., w dniu 8 listopada 2013r. wniósł zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na instalacji siatki reklamowej na budynku przy ul. [...] w [...]. Następnie pełnomocnik powołując się na udzielone mu przez inwestora pełnomocnictwo z dnia [...] sierpnia 2013r. pismem z dnia [...] listopada 2013r. cofnął zgłoszenie i wniósł o umorzenie postępowania administracyjnego. Pismem z dnia [...] listopada 203r. [...] poinformował wnioskodawcę, że zgłoszenie dokonane w trybie art. 29 i 30 Prawa budowlanego jest jedynie oświadczeniem woli zgłaszającego i nie powoduje wszczęcia postępowania administracyjnego, w związku z czym nie jest konieczne jego umorzenie. Jednocześnie przy piśmie z dnia [...] listopada 2013r. zwrócił inwestorowi za pośrednictwem poczty jego zgłoszenie. Kolejnym pismem z dnia [...] lutego 2014r. (doręczonym organowi I instancji tego samego dnia) działający w imieniu inwestora wspólnik, posiadający prawo do reprezentacji spółki, poinformował, że pełnomocnictwo szczególne udzielone S. P. nie uprawniało go do cofnięcia zgłoszenia. Jednocześnie wniósł o wydanie zaświadczenia o braku sprzeciwu wobec zgłoszonych robót i przekazał zwrócone mu uprzednio zgłoszenie, W związku z powyższym [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2014r. na podstawie przepisu art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia zgłoszenia. Po bezskutecznym upływie terminu określonego w postanowieniu z dnia [...] marca 2014 r. organ pierwszej instancji zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2014r. na podstawie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego wniósł sprzeciw. Wojewoda [...] rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym nie znalazł podstaw do zmiany bądź uchylenia zaskarżonej decyzji. Wyjaśnił, iż nie powinno budzić wątpliwości, że zakres robót budowlanych związany z instalacją przedmiotowej płaszczyzny reklamowej wymagał dokonania zgłoszenia. Takie zgłoszenie zostało skutecznie dokonane w dniu [...] listopada 2013r., a następnie cofnięte z jednoczesnym wnioskiem o umorzenie postępowania w dniu [...] listopada 2013r. Obu czynności dokonał pełnomocnik inwestora S. P. posługujący się pełnomocnictwem [...] Sp. z o.o. Sp. K. z siedzibą w [...] z dnia [...] sierpnia 2013r. Pełnomocnictwo obejmowało swoim zakresem m.in. składanie zgłoszeń budowlanych we właściwych organach administracji w związku z prowadzoną przez inwestora działalnością gospodarczą. Tego rodzaju zapis stanowi, zdaniem organu, przejaw udzielenia tzw. pełnomocnictwa rodzajowego, upoważniającego do prowadzenia w imieniu mocodawcy określonej grupy czynności czy prowadzenie określonej rodzajowo kategorii spraw. Redakcja pełnomocnictwa nie zawiera sformułowań typu "wyłącznie", "jedynie", "tylko" co mogłoby świadczyć, że jest to pełnomocnictwo szczególne, ograniczające się wyłącznie do tej jednej czynności, Powołując się na orzecznictwo sądowe organ wywodził, że umocowanie pełnomocnika powinno określać zakres tego pełnomocnictwa w sposób dostatecznie jasny a ograniczenie zakresu pełnomocnictwa poprzez wyłączenie określonych czynności musi być wyraźne, gdyż z założenia pełnomocnictwo stwarza umocowanie do wszystkich czynności w danej sprawie. Podsumowując organ uznał, że zakres udzielonego pełnomocnictwa obejmował wszystkie czynności związane ze zgłoszeniem, a więc złożenie wniosku, jego modyfikację, uzupełnianie w trybie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego czy wreszcie otrzymanie decyzji o sprzeciwie. Pełnomocnictwo nie wyłączało żadnej z tych czynności z zakresu umocowania. Skoro pełnomocnik Spółki został obdarzony zaufaniem do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych to tym bardziej – został on umocowany do wycofania takiego wniosku. Tym samym wobec skutecznego cofnięcia zgłoszenia w dniu [...] listopada 2013r. termin do wniesienia sprzeciwu należy liczyć od dokonania przez inwestora ponownego zgłoszenia przedmiotowych robót budowlanych co nastąpiło w dniu [...] lutego 2014r. Jednocześnie postanowieniem z dnia [...] marca 2014r. zobowiązano inwestora do uzupełnienia zgłoszenia, co wstrzymało bieg trzydziestodniowego terminu. Brak uzupełnienia zgłoszenia skutkował wniesieniem w ustawowym terminie sprzeciwu. Skargę na decyzję Wojewody [...] wniosła spółka [...] Sp. z o.o. Sp. K. z siedzibą w [...]. Decyzji zarzucono: a) naruszenie art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, poprzez wydanie, nadanie oraz doręczenie zarówno postanowienia wzywającego do uzupełnienia braków zgłoszenia oraz decyzji wnoszącej sprzeciw do zgłoszonych robót z naruszeniem terminu 30 dni od dnia dokonania zgłoszenia, b) naruszenie art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego, poprzez niezasadne uznanie, że zgłoszona inwestycja dotyczy instalacji urządzenia reklamowego, w sytuacji w której zgłoszone prace dotyczą wyłącznie instalacji siatki reklamowej na istniejącej konstrukcji, c) naruszenie art. 7 oraz art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i prawnego sprawy oraz naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, d) naruszenie art. 77 oraz 107§3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie normy prawa materialnego i nienależyte uzasadnienie decyzji, e) naruszenie art. 32, art. 33, art. 40 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nieprawidłową kwalifikację udzielonego S. P. pełnomocnictwa rodzajowego, a nie szczególnego, f) naruszenie art. 32, art. 33, art. 40 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez błędne ich zastosowanie i w konsekwencji niezasadne uznanie za skutecznego cofnięcia zgłoszenia przez pełnomocnika inwestora, w sytuacji w której spółka nie wyrażała zgody czy też nie potwierdziła dokonania takich czynności w jej imieniu. Podnosząc powyższe skarżąca wniosła o: 1. uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2015r. oraz rozważenie przez Sąd zasadności uchylenia decyzji [...] z dnia [...] marca 2014r. oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2015r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję [...] z dnia [...] marca 20-14r., którą wniesiono sprzeciw do zgłoszenia dokonanego w dniu [...] listopada 2013r. przez [...] Sp. z o.o. Sp. K. z siedzibą w [...] dotyczącą wykonania robót budowlanych polegających na montażu siatki z nadrukiem reklamowym o wymiarach 33x17m na istniejącej konstrukcji budynku przy ul. [...]. Podstawowym zagadnieniem wymagającym oceny i rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie była kwestia zachowania przez organ ustawowego terminu, określonego w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, do wniesienia sprzeciwu wobec przyjętego zgłoszenia. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że inwestor działający przez pełnomocnika, w dniu [...] listopada 2013r. dokonał zgłoszenia projektowanych robót budowlanych. Zgłoszenie to wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pełnomocnictwem, oświadczeniem inwestora, certyfikatami, projektem zamontowania siatki z nadrukiem wpłynęło do organu w dniu [...] listopada 2013r. Nie budzi wątpliwości Sądu, że sprzeciw dotyczy zamierzenia inwestycyjnego określonego w zgłoszeniu. Nie można przyjąć, jak zdaje się sugerować organ odwoławczy, że pismo inwestora z dnia [...] lutego 2014r., wobec skutecznego cofnięcia przedmiotowego zgłoszenia (oświadczenie pełnomocnika inwestora z dnia [...] listopada 2013r.) stanowi nowe zgłoszenie. Interpretacja taka stoi w oczywistej sprzeczności z treścią pisma z dnia [...] lutego 2014r. Inwestor zakwestionował w nim prawo pełnomocnika do złożenia oświadczenia o cofnięciu zgłoszenia i domagał się wydania zaświadczenia o braku sprzeciwu wobec zgłoszonych robót. W tak ustalonym stanie faktycznym brak było podstaw do przyjęcia, że inwestor dokonał ponownego zgłoszenia przedmiotowych robót budowlanych, konsekwencją czego jest wniesienie sprzeciwu po upływie terminu określonego w art. 30 ust 5 Prawa budowlanego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że termin do wniesienia sprzeciwu jest terminem prawa materialnego. Materialnoprawny charatketer tego terminu rodzi określone konsekwencje prawne tj. brak możliwości jego przedłużenia i skracania, a także zawieszenia postępowania, które przerywałoby jego bieg (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009r., sygn. akt II OSK 1674/08, publ. CBOiS). Uchybienie 30-dniowemu terminowi do wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia powoduje definitywnie wygaśnięcie prawa organu do ukształtowania w drodze sprzeciwu stosunku administracyjnoprawnego i tym samym powoduje brak przedmiotu postępowania administracyjnego, a wszczęte postępowanie jako bezprzedmiotowe, podlega umorzeniu (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2012r., sygn.. akt II OSK 2471/10, publ. CBOIS). Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż w ocenie Sądu niezasadny jest pogląd organu odwoławczego dotyczący skutecznego cofnięcia przez pełnomocnika dokonanego zgłoszenia. Podkreślić należy, że z treści pełnomocnictwa powinien jasno wynikać jego zakres, tzn. jakich czynności, w jakim postępowaniu, przed jakim organem może dokonywać pełnomocnik w imieniu swojego mocodawcy. W pełnomocnictwie należy wskazać, czy obejmuje ono wszelkie czynności procesowe, czy też tylko niektóre z nich, a ponadto określić, czy dotyczy całego postępowania, czy też tylko określonego etapu. Nie można dowolnie interpretować zapisu pełnomocnictwa. Trzeba pamiętać, że to od mocodawcy zależy treść udzielonego pełnomocnictwa (w tym jego zakres). Pełnomocnictwo udzielone S. P. obejmowało występowanie w imieniu spółki przed sądami powszechnymi sądami administracyjnymi oraz do jej reprezentowania przed podmiotami gospodarczymi, osobami fizycznymi, wspólnotami mieszkaniowymi i spółdzielniami przy zawieraniu, negocjowaniu, zmienianiu i rozwiązywaniu umów oraz do wypełniania i składania oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością w zakresie zgłoszeń robót budowlanych nie wymagających uzyskania pozwolenia na budowę oraz do składania zgłoszeń budowlanych we właściwych organach administracji w związku z prowadzoną przez [...] Sp. z o.o. Sp. K. działalnością gospodarczą. Skoro zatem pełnomocnictwo udzielone przez inwestora określało uprawnienia z zakresu prawa budowlanego do wypełniania i składania oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie zgłoszeń robót budowlanych i składania tych zgłoszeń we właściwych organach administracji to należy uznać, że umocowanie określało enumeratywnie wyliczone czynności, do których został umocowany pełnomocnik. W tych warunkach należy zgodzić się z zarzutem skarżącej spółki co do braku skuteczności oświadczenia o cofnięciu zgłoszenia. Zważywszy na powyższe Sąd na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270) orzekł, jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cytowanej ustawy.