VII SA/Wa 451/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi [...] Towarzystwa Lotniczego S.A. w [...] na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] grudnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy ograniczenia ilości zezwoleń dla agentów obsługi naziemnej na lotnisku użytku publicznego skargę oddala Decyzją z dnia [...] października 2013 r. znak [...] Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego – dalej Prezes ULC, w wyniku rozpatrzenia wniosku spółki [...] Towarzystwo Lotnicze S.A. z siedzibą w [...] – dalej [...]., zarządzającej lotniskiem użytku publicznego [...], otrzymanym w dniu [...] kwietnia 2012 r., uzupełnionym w dniu [...] sierpnia 2012 r., [...] listopada 2012 r., [...] stycznia 2013 r., [...] czerwca 2013 r. oraz [...] sierpnia 2013 r. na podstawie art. 179 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 176b ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (Dz. U. z 2012 r. poz. 933, 951 i 1544 oraz z 2013 r. poz. 134, 628, 829 i 912) – dalej Prawo lotnicze, art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) – dalej kpa, odmówił ograniczenia liczby zezwoleń dla agentów obsługi naziemnej w zakresie kategorii 3 (obsługa bagażu) oraz kategorii 4 (obsługa towarów i poczty) na lotnisku użytku publicznego [...]. Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wnioskiem nr [...] otrzymanym w dniu [...] kwietnia 2012 r. [...]. zwróciła się do Prezesa ULC o ograniczenie do nie więcej niż dwóch liczby zezwoleń dla agentów obsługi naziemnej w następujących kategoriach usług obsługi naziemnej, na lotnisku użytku publicznego [...]: Kategoria 3 - obsługa bagażu, Kategoria 4 - obsługa towarów lub poczty. Do ww. wniosku [...]. załączyła, w szczególności: pismo z dnia [...] lutego 2012 r. do Departamentu Lotnictwa Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, plany terminali, dotychczasowej oraz nowej (ujętej w Planie Generalnym portu) bazy cargo, wypisy z protokołów z posiedzeń Zarządu [...] z [...] lutego 2012 r. oraz [...] lutego 2012 r., uchwały zarządu w odniesieniu do "Opracowania dokumentacji budowy bazy Cargo z płytą postojową statków powietrznych w [...] [...] wraz z pozwoleniem na budowę" z [...] lutego 2011 r. oraz [...] listopada 2011 r. oraz zestawienia i potwierdzenia dotyczące przetargów dotyczących sprzedaży nieruchomości. Przeprowadzona przez Prezesa ULC analiza przedstawionych dokumentów i informacji wykazała, iż są one niewystarczające do dokonania oceny, czy występują ograniczenia w zakresie dysponowanej powierzchni i stopnia jej wykorzystania przekładającego się bezpośrednio na jej przepustowość w porcie lotniczym uzasadniające ograniczenie liczby zezwoleń dla agentów obsługi naziemnej zgodnie z wnioskiem. Przedstawiony materiał nie wskazywał, w szczególności, czy istniejąca infrastruktura nie jest w stanie sprostać realizacji obsługi naziemnej przez więcej niż dwóch agentów obsługi naziemnej. Z dokumentacji oraz informacji przedstawionych przez spółkę nie wynikało również, jakie konkretne elementy i czynniki infrastruktury powodują konieczność wprowadzenia wnioskowanych ograniczeń. Ponadto nie przedstawiono rzeczywistych potrzeb agentów obsługi naziemnej w tym względzie, w tym wyników cyklu spotkań z agentami obsługi naziemnej takimi jak: [...] sp. z o.o., [...] S.A., [...] [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o., na które powołał się Zarządzający we wniosku. W związku z powyższym, pismem nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. Prezes ULC wezwał do uzupełnienia wniosku w ww. zakresie. W odpowiedzi, pismem nr [...], które wpłynęło do Prezesa ULC w dniu [...] sierpnia 2012 r., spółka poinformowała, w szczególności o przystąpieniu do inwentaryzacji powierzchni oraz dostępnej infrastruktury, celem oceny możliwości ich udostępnienia podmiotom zainteresowanym prowadzeniem działalności w zakresie obsługi naziemnej w porcie lotniczym. Poinformował również, iż po zapoznaniu się z oczekiwaniami 5 agentów obsługi naziemnej w zakresie planowanej działalności oraz istniejącymi możliwościami i ograniczeniami na terenie portu lotniczego, uznał iż z powodu uwarunkowań techniczno-budowlanych nie jest w stanie zapewnić jednoczesnego, prawidłowego i bezpiecznego funkcjonowania tych pomiotów w porcie lotniczym, w zakresie posiadanych zezwoleń na obsługę naziemną. [...]. wskazała również na trwające działania reorganizacyjne, zmierzające do umożliwienia udostępnienia powierzchni biurowych zainteresowanym agentom, jak również prace nad opracowaniem zasad dostępu do systemu łączności trakingowej, warunkującej sprawną kontrolę działań różnych podmiotów na terenie lotniska. Wyraziła, ponadto, przekonanie o konieczności przygotowania szkoleń dla pracowników agentów obsługi naziemnej, w szczególności w zakresie zasad poruszania się po terenie lotniska. Spółka załączyła dodatkowe dokumenty w postaci wykresów, planów oraz wykazów dotyczących zagadnień omówionych z [...] [...] sp. z o.o., [...] S.A., [...] sp. z o.o., [...]...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o. Prezes ULC ocenił, że wyjaśnienia te oraz załączona dokumentacja nie pozwalały w dalszym ciągu ocenić zasadności wprowadzenia ograniczeń w liczbie agentów obsługi naziemnej z uwagi na szczególne przeszkody w zakresie dostępnej powierzchni i stopnia jej wykorzystania przekładającego się bezpośrednio na jej przepustowość w porcie lotniczym. Nie zostały, w szczególności, podane terminy, efekty dla przepustowości infrastruktury działań i prac infrastrukturalnych i operacyjnych realizowanych przez spółkę. Przedstawione przez [...] analizy miały przede wszystkim charakter jakościowy i nie opisywały w sposób skwantyfikowany rzeczywistej przepustowości i zapotrzebowania na nią. W ocenie organu wskazywały jedynie pewną charakterystykę operacyjną ruchu i infrastruktury lotniska, lecz nie opisywały w skwantyfikowany sposób rzeczywistej przepustowości i zapotrzebowania na nią. Spółka została wezwana, pismem nr [...] z dnia [...] października 2012 r., do przeprowadzenia w sposób zunifikowany analizy zapotrzebowania na infrastrukturę poszczególnych agentów obsługi naziemnej, ponieważ tylko jednorodne podejście do takiej analizy pozwoli na oszacowanie łącznego zapotrzebowania na infrastrukturę. Prezes ULC zwrócił się również o przedstawienie ilościowych danych, odnośnie faktu, gdzie i w jakiej ilości zapotrzebowanie na infrastrukturę jest przekraczane. Pismem nr [...], które wpłynęło w dniu [...] listopada 2012 r. [...] wskazała, w szczególności, iż bezpośrednią przyczyną złożenia wniosku o wprowadzenie ograniczenia są problemy w zakresie dostępnej powierzchni, nie zaś przepustowości. Prezes ULC zwrócił się (pismem nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r.) do agentów obsługi naziemnej posiadających zezwolenia na świadczenie obsługi naziemnej w zakresie kategorii 3 lub 4 na lotnisku użytku publicznego [...], o ustosunkowanie się do przedstawionych przez [...] informacji, a w szczególności, czy według wiedzy ww. podmiotów i ich doświadczenia na lotnisku użytku publicznego [...] istotnie istnieją ograniczenia infrastruktury, które uniemożliwiają bezpieczną, jak również efektywną realizację zadań od strony operacyjnej, logistycznej i administracyjnej większej liczbie agentów obsługi naziemnej niż dwóch w ww. kategoriach usług. W odpowiedzi, wpłynęły stanowiska czterech agentów obsługi naziemnej, tj.: [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o. oraz [...] sp. z o.o. Tylko spółka [...] sp. z o.o., której udziałowcem jest [...], jako jedyna przychyliła się do argumentacji [...] Pozostali agenci obsługi naziemnej nie podzielili tej argumentacji. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. Prezes ULC dopuścił: dowód z oględzin lotniska użytku publicznego [...] na okoliczność istnienia uwarunkowań uzasadniających wprowadzenie ograniczeń w liczbie zezwoleń dla agentów obsługi naziemnej w zakresie kategorii 3 i 4 na tym lotnisku, ze względu na dostępną powierzchnię lub przepustowość, oraz dowód z opinii biegłego w celu zbadania i określenia parametrów w zakresie powierzchni lub przepustowości portu lotniczego dostępnej dla podmiotów świadczących obsługę naziemną na lotnisku użytku publicznego [...] na rzecz przewoźników lotniczych oraz innych użytkowników statków powietrznych oraz oceny tych danych pod kątem ewentualnych ograniczeń w liczbie podmiotów mogących świadczyć obsługę naziemną w zakresie kategorii 3 i 4 na tym lotnisku, ze względu na dostępną powierzchnię lub przepustowość. Prezes ULC udostępnił biegłemu akta sprawy w zakresie niezbędnym do sporządzenia opinii oraz zobowiązał biegłego do udziału w przeprowadzeniu oględzin lotniska użytku publicznego [...]. W dniu [...] czerwca 2013 r. przeprowadzone zostały przez upoważnionych pracowników Urzędu Lotnictwa Cywilnego, przy udziale biegłego, oględziny terenu lotniska użytku publicznego [...] wraz z urządzeniami towarzyszącymi, wykorzystywanego do świadczenia obsługi naziemnej w zakresie kategorii 3 i 4 przez agentów obsługi naziemnej. W oględzinach uczestniczyli przedstawiciele [...]. W trakcie oględzin okazano bagażownię terminalu A - przylotową i odlotową bagażownię przylotową i odlotową terminalu B oraz terminal cargo. Z przedmiotowej czynności sporządzony został protokół podpisany przez osoby obecne w trakcie oględzin. Ze względu na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego, jak również przychylając się do propozycji [...]., w dniu [...] lipca 2013 r. przeprowadzono ponowne oględziny terenu lotniska użytku publicznego [...]. Oględziny przeprowadzono - na prośbę ww. spółki - w porze największego natężenia ruchu w dniu oględzin, to jest o godz. 4:30. W trakcie oględzin okazano bagażownię [...] terminalu A, bagażownię przylotową i odlotową [...] w terminalu B, plac przeładunkowo - manewrowy cargo, terminal cargo wraz z magazynami. Z przedmiotowej czynności sporządzony został protokół podpisany przez osoby obecne w trakcie oględzin, spółka nie zgłosiła zastrzeżeń do protokołu. Pismem z dnia 6 sierpnia 2013 r. spółka została zawiadomiona o przysługującym stronie postępowania prawie do czynnego udziału w postępowania, wyrażonej w postaci możliwości zapoznania się z aktami sprawy (w tym z opinią biegłego) oraz wypowiedzenia się co do zgromadzonego w sprawie materiału. Spółka przedstawiła w dniu [...] sierpnia 2013 r. następujące kwestie. Głównym celem złożenia wniosku o wprowadzenie ograniczenia w zakresie liczby agentów obsługi naziemnej było zapewnienie równego i niedyskryminującego dostępu do scentralizowanej infrastruktury lotniskowej. Prowadzone przez Prezesa Urzędu postępowanie w niewielkim stopniu pozwala na uznanie, że zgromadzone zostały wszystkie materiały uzasadniające podjęcie decyzji merytorycznej. Przeprowadzone przez Prezesa ULC konsultacje z agentami obsługi naziemnej posiadającymi zezwolenie na prowadzenie działalności na lotnisku użytku publicznego [...] nie mają znaczenia dla oceny wniosku, ponieważ nie ma prawnego obowiązku takich konsultacji. Opinia biegłego, stanowiąca dowód w sprawie jest niepełna, a w szczególności: i) nie odnosi się do obiektywnych kryteriów oceny dostępności powierzchni, ii) dotyczy chwilowych oględzin elementów infrastruktury, nie zaś tzw. peak hours, w trakcie których natężenie ruchu jest największe, iii) nie obejmuje sytuacji nieregularności rejsów bądź przekierowań z innych lotnisk, iv) sugeruje niemożliwe do wykonania rozwiązanie polegające na uregulowaniu przez spółkę kwestii priorytetu obsługi rejsu przez danego agenta obsługi naziemnej poprzez umowy czy porozumienia, v) nie uwzględnia zapisów z monitoringu, vi) jej treść sugeruje możliwość funkcjonowania na lotnisku nieograniczonej liczby agentów obsługi naziemnej, vii) nie odnosi się do ograniczeń infrastrukturalnych oraz viii) nie określa przepustowości bagażowni, ix) jak również sugeruje możliwość prowadzenia działalności przez kilku agentów obsługi pomimo braku dostępnej infrastruktury. Spółka poddała również w wątpliwość kwalifikacje biegłego, jak również zawnioskował o pominięcie opinii biegłego oraz dopuszczenie innej opinii sporządzonej przez biegłego z zakresu lotnictwa cywilnego z listy biegłych prowadzonych przez Sąd Okręgowy w Warszawie, wskazując, iż tylko taki biegły może dać gwarancje opinii mającej służyć jako dowód w sprawie. Prezes ULC nie uwzględnił zarzutów skarżącego. Prezes ULC stwierdził, że wydanie decyzji ograniczającej liczbę zezwoleń dla agentów obsługi naziemnej stanowi daleko idącą ingerencję w swobodę świadczenia usług obsługi naziemnej. Ograniczenie jest związane z sytuacją wyjątkową i przemijającą, a jako takie nie może stać się narzędziem do zapewniania równego dostępu poprzez ograniczanie konkurencji, tym bardziej, jeśli nie istnieją przesłanki uzasadniające jego wprowadzenie. Ponadto, zgodnie z oceną organu, zgromadzony materiał dowodowy, w tym informacje przedstawione przez spółkę, materiał zgromadzony w toku oględzin, opinia biegłego oraz stanowiska agentów obsługi naziemnej, jest w pełni wystarczający do wydania rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Prezes ULC podkreślił, że zgodnie z art. 7 kpa organ podejmuje wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i taki był cel przeprowadzonych konsultacji z agentami obsługi naziemnej. Prezes ULC, dokonując oceny materiału dowodowego, uwzględnił stanowiska wszystkich agentów obsługi naziemnej, jak również wszelkie inne dowody zgromadzone w przedmiotowej sprawie. Oględziny na lotnisku przeprowadzone zostały dwukrotnie w celu możliwie najpełniejszego zapoznania się z sytuacją faktyczną. Wykonane zostały również zdjęcia stanowiące materiał dowodowy w sprawie. W celu dokonania oceny sytuacji na lotnisku w momencie spiętrzenia operacji lotniczych, termin i pora oględzin zostały na prośbę spółki wyznaczone na godziny szczytu na lotnisku. Organ stwierdził, że oględziny, w szczególności zdjęcia wykonane w ich trakcie, wskazują na to, iż przestrzenie magazynowe jak i plac manewrowo-przeładunkowy wykorzystywane są w niewielkim stopniu, natomiast powierzchnia nieutwardzona służy do składowania pustych kontenerów. W toku rozpatrzenia sprawy organ powołał biegłego celem zweryfikowania zgromadzonego w toku sprawy materiału dowodowego, w tym informacji uzyskanych w trakcie oględzin oraz wyprowadzenia z tych faktów wniosków, których sfomułowanie wymagało wiedzy specjalistycznej. Organ podkreślił, iż kpa - stanowiąc w art. 84 o możliwości powołania biegłego - nie ustala jednocześnie żadnych kryteriów o charakterze formalnym dla zakwalifikowania danej osoby jako biegłego w sprawie. Tym samym, biegłym może być osoba posiadająca wykształcenie w danej dziedzinie, posiadająca określone i potwierdzone w sposób określony przepisami prawa kwalifikacje lub osoba posiadająca wynikającą z doświadczenia wiedzę praktyczną niezbędną w celu rozpatrzenia danej sprawy. Należy przy tym pamiętać, iż przepisy szczególne mogą przewidywać obowiązek powoływania biegłego jedynie z listy rzeczoznawców. W przedmiotowej sprawie, zdaniem organu, taka okoliczność nie zachodziła, a biegła K. C. z uwagi na wykonywaną pracę i specjalistyczną wiedzę była kompetentna do sporządzenia opinii w przedmiotowej sprawie. Organ nie podzielił stanowiska skarżącej, że sporządzona opinia jest nieprzydatna i nie powinna być brana pod uwagę jako dowód. Organ nie widział potrzeby powoływania dodatkowych biegłych, ponieważ, w jego ocenie, opinia w sposób wyczerpujący i nie budzący wątpliwości odniosła się do zagadnień będących jej przedmiotem. W części dotyczącej uzasadnienia prawnego decyzji Prezes ULC powołał się na art. 179 ust. 1 pkt 1 Prawa lotniczego i wyjaśnił, że nie zachodzą czynniki uzasadniające ograniczenie liczby zezwoleń dla agentów obsługi naziemnej we wnioskowanym przez skarżącą spółkę zakresie. Organ podkreślił, że w zakresie obsługi bagażu nie występują czynniki, które uzasadniałyby wprowadzenie ograniczeń w liczbie zezwoleń dla agentów obsługi naziemnej do nie więcej niż dwóch. Wskazane przez spółkę czynniki mogą, w ocenie organu, wpłynąć jedynie na ograniczenie liczby wykonywanych operacji w określonym przedziale czasowym. W trakcie postępowania, w szczególności przeprowadzonych oględzin, ustalono, że nawet 7 odlotów, które odbywają się w godzinach szczytu, nie stwarzało problemów z obsługą. Ruch rozkłada się pomiędzy dwie sortownie-bagażownie - jedną w terminalu B obsługującą bagaże strefy Schengen, drugą zaś w terminalu A obsługującą bagaże strefy [...]. Problem spiętrzenia liczby operacji występuje na wszystkich lotniskach użytku publicznego i w równiej mierze dotyczy wszystkich agentów zajmujących się obsługą bagażu. Z tej perspektywy sytuacja panująca na lotnisku użytku publicznego [...] nie jest szczególna. Prezes ULC ocenił, że zmiana liczby agentów obsługi naziemnej nie wpływa w żaden sposób na infrastrukturę portu, nie ulega również zmianie liczba osób i sprzętu niezbędnych do obsługi danego rejsu. W przypadku opóźnień w dostarczaniu bagażu ze względu na większą liczbę rejsów, część rejsów zmuszona jest czekać na obsługę. Zmiana liczby podmiotów obsługujących bagaże w żaden sposób nie doprowadzi do wydłużenia kolejki oczekującej na obsługę. W zakresie towarów i poczty, w ocenie organu, kumulacja operacji powoduje chwilowe problemy zarówno na placu manewrowym, jak również w przestrzeni magazynowej, jednakże liczba agentów obsługi naziemnej nie ma tu znaczenia dla płynności operacji. Problemy te nie stanowią szczególnych przeszkód w zakresie dostępnej powierzchni lub przepustowości, uzasadniających uwzględnienie wniosku Zarządzającego. Prezes ULC wyjaśnił, że wydanie decyzji ograniczającej liczbę zezwoleń dla agentów obsługi naziemnej stanowi dodatkową ingerencję w swobodę świadczenia usług obsługi naziemnej. Nie zgodził się z argumentem skarżącej spółki, w myśl którego decyzja ograniczająca liczbę zezwoleń miałaby przyczynić się do realizacji obowiązku zapewnienia równego dostępu do scentralizowanej infrastruktury na lotnisku. Ze względu na skutki decyzji ograniczającej liczbę zezwoleń dla agentów obsługi naziemnej, jej wydanie możliwe jest - zgodnie z treścią art. 179 ust. 3 Prawa lotniczego - w sytuacji istnienia szczególnych, a nie jakichkolwiek przeszkód w zakresie dostępnej powierzchni lub przepustowości. W toku niniejszego postępowania nie stwierdzono natomiast istnienia takich szczególnych przeszkód. W związku z powyższym, zdaniem Prezesa ULC, uwzględnienie wniosku skutkowałoby nieuzasadnionym ograniczeniem warunków uczciwej konkurencji w zakresie świadczenia usług obsługi naziemnej na lotnisku użytku publicznego [...]. [...]. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją, w wyniku czego Prezes ULC wydał w dniu [...] grudnia 2013 r. zaskarżoną decyzję znak [...]. W uzasadnieniu decyzji organ odniósł się do zarzutów zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Prezes ULC podkreślił, że zaliczył do materiału dowodowego wszelkie pisma [...]. oraz dołączane do tych pism dowody. W poczet materiału dowodowego zaliczono w szczególności dokumenty oraz informacje załączone do wniosku [...] otrzymanego dnia [...] kwietnia 2012 r. takie jak: pismo z dnia [...] lutego 2012 r. do Departamentu Lotnictwa Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, plany terminali, dotychczasowej oraz nowej (ujętej w Planie Generalnym portu) bazy cargo, wypisy z protokołów z posiedzeń Zarządu [...]. z [...] lutego 2012 r. oraz [...] lutego 2012 r., uchwały Zarządu w odniesieniu do "Opracowania dokumentacji budowy bazy Cargo z płytą postojową statków powietrznych w [...] wraz z pozwoleniem na budowę" z [...] lutego 2011 r. oraz [...] listopada 2011 r. oraz zestawienia i potwierdzenia dotyczące przetargów w sprawie sprzedaży nieruchomości. Za materiał dowodowy uznano także załączane przez [...]. do późniejszych pism wykresy, plany oraz wykazy zagadnień omówionych przez [...] z podmiotami: [...] sp. z o.o., [...] S.A., [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o. Organ uzyskał opinie od agentów obsługi naziemnej posiadających zezwolenia na świadczenie usług obsługi naziemnej w kategoriach 3 i 4 w porcie lotniczym [...] odnośnie istnienia ewentualnych utrudnień w świadczeniu usług obsługi naziemnej w sytuacji wielości podmiotów oferujących ww. usługi. O ustosunkowanie się do ww. kwestii zwrócono się do: [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o., [...] (Polska) sp. z o.o., [...] S.A., [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o. Odpowiedzi otrzymane ze strony agentów: [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o. zostały uwzględnione jako materiał dowodowy podlegający późniejszej ocenie przez organ. Prezes ULC wyjaśnił, że realizacją zasady wyrażonej w art. 7 oraz 77 kpa było również dokonanie dwukrotnych oględzin przez organ w porcie lotniczym [...] w obecności biegłego, a także powołanie z urzędu dowodu z opinii tego biegłego na okoliczność zbadania i określenia parametrów w zakresie powierzchni lub przepustowości portu lotniczego dostępnej dla podmiotów świadczących obsługę naziemną na lotnisku użytku publicznego [...] na rzecz przewoźników lotniczych oraz innych użytkowników statków powietrznych, jak również oceny tych danych pod kątem ewentualnych ograniczeń w liczbie podmiotów mogących świadczyć obsługę naziemną w zakresie kategorii 3 i 4 na tym lotnisku, ze względu na dostępną powierzchnię lub przepustowość. Organ ponownie podkreślił, iż w dniach [...] czerwca 2013 r., a następnie [...] lipca 2013 r. przeprowadzone zostały przez upoważnionych pracowników Urzędu Lotnictwa Cywilnego, przy udziale biegłego, oględziny terenu lotniska użytku publicznego [...] wraz z urządzeniami towarzyszącymi, wykorzystywanymi do świadczenia obsługi naziemnej w zakresie kategorii 3 i 4 przez agentów obsługi naziemnej. Organ podjął więc wszelkie czynności mające na celu zgromadzenie, a następnie rozpatrzenie i ocenę materiału dowodowego. Organ wyjaśnił, że dokonał oceny materiału dowodowego w oparciu o wszystkie dowody zebrane w sprawie, zgodnie z art. 80 kpa. Organ nie pominął materiału dostarczonego przez [...]., ani też dowodów wynikających z czynności przeprowadzonych z urzędu tj. oględzin i opinii biegłego. W zakresie dowodu z opinii podmiotów świadczących usługi obsługi naziemnej, organ dokonując oceny ww. opinii podkreślił, iż nie zgodził się z twierdzeniem [...]. jakoby stanowisko przedstawione przez [...] sp. z o.o. miałoby być bardziej miarodajne od stanowisk przedstawionych przez pozostałych agentów obsługi naziemnej. Organ wziął pod uwagę, iż [...] sp. z o.o. to podmiot świadczący obsługę naziemną, w którym [...]. posiada 50% udziałów, a tym samym zrozumiałe jest stanowisko tego podmiotu zgodne ze stanowiskiem [...] Wbrew zatem twierdzeniom [...] organ wziął pod uwagę wszystkie opinie, nie pominął opinii [...]. Przy czym organ dokonując oceny uznał, iż opinia [...] z powyższych względów nie jest w pełni wiarygodna. Organ powtórzył swoją ocenę co do opinii biegłej K. C., zawartą w decyzji z dnia [...] października 2013 r. i uznał, że na obecnym etapie postępowania, nie widzi potrzeby powoływania dodatkowych biegłych, ponieważ opinia w sposób wyczerpujący i nie budzący wątpliwości odniosła się do zagadnień będących jej przedmiotem. Ponadto organ, powołując się na treść art. 78 § 2 kpa, wskazał, że żądanie skarżącej spółki dotyczące przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego zgłoszone zostało po przeprowadzeniu dowodów, dopiero po otrzymaniu zawiadomienia o możliwości zaznajomienia się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do nich, dlatego wniosek dowodowy podlegał oddaleniu. Organ, zgodnie ze wskazaniami zawartymi w art. 107 § 3 kpa wskazał jakie fakty uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł, a także przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. W uzasadnieniu decyzji organ powołał prawne podstawy swojego rozstrzygnięcia z uzasadnieniem takiej, a nie innej decyzji, jak zresztą opisano obszernie powyżej. Organ ponownie zajął stanowisko, że na lotnisku użytku publicznego [...] nie wystąpiły przesłanki uzasadniające wprowadzenie ograniczenia liczby zezwoleń dla agentów obsługi naziemnej. Podkreślił, że wprowadzenie ograniczenia liczby zezwoleń bez wyraźnych ku temu przesłanek, czyli wbrew temu co stanowi art. 179 ust. 1 Prawa lotniczego bez stwierdzenia występowania ograniczenia dysponowanej powierzchni lub przepustowości, miałoby charakter dyskryminujący i ograniczający zasady uczciwej konkurencji, jak również naruszyłoby zasadę swobodnego dostępu do rynku obsługi naziemnej. Prezes ULC po dokonaniu oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego nie podzielił argumentacji [...]. zawartej we wniosku z dnia [...] października 2013 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ uznał, iż materiał ten jest wystarczający do ponownej oceny stanu faktycznego i prawnego sprawy, a zatem nie jest wymagane przeprowadzenie postępowania uzupełniającego w tym zakresie, w szczególności z uwagi na brak wystąpienia jakichkolwiek nowych okoliczności oraz z uwagi na fakt, iż [...]. we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zgłaszał żądania przeprowadzenia dodatkowego postępowania co do dowodów i materiałów w sprawie. W odniesieniu do dowodów dołączonych do pisma z dnia [...] sierpnia 2012 r. Prezes ULC wskazał, iż plany, ani wykresy, czy też wykazy sporządzone przez [...] nie są odzwierciedleniem rzeczywistych opinii agentów, które [...] zobowiązany był dostarczyć. Pomimo, że [...] został ponownie wezwany tym razem pismem organu z dnia [...] października 2012 r. do przeprowadzenia w sposób zunifikowany analizy zapotrzebowania na infrastrukturę konkretnych agentów obsługi naziemnej oraz do przedstawienia danych ilościowych co do okoliczności, gdzie oraz w jakim rozmiarze zapotrzebowanie na infrastrukturę jest znacząco przekroczone – [...] obowiązku tego ponownie nie wykonał. [...] ograniczył się po raz kolejny do przedstawienia organowi pismem [...] (otrzymane przez organ [...] listopada 2012 r.) motywacji wprowadzenia ograniczeń polegającej na występowaniu problemów w zakresie dostępności powierzchni. W ocenie organu dokumenty poddane analizie charakteryzują jedynie w sposób ogólny infrastrukturę lotniska i nie są poparte żadnymi innymi dokumentami zainteresowanych podmiotów (agentów obsługi naziemnej), z których wynikałoby rzeczywiste zapotrzebowanie na zwiększenie tej infrastruktury oraz problemy wynikające z obecnego jej kształtu. W zakresie oceny materiału dowodowego w postaci wszystkich konkretnych opinii rzeczywistych podmiotów posiadających zezwolenie na świadczenie usług obsługi naziemnej w kategoriach 3 (obsługa bagażu) lub 4 (obsługa towarów i poczty) na lotnisku użytku publicznego [...], z których można by wywodzić istnienie realnych problemów z infrastrukturą lotniska, a które to opinie organ zmuszony był uzyskać z urzędu (wobec braku współpracy ze strony [...]. jak wskazywano powyżej), Prezes ULC stwierdził, iż większość opinii nie potwierdza problemów, które podniosła skarżąca spółka. Organ podkreślił, iż agenci obsługi naziemnej tj. [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o. (dwukrotna opinia, w tym druga opinia dwa miesiące po rozpoczęciu prowadzenia działalności), [...] sp. z o.o., [...] sp. z o. o. wyrazili swoje zdanie w zakresie istnienia, bądź nie istnienia ograniczeń infrastruktury, które uniemożliwiałyby bezpieczne wykonywanie usług obsługi naziemnej przez więcej niż dwóch agentów obsługi naziemnej na ww. lotnisku. Organ ocenił, że opinie [...] sp. z o.o. oraz [...] sp. z o. o. bardzo rzeczowo odnoszą się do pytań organu i wyraźnie stwierdzają, iż nie istnieją utrudnienia tego rozmiaru, aby mogłoby to uzasadniać ograniczenie ilości agentów świadczących usługi obsługi naziemnej. Przy czym [...] sp. z o.o. przesyłał do organu swoją opinię dwukrotnie. Druga z opinii [...] sp. z o.o. sporządzona została przeszło dwa miesiące po rozpoczęciu działalności i opisywała szczegółowo warunki wykonywania tej działalności w porcie lotniczym zarządzanym przez [...]. Z opinii jasno wynika, iż nie istnieją tam przeszkody, na które powołuje się [...] a świadczenie obsługi przez wiele podmiotów jest jak najbardziej możliwe, nie napotyka szczególnych trudności oraz pozytywnie wpływa na jakość, cenę i konkurencję na rynku. W odniesieniu z kolei do innych opinii, które zostały wzięte pod uwagę Prezes ULC wskazał, iż opinia [...] sp. z o.o. nie wyrażała żadnego stanowiska w sprawie, bowiem agent uznał, iż nie posiada dostatecznych informacji na ten temat. Jedynie ostatnia z ocenianych opinii tj. wyrażona przez [...] sp. z o.o. zawierała zupełnie przeciwne twierdzenia tj. ww. agent szeroko uzasadniał trudności jakie związane są z wykonywaniem usług przez więcej niż dwóch, a nawet więcej niż jednego (w pewnych wypadkach) agenta obsługi naziemnej. Jednocześnie organ stwierdził, iż oceniając powiązania kapitałowe pomiędzy [...] sp. z o.o. a [...]., gdzie [...]. jest spółka kontrolującą [...] sp. z o.o. nie jest błędne rozumowanie o możliwym wpływie tych powiązań na końcowe stanowisko [...] sp. z o.o. Organ biorąc za podstawę oceny wszystkie opinie, uznał, iż wiarygodne są opinie będące w większości, czyli opinie pozytywne - uzyskane od [...] sp. z o. o. oraz dwukrotnie od [...] sp. z o.o. Tym samym organ doszedł do przekonania, iż rzeczywiste warunki infrastruktury są w rzeczywistości odmienne do twierdzeń [...]. zgłaszanych we wniosku i pozostałych pismach w toku postępowania. Prezes ULC uznał opinię biegłej K. C. za wiarygodną. Opinia biegłej pozwoliła organowi na zweryfikowanie istniejącej na ww. lotnisku sytuacji faktycznej oraz pomogła w ocenie stwierdzonych faktów wymagających do tego wiedzy specjalistycznej. Opinia została przygotowana w oparciu o zebrany materiał dowodowy oraz przeprowadzone dwukrotnie oględziny na lotnisku użytku publicznego [...] przez osobę będącą w tej dziedzinie wykwalifikowanym specjalistą z wieloletnim doświadczeniem. Biegły wypowiedział się w przedmiocie określenia parametrów w zakresie powierzchni lub przepustowości portu lotniczego dostępnej dla podmiotów świadczących obsługę naziemną. Biegły ocenił te dane pod kątem ewentualnych ograniczeń w liczbie podmiotów mogących świadczyć obsługę naziemną w zakresie kategorii 3 i 4 na tym lotnisku, ze względu na dostępną powierzchnię lub przepustowość. Organ uznał, że zarzut o nieustalonych kwalifikacjach biegłego jest bezpodstawny, nie jest także zrozumiałe odnoszenie się przez [...] do warunku wpisu biegłego na listę biegłych sądowych. Organ wyraził przekonanie, iż podstawowym kryterium powołania biegłego, na podstawie przepisów kpa, jest kryterium posiadanej wiedzy, a nie wpisu na określona listę. Bezsporne jest, iż wiedza z zakresu oceny infrastruktury i przepustowości lotniska jest wiedzą wysoce specjalistyczną i bez jej wsparcia doświadczeniem zawodowym, trudno jest dokonywać w tym przedmiocie jakiejkolwiek oceny. Prezes ULC wywodził, że biegła dokonała wszechstronnej, a zarazem dokładnej oceny wszystkich istotnych z punktu widzenia infrastruktury lotniska elementów, które mają wpływ na ilość agentów obsługi naziemnej. Analiza opinii potwierdza, iż nie zostały ustalone okoliczności faktyczne wynikające z infrastruktury, które potwierdzałyby istnienie takich utrudnień, które dalece utrudniałyby lub uniemożliwiały świadczenie obsługi naziemnej przez więcej niż dwóch agentów obsługi naziemnej. Prezes ULC ocenił, że dokumentacja zebrana w czasie przeprowadzania oględzin na lotnisku użytku publicznego [...] jest wiarygodna w kontekście istnienia przesłanek uzasadniających wprowadzenie ograniczeń w liczbie zezwoleń dla agentów obsługi naziemnej w kategoriach 3 i 4, ze względu na dostępną powierzchnię lub przepustowość. Podkreślił, że oględziny zostały przeprowadzone w szczycie sezonu. Pierwsze oględziny zostały przeprowadzone w dniu [...] czerwca 2013 r. Natomiast planując kolejne oględziny organ uwzględnił wniosek [...] w zakresie daty przeprowadzenia oględzin. To [...]. w piśmie nr [...] z [...] czerwca 2013 r. zaproponował dzień [...] lipca 2013 r., kiedy liczba operacji pozwalała jego zdaniem na zaobserwowanie "istoty problemów związanych z obsługą bagażu" w momencie największego natężenia operacji. Prezes ULC wyjaśnił, że występujące wtedy spiętrzenia liczby odpraw nie różnią się diametralnie od przeciętnej innych portów lotniczych w Polsce. Przy czym w szczycie sezonu, jest to powszechnym zjawiskiem i nie stanowi w ocenie organu nadzwyczajnej, niespotykanej okoliczności, która ma uzasadniać ograniczenia liczby agentów obsługi naziemnej. Bezpodstawnym w ocenie organu jest przy tym zarzut [...] S.A. o wydaniu opinii po oględzinach na podstawie chwilowych obserwacji infrastruktury lotniskowej, bez uwzględnienia tzw. "peak hours". Organ wskazał, że w wyniku przeprowadzonego postępowania dowodowego ustalono, iż nawet przy 7 odlotach w godzinach szczytu nie występowały problemy z obsługą, a ruch rozkładał się pomiędzy dwie sortownio-bagażownie. Analiza dokumentacji potwierdza ponadto, iż ilość agentów obsługi naziemnej nie ma wpływu na ilość obsługiwanych operacji, jako że są to dwie niezależne od siebie kwestie. W ocenie organu, przejściowe "sezonowe" utrudnienia nie stanowią szczególnej okoliczności i dotykają większości rozwijających się lotnisk w Polsce. Organ uznał, że skoro punkt odniesienia, jakim miał być dzień [...] lipca 2013 r., o największym natężeniu operacji nie dał podstaw do oceny, iż występują szczególne utrudnienia, to tym bardziej reszta sezonu nie może stanowić dla [...] argumentu ku wprowadzeniu wnioskowanych ograniczeń. Podsumowując, organ nie zgodził się z większością argumentacji [...] w zakresie zasadności ograniczenia liczby agentów obsługi naziemnej. Podkreślił, iż środek przewidziany w art. 179 Prawa lotniczego jest fakultatywny i dotkliwy, jako ograniczający w sposób istotny konkurencję i nie może być wprowadzony bez wystąpienia wyjątkowych okoliczności oraz w braku dostatecznych dowodów wykazujących istnienie szczególnego problemu w zakresie infrastruktury lotniska. [...][...] S.A. w [...] wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezesa ULC z dnia [...] października 2013 r. Skarżąca zarzuciła: wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 179 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 176 b ust.2 pkt 1 Prawa lotniczego; wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 7 kpa w zw. z art. 77 § 1, art. 78 § 1 i 2, art. 84 § 1 oraz art. 80 kpa poprzez: niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (i poczynienie błędnych ustaleń faktycznych) oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, brak wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego na skutek odmowy przeprowadzenia zawnioskowanego przez skarżącego dowodu z opinii innego biegłego, względnie rzetelnego uzupełnienia opinii dopuszczonej jako dowód w sprawie i umożliwienia skarżącemu zadawania pytań biegłemu; brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy, co doprowadziło organ do poczynienia w zaskarżonej decyzji dowolnych i nieuzasadnionych ustaleń faktycznych; wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem reguł wskazanych w art. 107 § 1 i § 3 kpa poprzez brak dokładnego wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej tej decyzji, brak zgodnego z wymogami tego przepisu odniesienia się do przeprowadzonych dowodów w sprawie. W odpowiedzi na skargę Prezes ULC wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne oraz argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej: ppsa, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja z dnia [...]października 2013 r. są zgodne z prawem. Podstawę wydania ww. decyzji stanowił art. 179 ust. 1 pkt 1 Prawa lotniczego, zgodnie z którym Prezes ULC może, w drodze decyzji administracyjnej, z urzędu lub na wniosek zarządzającego portem lotniczym, w którym występują ograniczenia dysponowanej powierzchni lub przepustowości ograniczyć liczbę zezwoleń dla agentów obsługi naziemnej. Według art. 179 ust. 3 Prawa lotniczego decyzja administracyjna, o której mowa w art. 179 ust. 1, określa rodzaje usług w poszczególnych kategoriach usług obsługi naziemnej, dla których wprowadza się ograniczenia ze względu na szczególne przeszkody w zakresie dostępnej powierzchni lub przepustowości danego portu lotniczego, oraz okres obowiązywania ograniczenia. Zgodnie z art. 176 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy ograniczenia w liczbie podmiotów świadczących usługi obsługi naziemnej na rzecz osób trzecich może wprowadzić w portach lotniczych, w których w roku poprzedzającym rok wprowadzenia ograniczenia roczna wielkość ruchu jest równa lub większa niż 2 000 000 pasażerów lub 50 000 towarów Prezes ULC na zasadach określonych w art. 179 ww. ustawy. [...] będący zarządzającym lotniskiem użytku publicznego [...] wniósł o ograniczenie do nie więcej niż dwóch liczby zezwoleń dla agentów obsługi naziemnej w następujących kategoriach usług obsługi naziemnej, na lotnisku użytku publicznego [...]: - Kategoria 3 - obsługa bagażu, Kategoria 4 - obsługa towarów lub poczty, uzasadniając to przeszkodami w zakresie powierzchni. We wniosku skarżąca spółka podała przeszkody w zakresie dostępności powierzchni w odniesieniu do kategorii 3 i według skarżącej powierzchnia bagażowni jest głównym czynnikiem ograniczającym możliwość obsługi przez więcej niż dwóch agentów obsługi naziemnej. Wskazała, że współużytkowanie tej infrastruktury przez więcej niż dwóch agentów obsługi naziemnej nie jest możliwe bez przebudowy i rozbudowy odpowiednich części terminali pasażerskich. Z kolei w zakresie kategorii 4 – skarżąca wskazała, iż obsługa towarów i poczty jest ściśle związana z dostępem do powierzchni magazynowych oraz powierzchni postojowych na sprzęt obsługowy oraz miejscem na przygotowanie przesyłek do przewozu. Podkreśliła, że obecna infrastruktura bardzo ogranicza bieżącą działalność, wskazując przy tym, w szczególności na niewystarczającą przestrzeń magazynową niewystarczającą ilość stanowisk postojowych dla obsługi samolotów cargo, odległość infrastruktury cargo od płyt postojowych, czy praktyczny brak w pełni przygotowanych przestrzeni do budowy palet/kontenerów lotniczych lub ich przechowywania. Spółka wyjaśniła, iż infrastruktura z trudem umożliwia bieżącą obsługę ruchu regularnego, czartery zaś, muszą być wspomagane infrastrukturą nie stanowiącą stricte zaplecza obsługi cargo. Jak wynika z akt sprawy aktualnie zezwolenie na obsługę naziemną na lotnisku użytku publicznego [...] w zakresie kategorii 3 i 4 posiadają: [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o., [...] S.A., [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o., natomiast w zakresie kategorii 3: [...] sp. z o.o. oraz [...] sp. z o.o. Po przeanalizowaniu sprawy Sąd podzielił pogląd organu, że nie istnieją utrudnienia w świadczeniu obsługi naziemnej, mające charakter szczególnych przeszkód w zakresie powierzchni lub przepustowości, wynikające w szczególności z zatłoczenia i wskaźnika zatłoczenia powierzchni, do których odnosi się art. 9 ust. 1 Dyrektywy Rady [...] z dnia [...] października 1996 r. w sprawie dostępu do rynku obsługi naziemnej w portach lotniczych Wspólnoty (Dz. U. L 272 z 25 października 1996 r., str. 36 ze zm.). Stosownie do wspomnianego przepisu, Państwo Członkowskie może podjąć decyzję o ograniczeniu liczby agentów obsługi naziemnej "W przypadku, gdy w porcie lotniczym szczególne przeszkody w zakresie powierzchni lub przepustowości wynikające w szczególności z zatłoczenia i wskaźnika wykorzystania powierzchni, uniemożliwiają otwarcie rynku i/lub wprowadzenie własnej obsługi w stopniu przewidzianym w niniejszej dyrektywie (...)." Z art. 9 ust. 2 ww. dyrektywy wynika, że wszystkie odstępstwa przyjęte na mocy ust. 1 muszą określać kategorię lub kategorie usług obsługi naziemnej, dla których obowiązuje wyłączenie oraz konkretne ograniczenia w dostępności powierzchni lub przepustowości, które to uzasadniają; zawierać plan właściwych środków dla przezwyciężenia tych ograniczeń. Ponadto wyłączenia nie mogą: rażąco naruszać przepisów ww. dyrektywy; w sposób nieuzasadniony powodować ograniczenia konkurencji między podmiotami świadczącymi usługi obsługi naziemnej i/lub użytkownikami portu lotniczego wykonującymi obsługę własną; być rozszerzane ponad niezbędny zakres. Przeprowadzone w sprawie dowody, w szczególności dwukrotne oględziny w obecności biegłego z zakresu obsługi naziemnej, w tym jedne na wniosek skarżącej w dniu [...] lipca 2013 r. (w szczycie sezonu), opinia K. C. - biegłej z zakresu obsługi naziemnej, która została dwukrotnie przez biegłą uzupełniona, a także pisemnych stanowisk agentów obsługi naziemnej nie wskazują, że zaistniały szczególne przeszkody, które uzasadniałyby wprowadzenie ograniczeń w liczbie zezwoleń dla agentów obsługi naziemnej do nie więcej niż dwóch. Wskazane przez skarżącą utrudnienia mogą wpłynąć jedynie na ograniczenie liczby wykonywanych operacji w określonym przedziale czasowym. Jak wynika z akt sprawy w trakcie postępowania, w szczególności przeprowadzonych oględzin, ustalono że nawet siedem odlotów, które odbywają się w godzinach szczytu, nie stwarzało problemów z obsługą. Ruch rozkłada się pomiędzy dwie sortownie-bagażownie - jedną w terminalu B obsługującą bagaże strefy [...], drugą zaś w terminalu A obsługującą bagaże strefy [...]. Sąd podziela stanowisko organu, że problem spiętrzenia liczby operacji występuje na wszystkich lotniskach użytku publicznego i w równiej mierze dotyczy wszystkich agentów zajmujących się obsługą bagażu. W tym stanie rzeczy należało uznać, że sytuacja panująca na lotnisku użytku publicznego [...] nie jest szczególna. W ocenie Sądu, całkowicie prawidłowe jest stanowisko organu, że zmiana liczby agentów obsługi naziemnej nie wpływa w żaden sposób na infrastrukturę portu, nie ulega również zmianie liczba osób i sprzętu niezbędnych do obsługi danego rejsu. W przypadku opóźnień w dostarczaniu bagażu ze względu na większą liczbę rejsów, część rejsów zmuszona jest czekać na obsługę. Zmiana liczby podmiotów obsługujących bagaże w żaden sposób nie doprowadzi do wydłużenia kolejki oczekującej na obsługę. W zakresie towarów i poczty, jak wskazują wyniki postępowania dowodowego, kumulacja operacji powoduje chwilowe problemy zarówno na placu manewrowym, jak również w przestrzeni magazynowej, jednakże liczba agentów obsługi naziemnej nie ma tu znaczenia dla płynności operacji. Problemy te nie stanowią szczególnych przeszkód w zakresie dostępnej powierzchni lub przepustowości. Należy podkreślić, że wprowadzenie ograniczenia liczby zezwoleń bez szczególnych przesłanek, miałoby charakter dyskryminujący i ograniczający zasady uczciwej konkurencji, jak również naruszyłoby zasadę swobodnego dostępu do rynku obsługi naziemnej. Art. 9 ust. 1 powołanej wcześniej dyrektywy wymaga wystąpienia przeszkód o charakterze szczególnym, nie wystarczy zatem występowanie jakichkolwiek przeszkód, czy utrudnień dotyczących infrastruktury lub przepustowości. Muszą one być co najmniej tego rodzaju, aby w praktyce uniemożliwiały otwarcie rynku. Ponieważ ww. szczególne przeszkody nie miały miejsca, nie było możliwe wydanie decyzji w oparciu o art. 179 ust. 1 pkt 1 Prawa lotniczego. W ocenie Sądu wyczerpujący zebrano i rozpatrzono cały materiał dowodowy oraz dokonano oceny sprawy na podstawie całokształtu zebranych dowodów z uwzględnieniem zasad wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Organ przeprowadził postępowanie wyjaśniające z zachowaniem reguł wyrażonych w art. 7, 77 § 1 i 80 kpa, bezzasadne są zatem zarzuty naruszenia ww. przepisów. Ocena dowodów została dokonana wyczerpująco, zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, oraz wnikliwie uzasadniona, ze szczegółowym wyjaśnieniem, dlaczego jedne dowody organ uznał za wiarygodne, a innym odmówił wiary. Decyzja zawiera wszelkie elementy zawarte w art. 107 § 1 kpa, a jej uzasadnienie faktyczne i prawne odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 3 kpa. Nie zasługiwały na uwzględnienie również zarzuty naruszenia art. 78 § 1 kpa oraz art. 84 § 1 kpa. W ocenie Sądu opinia biegłej K. C. została sporządzona zgodnie ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia biegłej, a także zasadami logicznego rozumowania, w oparciu o dwukrotne oględziny, została wzbogacona o szeroką dokumentację fotograficzną. W ocenie Sądu wskazana opinia, dwukrotnie następnie uzupełniona, zawiera wyjaśnienie w zakresie wiedzy specjalistycznej w odniesieniu do wszystkich pytań postawionych przez organ w tezie dowodowej. Opinia jest kompletna, zawiera szczegółowy opis rzeczywistej sytuacji na lotnisku, w oparciu o którą biegła sformułowała spójne wnioski końcowe. Opinia zawiera opisy poszczególnych pomieszczeń, z podaniem wymiarów, rodzaju, typu i wymiarów używanego sprzętu, możliwości manewrowania w pomieszczeniach podczas obsługi rejsów z uwzględnieniem wymiarów pomieszczeń, sprzętu oraz indywidualne wnioski dotyczące ewentualnych utrudnień w obsłudze wynikających ze zwiększenia liczby podmiotów obsługi naziemnej w odniesieniu do każdego z pomieszczeń oraz zewnętrznych powierzchni. Biegła szeroko opisała, jak wygląda dotychczasowa obsługa na lotnisku z uwzględnieniem dokonywanych czynności przez agentów obsługi. Biegła analizowała również sytuacje obsługi rejsów przez więcej niż dwóch agentów. Opinia jednoznacznie wskazuje na występowanie pewnych utrudnień, jednak ich analiza nie pozwala na stwierdzenie, iż są tego rodzaju, aby zaistniała podstawa do wydania decyzji w oparciu o art. 179 ust. 1 pkt 1 Prawa lotniczego. Podstawową konkluzją jest stwierdzenie, iż utrudnienia nie zwiększają się wraz ze zwiększeniem się liczby agentów obsługi naziemnej. Utrudnienia zwiększają się w zależności od kumulacji przylotów/odlotów w krótkim odstępie czasu i są niezależne od ilości firm obsługujących każdy z takich rejsów. Sąd podzielił pogląd organu, że nie ma podstaw do kwestionowania kompetencji biegłej. K. C., biorąc pod uwagę wykonywaną przez nią pracę na stanowisku specjalisty do spraw obsługi naziemnej na lotnisku użytku publicznego [...] w [...], odbycie wielu specjalistycznych szkoleń, potwierdzonych odpowiednimi certyfikatami umiejętności, jest osobą posiadającą kompetencję i specjalistyczną wiedzę potrzebną do wydania opinii. Wobec tego, że opinia biegłej K. C.wyjaśniła wszystkie okoliczności mające znaczenie dla sprawy, zbędne było powoływanie dowodu z opinii innego biegłego. W konsekwencji oddalenie ww. wniosku dowodowego zgłoszonego przez stronę skarżącą było zasadne. Należy wskazać także, że organ nie miał obowiązku przesłania stronie skarżącej odpisu opinii biegłej, a strona miała możliwość zapoznania się z nią poprzez wgląd do akt i wykonanie kopii - zgodnie z art. 73 kpa. Reasumując, Sad uznał, że zarzuty skargi są niezasadne i mają jedynie charakter polemiczny z dokonanymi przez organ prawidłowymi ustaleniami faktycznymi oraz właściwą oceną prawną. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 151 i art. 132 ppsa, orzekł, jak w sentencji wyroku.