VII SA/Wa 452/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi M. L. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [....] w przedmiocie wyboru kandydata na stanowisko Dyrektora Samodzielnego Zespołu Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Skarżąca – M.L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [....] grudnia 2017 r. nr [....] w przedmiocie wyboru kandydata – I. M. na stanowisko Dyrektora Samodzielnego Zespołu Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej. W skardze skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. W uzasadnieniu podniosła, że powyższa uchwała jest nieważna z mocy samego prawa ze skutkiem ex tunc, bowiem została wydana bez podstawy prawnej i jest sprzeczna z prawem, gdyż narusza zasadę niedziałania prawa wstecz i zasadę zaufania do organów państwa. Zdaniem skarżącej, zaskarżona uchwała zmierza w istocie do zniesienia z mocą wsteczną przeprowadzonego postępowania konkursowego i anulowania jego wyników, a w konsekwencji do pozbawienia skarżącej roszczenia o nawiązanie stosunku pracy. Dodatkowo wskazała na negatywne skutki dla Gminy [...], jak np. koszty odszkodowania dla skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964). Zdaniem Sądu, przedstawione we wniosku okoliczności nie uzasadniają uwzględnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Podkreślenia wymaga bowiem, że celem instytucji wstrzymania wykonania aktu, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a, jest zapewnienie skarżącej ochrony tymczasowej w toku sądowej kontroli skarżonego aktu przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Udzielenie ochrony tymczasowej ma na celu przede wszystkim wstrzymanie skutków prawnych, które akt ten wywołuje, wiąże się więc zawsze z próbą zapobieżenia wystąpienia wyżej wskazanych zagrożeń, które mogą wystąpić jako następstwo wykonania aktu lub czynności. Udzielenie tej ochrony ma więc na celu umożliwić realizację uprawnień strony, a więc musi zmierzać do oceny, czy wobec zakończenia postępowania administracyjnego na skutek wydania skarżonego aktu, sytuacja prawna strony zmieniła się w stosunku do jej sytuacji w trakcie postępowania. Przesłanką zastosowania instytucji wstrzymania wykonania jest, jak już wyżej wskazano, groźba wystąpienia skutków, o których mowa w powołanym wyżej art. 61 § 3 tej ustawy. Instytucja ta nie służy odwróceniu już zaistniałych następstw wykonania aktu. Nie ma zatem podstaw do jej zastosowania, gdy wszystkie skutki, które mogły wyniknąć z wykonania zaskarżonego orzeczenia już wystąpiły. W sytuacji zatem, gdy zaskarżony akt został już wykonany – tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie – bezprzedmiotowym jest wydawanie postanowienia o wstrzymaniu jego wykonania. Skoro bowiem postanowienie Sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania aktu, to jego wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji, o której mowa w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Wykonanie aktu przemawia za tym, że nie jest już możliwe – poprzez wstrzymanie jego wykonania – osiągnięcie celu, jaki przyświeca instytucji ustanowionej w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 621/08; z dnia 10 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 716/09; z dnia 6 stycznia 2010 r., sygn. akt I OZ 1172/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie zaskarżona uchwała Rady Gminy [....] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wyboru kandydata – I. M. na stanowisko Dyrektora Samodzielnego Zespołu Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej została już wykonana. Z akt sprawy wynika, że w dniu [....] stycznia 2018 r. została zawarta umowa o pracę na czas określony pomiędzy I. M. a Gminą [....] na stanowisko Dyrektora Samodzielnego Zespołu Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej w [...]. W umowie te wskazano termin rozpoczęcia zatrudnienia [...] stycznia 2018 r. W konsekwencji stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy zaskarżona uchwała została wykonana, to nie jest możliwe uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania uchwały. Skoro bowiem postanowienie Sądu ma uchronić stronę przed skutkami jej wykonania, to wykonanie aktu niweczy cel zastosowania instytucji z art. 61 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie nie jest już możliwe - poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu - osiągnięcie celu, jaki przyświeca instytucji ustanowionej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd wskazuje, że rozpoznając, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (post. NSA z dnia 9 lipca 2004 r., sygn. akt FZ 163/04, niepubl.). Niezgodność zaskarżonego aktu z prawem, która jest przedmiotem oceny sądu w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61, to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności aktu z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności aktu administracyjnego (por. post. NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 184/05, niepubl.). W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej uchwały. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.