VII SA/Wa 446/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia NSA Halina Kuśmirek, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2008 r. sprawy ze skargi J. P., K. G., Z. G. oraz T. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. znak [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie budowy ogrodzenia I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J. K. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...], [...] w W., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych) oraz kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem 22% podatku od towarów i usług łącznie kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych), III. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata E. K. z Kancelarii "J., K., D., I." s.c. przy ul. [...], [...] w W., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych) oraz kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem 22% podatku od towarów i usług łącznie kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych). Wojewoda [...] decyzją znak [...] wydaną [...] grudnia 2007r. na podstawie art. 138 § 1 pkt kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję nr [...] Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2006r. W uzasadnieniu organ podał, że kontrolowaną decyzją Prezydent W. zgłosił sprzeciw w sprawie budowy ogrodzenia działki nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w W. od strony ulicy. W uzasadnieniu organ I instancji podał, że z analizy mapy sytuacyjnej wynika, iż zgłaszane ogrodzenie znalazłoby się pomiędzy liniami rozgraniczającymi ul. [...], co jest niezgodne z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wg którego linia rozgraniczająca ulicy na wysokości nieruchomości której dotyczy zgłoszenie przebiega po istniejącym ogrodzeniu działki. Wobec tego, przesunięcie ogrodzenia spowodowałoby niezgodność inwestycji z obowiązującym planem zagospodarowania i naruszyło art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli J. P., T. G., K. G. i Z. G. wnosząc o wydanie decyzji o zwrocie części wywłaszczonej nieruchomości o powierzchni 56m 2 z działek [...], [...] i [...] oraz o wypłaceniu odszkodowania za teren o powierzchni 307 m2 zabranej z tych działek pod budowę drogi. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracji sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145§ 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Ze względu na powyższą regulację należy uznać, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a więc skarga podlega oddaleniu. Przedmiotem oceny w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Wojewody [...] wydana [...] grudnia 2007r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] lipca 2006r. wnoszącą na podstawie art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca1994r. Prawo budowlane sprzeciw w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania (przesunięcia) ogrodzenia od strony ul. [...] w W.. Do nowelizacji Prawa budowlanego ustawą z dnia 22 sierpnia 1997r. o zmianie ustawy Prawo budowlane, ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych ustaw (Dz. U. nr 111, poz. 726) która weszła w życie z dniem 24 grudnia 1997r., budowa ogrodzeń przylegających do dróg, ulic, placów i innych miejsc publicznych wymagała uzyskania pozwolenia na budowę (art. 29 ust. 1 pkt 7). Od dnia 24 grudnia 1997r. już żadne ogrodzenia nie wymagają uzyskania pozwolenia na ich budowę. Natomiast stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego zgłoszenie właściwemu organowi wymaga budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m. Zaś ustęp 6 pkt 2 art. 30 ustawy stanowi, że organ wnosi sprzeciw do dokonanego zgłoszenia, jeżeli budowa lub wykonanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy. Treść tego przepisu oznacza, że rozstrzygnięcie co do wniesienia sprzeciwu nie jest pozostawione uznaniu organu, lecz jest on zobligowany do wniesienia sprzeciwu w sytuacji gdy nastąpi w/w przesłanka wymieniona w przepisie. Wobec takiego uregulowania organ architektoniczno – budowlany po ustaleniu, że wykonanie objętych zgłoszeniem robót spowoduje, że ogrodzenie działki znajdzie się pomiędzy liniami rozgraniczającymi ulicy [...], co jest niezgodne z Miejscowym Planem Ogólnym Zagospodarowania Przestrzennego zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy W. z dnia 28 grudnia 2001r. (wg którego linia rozgraniczająca ulicę na wysokości działki inwestorów przebiega po istniejącym ogrodzeniu działki) – wykonując obowiązek nałożony na organ artykułem 30 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane zasadnie wniósł sprzeciw do dokonanego zgłoszenia. Należy nadto podnieść, że kwestie dotyczące naruszenia prawa własności zgłaszane przez skarżących pozostają poza zakresem postępowania w rozpoznawanej sprawie. Wobec powyższych ustaleń Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.