VII SA/Wa 44/09

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : stwierdzenia objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym postanawia : przyznać A. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 24 lutego 2008r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez A. S. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. W niniejszej sprawie wnioskodawca wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej go do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawcą pozostaje żona. Wnioskodawca utrzymuje się wraz z żoną z dochodów uzyskiwanych przez niego z tytułu renty w wysokości 598,15 złotych oraz emerytury żony w wysokości 1.100,00 złotych, co daje kwotę w wysokości 1.698,15 złotych brutto miesięcznie. Wnioskodawca podał, że posiada mieszkanie o powierzchni 48 m ² . Oświadczył, że innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych nie posiada. Wnioskodawca wskazał, że z uzyskiwanego dochodu ponosi koszty związane z leczeniem i zakupem lekarstw dla siebie i żony oraz dojazdami do Poradni Kardiologicznej w Z. przy Klinice Chorób Serca, w której się leczy. Oświadczył, że wszystkie opłaty uiszcza żona, gdyż ze względu na wysokość otrzymywanej przez niego renty nie jest to możliwe. Biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanych przez wnioskodawcę dochodów uznano, że znajduje się on w sytuacji materialnej uprawniającej go do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Oceniono, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych samodzielnie, bez spowodowania uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.