VII SA/Wa 456/15

PostanowienieWSA w Warszawie2016-04-08

Skład orzekający: Maciej Majewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawczyni, utrzymująca się z zasiłku opieki społecznej i posiadająca syna pracującego na czas określony, który choruje, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata?
Ratio decidendi
Wnioskodawczyni wykazała, że jej sytuacja materialna, oparta na zasiłku z pomocy społecznej i dochodach syna pracującego na czas określony, przy jednoczesnym obciążeniu wydatkami na leki i konieczne utrzymanie, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Sąd uznał, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania własnego i rodziny.
Stan faktyczny
Skarżąca S. R. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wnioskodawczyni utrzymuje się z zasiłku opieki społecznej, a jej syn zarabia wynagrodzenie netto 2016 zł, pracując na czas określony. Posiada dom jednorodzinny, nie posiada innego majątku. Zarówno wnioskodawczyni, jak i jej syn chorują. Wnioskodawczyni ponosi miesięczne koszty utrzymania, w tym leków.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej S. R. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego postanawia : przyznać skarżącej S. R. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Skarżąca S. R. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwolata. Mocą postanowienia z dnia 27 maja 2015 r. przyznano skarżącej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku z dnia 25 marca 2016 r. skarżąca podaje, że w skład jej gospodarstwa domowego wchodzą dwie osoby. Wnioskodawczyni utrzymuje się z zasiłku z opieki społecznej w wysokości 604 zł. Syn wnioskodawczyni z tytułu wynagrodzenia za pracę otrzymuje 2 016 zł netto, przy czym jest to praca na czas określony - do 31 lipca 2017 r. Skarżąca podała, że posiada dom jednorodzinny o pow. 110 m2 na działce 24 m2. Innego majątku nie posiada. Wskazała, ze syn wnioskodawczyni jest poważnie chory na zespół zesztywnienia stawów kostnych. Wnioskodawczyni ma dyskopatię kręgosłupa. Do wniosku załączyła kserokopię umowy o pracę syna. Wskazała, że ponosi miesięczne koszty – energia elektryczna, wywóz śmieci, leki, gaz, żywność. W sprawie znajduje się także kserokopia zaświadczenia z Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...][...] o przyznaniu wnioskodawczyni stałego zasiłku. W niniejszej sprawie zważono, co następuje. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona musi zatem wykazać, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej zasady. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawczyni uznać należy, iż zasadnym jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść tego wydatku. Utrzymuje się z środków otrzymanych z pomocy społecznej. W gospodarstwie domowym pozostaje syn, który uzyskuje z pracy wynagrodzenie, jednak jest to praca na czas określony. Łącznie dochód w rodzinie wynosi 2 620 zł. Uznano, że wnioskodawczyni po opłaceniu niezbędnych życiowych (koniecznych) wydatków nie jest w stanie samodzielne ponieść kosztów opłacenia zawodowego pełnomocnika bez narażenia na powstanie uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny, tym bardziej, że domowy budżet jest obciążony koniecznymi wydatkami na leki. W tej sytuacji wniosek o przyznanie prawa pomocy uznano za zasadny. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło