VII SA/Wa 450/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant st. ref. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi J O i H O na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody [...]na rzecz J O i H O solidarnie kwotę 500 (złotych) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego a ponadto na rzecz J O kwotę 260 (dwieście sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Starosta [...] decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. po rozpatrzeniu wniosku [...] spółka jawna odmówił udzielenia pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr ew. [...] położnej w obrębie ewidencyjnym [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. zobowiązano inwestora do usunięcia braków projektu budowlanego w zakreślonym terminie. Biorąc pod uwagę ich usunięcie oraz pismo Wójta Gminy [...], który potwierdził zgodność zamierzenia inwestycyjnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego organ udzielił decyzją z dnia [...]września 2013 r. pozwolenia na budowę ww. zamierzenia inwestycyjnego. W dniu 16 września 2013 r. wpłynęło pismo Ministerstwa Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej, z którego wynika, że na terenie zabudowy jednorodzinnej mogą być realizowane budynki mieszkalne jednorodzinne, w których lokal użytkowy nie może przekraczać 30 % powierzchni całkowitej budynku. Po rozpatrzeniu odwołania J i H O Wojewoda [...]decyzją nr [...] z dnia [...] października 2013 r. uchylił i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wojewoda uchylając decyzję zarzucił brak uzgodnienia z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków z uwagi na położenie części działki w strefie "B", w której wszelkie działania inwestycyjne wymagają uzgodnienia z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, a ponadto wskazał, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy należy wziąć pod uwagę pismo Ministerstwa Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej. Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane organ sprawdził zgodność projektu budowlanego z ustaleniami planu i nałożył postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości. Postanowieniem z dnia [...]listopada 2013 r. zobowiązano inwestora do uzgodnienia projektu z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków oraz przedłożenia projektu budowlanego zgodnie z zapisem planu miejscowego. W terminie oznaczonym w postanowieniu inwestor przedłożył pierwotny, uzgodniony projekt budowlany, jednocześnie stwierdzając, że projektowany obiekt jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego co potwierdza opinia urbanisty oraz Wójta Gminy. Oceniając przedłożony uzupełniony projekt budowlany organ stwierdził, że nie spełnia on wymogów postanowienia z dnia [...]listopada 2013 r. w części dotyczącej przedłożenia projektu budowlanego sporządzonego zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego na przedmiotowej działce oznaczonej nr [...] i oznaczonej symbolem MN na rysunku planu przewiduje bowiem zabudowę jednorodzinną, usługi nieuciążliwe, które mogą być realizowane w budynkach jednorodzinnych oraz innych budynkach przeznaczonych pod usługi. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przez zabudowę jednorodzinną należy rozumieć jeden budynek mieszkalny jednorodzinny lub zespół takich budynków wraz z budynkami gospodarczymi i garażowymi. Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 2 a ustawy Prawo budowlane przez budynek mieszkalny jednorodzinny należy rozumieć budynek wolnostojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej , służący zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nie przekraczającej 30 % powierzchni całkowitej budynku. W związku z powyższym , biorąc także pod uwagę pismo Ministerstwa Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej w tej sprawie Starosta [...]postanowił odmówić udzielenia pozwolenia na budowę. Wojewoda [...]po rozpatrzeniu odwołania [...] spółka jawna uchylił zaskarżoną decyzję [...] z dnia [...]stycznia 2014 r. w całości oraz zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku usługowo-handlowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr [...] położnej w miejscowości [...]powiat [...]i. Organ odwoławczy dokonał analizy uzupełnionego i poprawionego w trakcie postępowania odwoławczego projektu budowlanego i stwierdził, że spełnia on warunki wynikające z przepisów art. 32 ust.4 i 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Organ ustalił, że w szczególności dokumentacja została uzgodniona z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków. Projekt budowlany jest zgodny z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...]uchwalonym Uchwałą Rady Gminy [...] nr [...] z dnia [...]lutego 2008 r. i opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] nr [...] poz. [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. Zgodnie z zapisami powyższego planu przedmiotowa działka nr 166/1 położna w obrębie [...] przeznaczona jest pod tereny zabudowy jednorodzinnej z symbolem "MIN". Przepis § 38 ust. 2 ( rozdział 9) powyższego planu ustala funkcję zabudowy i zagospodarowania terenu jako: 1. Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, 2. Tereny zabudowy usług nieuciążliwych: funkcja usługowa może być realizowana w budynkach mieszkalnych oraz w innych budynkach przeznaczonych na usługi. Organ odwoławczy wskazał, że organem właściwym do interpretacji zapisów planu miejscowego jest organ sporządzający ww. plan a w tym wypadku Wójt Gminy [...], który pismem z dnia [...]sierpnia 2013 r. nr [...] poinformował, ze planowana inwestycja jest zgodna z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J O i H O wnosili o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając jej naruszenie art. 34 ust. 1, art. 35 ust. 1 pkt. 1 ustawy prawo Budowlane, a także art. 7, 77 i 8 kpa. Skarżący podnosili, że przedmiotowa inwestycja nie jest zgodna z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...]. Wskazywali, że budowa budynku handlowo-usługowego z parkingiem w bezpośrednim sąsiedztwie ich działki wprowadzi uciążliwości związane ze wzmożonym ruchem pojazdów na parkingu, pojazdów zaopatrzenia sklepu oraz urządzeń m.in. wentylacji i klimatyzacji jak również zakłócenia ciszy nocnej spowodowane emisją hałasu. Skarżący podnosili, że miejscowy plan wskazuje miejsca gdzie można lokalizować usługi oznaczone na rysunku planu jako "U" – tereny zabudowy usługowej oraz "PU" - tereny zabudowy usługowej i produkcyjnej. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podnosząc jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Kontrola sądu administracyjnego zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ogranicza się do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy w szczególności czy zgodnie z art. 7, 77 § 1 i 80 kpa dokonano ustalenia stanu faktycznego a dokonana ocena prawna tych ustaleń znajduje oparcie w materiale dowodowym i uzasadnieniu decyzji sporządzonym zgodnie z art. 107 kpa, a więc w sposób przekonywujący. Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja nr [...] Wojewody [...]z dnia [...]stycznia 2014 r, którą organ działając na podstawie art. 138 § 2 pkt. 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję Starosty [...]z dnia [...]listopada 2013 r. w całości i orzekł o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla [...] spółka jawna budynku handlowo-usługowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr [...]położonej w miejscowości [...] powiat [...] (kategoria obiektów budowlanych XVII). Zaskarżona decyzja została wydana przez organ odwoławczy w sytuacji odmiennej oceny dokonanej przez organ odwoławczy ustalonego stanu faktycznego i prawnego sprawy przez organ pierwszej instancji. Ocena ta dotyczy zgodności planowanej inwestycji z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego. Działka , na której planowany jest budynek handlowo-usługowy wraz z infrastrukturą towarzyszącą znajduje się na terenie oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem "MN". Przepis § 38 ust. 2 ( rozdział 9) planu ustala na tym terenie funkcję zabudowy i zagospodarowania terenu : 1) tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i 2) teren zabudowy usług nieuciążliwych: funkcja usługowa może być realizowana w budynkach mieszkalnych oraz w innych budynkach przeznaczonych na usługi . Projektowany budynek jest budynkiem wolnostojącym a więc może być jedynie traktowany jako "inny budynek przeznaczony na usługi" i to jedynie usługi nieuciążliwe. Z uwagi na fakt, że miejscowy plan przewiduje także tereny o szczególnym przeznaczeniu na usługi oznaczone symbolem "U" jak i tereny zabudowy usługowej i produkcyjnej oznaczone "PU" zabudowę mieszkaniową jednorodzinną należy uznać za dominującą na terenie oznaczonym "MN". Na terenie "MN" przewidziana jest również zabudowa usług z zaznaczeniem, że funkcja usługowa dotyczy wyłącznie usług nieuciążliwych. Z tego względu organ winien przeprowadzić analizę, czy na terenie "MN" jest dopuszczalna lokalizacja obiektu pełniącego funkcję nie tylko usługową ale także handlową. Ocenić ponadto należy poddać, czy tego rodzaju obiekt wraz z infrastrukturą towarzyszącą jak przewiduje projekt budowlany ze względu na rodzaj, wielkość, powierzchnię użytkową, konieczność zapewnienia obsługi komunikacyjnej spełniać będzie warunek nieuciążliwości przewidziany w planie miejscowym konieczny do spełnienia przez inwestora. Z uwagi na brak powyższej analizy należy uznać decyzję organu odwoławczego za przedwczesną i naruszającą przepis art. 7, 77 i 107 kpa w zakresie mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Pozostaje bowiem niewyjaśniona dostatecznie kwestia zgodności zamierzenia budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ( art. 35 ust. 1 pkt. 1 ustawy Prawo budowlane). Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a. a także art. 152 i 200 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku.