VII SA/Wa 440/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2006 r. sprawy ze skargi U. W. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego skargę oddala VII SA/WA 440/05 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] listopada 2002 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] uzgodnił projekt budowlany stacji bazowej telefonii komórkowej GSM 900/1800 MHz – w I etapie – docelowo 900/1800/2100 MHz dla [...] w [...] przy ulicy [...] z zastrzeżeniem, że po zrealizowaniu obiektu użytkownik winien przeprowadzić pomiary kontrolne elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego wytwarzanego przez urządzenia będące źródłem promieniowania, a także, że każdorazowa zmiana sposobu zabudowy wokół stacji będzie wymagała uwzględnienia istniejących źródeł promieniowania elektromagnetycznego, co może prowadzić do konieczności zmiany parametrów stacji. W uzasadnieniu swojej decyzji organ wskazał, iż z załączonego raportu oddziaływania na środowisko wynika, że zasięg obszaru w którym może być przekroczony dopuszczalny poziom elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego występował będzie na wysokości od 35 m w zasięgu maksymalnym 34,8 m i będzie niedostępny dla ludzi. Działanie stacji nie spowoduje zmian w gospodarce wodno-ściekowej, nie wpłynie na stan powierzchni ziemi, gleby a także klimat akustyczny. Od powyższej decyzji odwołała się między innymi U. W.. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2003 r. Główny Inspektor Sanitarny, na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdził niedopuszczalność odwołania U. W.. W uzasadnieniu swojego postanowienia Główny Inspektor Sanitarny podniósł, iż zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie od decyzji przysługuje stronie postępowania. Natomiast art. 28 k.p.a. stanowi, że stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W ramach postępowania administracyjnego w sprawach związanych z realizacją inwestycji – istnienie interesu prawnego łączy się z faktem sąsiedztwa i z ewentualnym wpływem planowanej inwestycji na walory użytkowe sąsiednich nieruchomości. Organ II instancji wskazał, iż w przedmiotowej sprawie nie wynika, aby U. W. miała przymiot strony. Wyrokiem z dnia 15 września 2004 r., sygnatura akt 7/IV SA 1175/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił w/w postanowienie wskazując między innymi, że stwierdzenie przez organ odwoławczy, iż wnoszący odwołanie nie jest stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a. następuje w drodze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. Decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r. Główny Inspektor Sanitarny po ponownym przeanalizowaniu sprawy – umorzył postępowanie dotyczące odwołania U. W. od decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] listopada 2002 r. W uzasadnieniu - po ponownym przeanalizowaniu sprawy - stwierdził, iż podtrzymuje stanowisko wyrażone w uchylonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniu z dnia 21 lutego 2003 r., odnośnie braku przymiotu strony dla U. W. w postępowaniu administracyjnym dotyczącym uzgodnienia projektu budowlanego stacji bazowej telefonii komórkowej przy ulicy [...]w [...]. Skargę na powyższą decyzję, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, złożyła U. W. W uzasadnieniu wskazała, iż realizowanie inwestycji - stacji bazowej telefonii komórkowej spowodowało spadek wartości jej nieruchomości, co uzasadnia jej zdaniem, na gruncie art. 28 k.p.a., jej udział jako strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym stacji bazowej. Ponadto powołując się na swoje wykształcenie medyczne, a także definicję zdrowia wg WHO skarżąca podniosła, iż doznała "uszczerbku na zdrowiu w aspekcie dobrostanu psychicznego i społecznego". U. W. zarzuciła organom obu instancji, iż wydały decyzję w oparciu o niekompletnie sporządzony raport oddziaływania na środowisko. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżonej decyzji nie można zarzucić naruszenia prawa zarówno materialnego, jak i procesowego. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga podlega oddaleniu. Na podstawie art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Podkreślić należy, iż postępowanie odwoławcze może być wszczęte wyłącznie w wyniku wniesienia odwołania przez uprawniony podmiot - stronę. Jeżeli osoba wnosząca odwołanie twierdzi, że jest stroną, ale nie brała udziału w postępowaniu w pierwszej instancji, to organ odwoławczy powinien przeprowadzić postępowanie odwoławcze i w przypadku stwierdzenia, że żądanie wnoszącego odwołanie nie znajduje podstaw w normach prawa materialnego, powinien wydać decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego ( por. wyrok NSA z 7 grudnia 1998 r., IV SA 1937/96). Jak wynika z treści art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Natomiast zgodnie z treścią art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Należy podkreślić, iż niniejsze postępowanie dotyczy jedynie uzgodnienia projektu budowlanego i jest postępowaniem odrębnym od postępowania dotyczącego wydania pozwolenia na budowę. Postępowanie dotyczące pozwolenia na budowę nie jest bowiem prowadzone przez organy Inspekcji Sanitarnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, iż Główny Inspektor Sanitarny, decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r., po powtórnym przeanalizowaniu akt sprawy słusznie umorzył postępowanie w sprawie dotyczącej odwołania U. W. od decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] listopada 2002 r., jako że skarżąca nie posiadała przymiotu strony w tym postępowaniu. Wskazać bowiem należy, iż działka skarżącej przy ulicy [...] nie przylega bezpośrednio do działki, na której prowadzona jest inwestycja. Ze znajdującego się w aktach sprawy Raportu Oddziaływania na Środowisko ponadto jednoznacznie wynika, iż ewentualne strefy oddziaływania mogą występować poza miejscami dostępnymi dla ludzi. Wartości promieniowania niejonizującego, przekraczające normy dopuszczalne dla ludzi i środowiska będą występowały bowiem wyłącznie na wysokości powyżej 35 metrów, a więc przestrzeni niedostępnej dla okolicznych mieszkańców. Stacja bazowa telefonii komórkowej przy ulicy [...] w [...] nie będzie oddziaływać w sposób niekorzystny na powietrze, glebę, wody powierzchniowe i podziemne, klimat akustyczny (hałas) oraz świat roślinny i zwierzęcy. Nie będzie też źródłem powstawania odpadów w postaci pyłów lub gazów. Podkreślenia wymaga fakt, że z Raportu wynika jednoznacznie, iż stacja bazowa telefonii komórkowej przy ulicy [...] w [...] w żadnym przypadku nie będzie oddziaływać na nieruchomości położone przy ulicy [...], a więc i na nieruchomość będącą własnością skarżącej. Wszelkie bowiem wartości promieniowania niejonizującego, przekraczające normy dopuszczalne dla ludzi i środowiska będą występowały w odległości do 35 metrów od stacji bazowej. Dlatego też Sąd stoi na stanowisku, iż za właściwe działanie organu II instancji należy uznać wydanie decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego w stosunku do U. W., bowiem nie przysługiwały jej prawa strony w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Na marginesie zauważyć należy, iż wyrokiem z dnia 15 września 2004 r. sygn. akt 7/IV SA 990-991/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargi wniesione na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2003 r. utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] listopada 2002 r. uzgadniającą projekt budowlany stacji bazowej telefonii komórkowej w [...] przy ulicy [...]. Wyrok ten jest prawomocny. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.