VII SA/Wa 454/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r. znak : [...] w przedmiocie wycofania wyrobu z obrotu postanawia : odrzucić skargę. W dniu 17 lutego 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga I. K. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r. znak: [...] . Zaskarżoną decyzją organ wycofał z obrotu całego kraju wyrób o nazwie "T." określony jako przeznaczony do celów kolekcjonerskich oraz wszystkie podobne wyroby, mogące mieć wpływ na bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, nakazał zaprzestania działalności obiektów służących produkcji, obrotowi hurtowemu lub detalicznemu wyrobami. Ze względu bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej. p.p.s.a skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie zaś do art. 52 § 2 powołanej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r. znak : [...], wydana na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 oraz art. 31 a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851 ze zm.) w związku z art. 104 i 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej k.p.a. Wskazać należy, że struktura organizacyjna organów inspekcji sanitarnej unormowana została w ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Stosownie do treści art. 7 ww. ustawy Państwowa Inspekcja Sanitarna podlega ministrowi właściwemu do spraw zdrowia. Państwową Inspekcją Sanitarną kieruje Główny Inspektor Sanitarny jako centralny organ administracji rządowej. Zgodnie z przepisem art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, do którego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Przy czym wskazać należy, że przez ministra należy rozumieć organy wymienione w art. 5 § 2 pkt 4 k.p.a. do których należą także kierownicy centralnych organów administracji rządowej podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów lub właściwego ministra. Oznacza to, że od decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego jako centralnego organu administracji rządowej przysługiwał skarżącej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pomimo prawidłowego pouczenia przez organ o przysługującym skarżącej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca wniosła skargę do Sądu. Tym samym stwierdzić należy, że nie wyczerpała ona środków zaskarżenia, jakie przysługiwały jej w postępowaniu przed Głównym Inspektorem Sanitarnym. Wobec powyższego uznać należy, iż skarga na decyzję organu bez wyczerpania przysługującego środka zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest niedopuszczalna. Mając na względzie powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.