VII SA/Wa 447/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2010 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego skargę oddala Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...][...], w związku z wnioskiem W. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] – umorzył postępowanie odwoławcze z wniosku W. P. z dnia [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy nadzorczy wskazał, iż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] złożył 25 listopada 2009 r. S. Ł. W oparciu o ten wniosek Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrzył ponownie sprawę i decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję własną z [...]. Wniosek W. P. z dnia [...] dotyczył również ponownego rozpoznania sprawy zakończonej decyzją z [...]. W tej sytuacji, skoro została wydana decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] utrzymująca w mocy decyzję własną z [...], postępowanie dwuinstancyjne zostało zakończone i organ centralny nie może wydać rozstrzygnięcia merytorycznego, bowiem byłoby ono obarczone wadą z art. 156 § 1 pkt 3 kpa ( ponowne rozstrzygnięcie sprawy już poprzednio rozstrzygniętej decyzją ostateczną z dnia [...]). Dlatego też, skoro zostało zakończone postępowanie dwuinstancyjne decyzją z dnia [...] postępowanie z wniosku W. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy wypełnia przesłankę bezprzedmiotowości postępowania z art. 105 kpa i stanowi podstawę umorzenia postępowania. Skargę sądową na powyższą decyzję wniósł W. P. domagając się jej uchylenia oraz kontroli całości postępowania administracyjnego i uchylenia poprzednich nieprawidłowych decyzji. Skarżący powtórzył przedstawiane wcześniej merytoryczne zarzuty co do ustaleń daty wybudowania muru oporowego i stwierdził, że zaskarżona decyzja z [...] stanowi swoiste kuriozum a przywołany w niej wyrok dotyczący sytuacji kilku zażaleń został wypaczony, bowiem dodatkowe "niby decyzje" nie mają nic wspólnego z zasadami postępowania administracyjnego. Zdaniem skarżącego organ centralny z premedytacją wydał dwie decyzje tj. z [...] i [...], a decyzje te są tożsame bo zawierają takie same zdania i zwroty. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kontrolą sądową w niniejszym postępowaniu objęta jest decyzja z dnia 12 stycznia 2010 r. wydana w trybie art. 138 § 1 pkt 3 kpa, którą organ II instancji umorzył postępowaniem odwoławcze. Niewątpliwie decyzja umarzająca postępowanie nie jest decyzją merytoryczną, lecz formalną u której podstaw leżą przyczyny formalne a zatem chybiony jest zarzut skargi o wydaniu dwóch decyzji tożsamych skoro decyzja organu centralnego z dnia 29 grudnia 2009 r. rozstrzygała sprawę merytorycznie po ponownym jej rozpatrzeniu utrzymując w mocy decyzję I instancji. Jak trafnie podkreślił Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego i co wynika z akt, ponowne rozpatrzenie sprawy zaskarżonej decyzją z dnia [...] nastąpiło w wyniku rozpoznania wniosku S. Ł. z dnia [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy i zakończyło się decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...]. Tym samym zakończone zostało postępowanie dwuinstancyjne nadzorcze i wniosek W. P. z dnia [...] nie mógł być merytorycznie rozpoznawany, bowiem organ orzekałby w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej ostateczną decyzją z dnia [...]. Zakończone postępowanie oznacza bezprzedmiotowość dalszego postępowania w tej sprawie, a zatem organ administracji mógł tylko, co do postępowania z drugiego wniosku w tej sprawie, umorzyć postępowanie wszczęte tymże wnioskiem. Dlatego też zaskarżona decyzja podjęta została prawidłowo i brak jest podstaw do uwzględnienia przedmiotowej skargi, która jako bezzasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270).