VII SA/Wa 457/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-05-09

Skład orzekający: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie rejestracji samochodu osobowego, wniesiona na podstawie art. 227 k.p.a., podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu wniesiona na podstawie art. 227 k.p.a. nie podlega kontroli sądu administracyjnego, ponieważ nie mieści się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, określonym w art. 3 § 2 PPSA. Działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie są decyzjami, postanowieniami ani innymi aktami wymienionymi w PPSA, a postępowanie skargowe z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony, który nie uruchamia dalszego trybu instancyjnego, w tym postępowania sądowoadministracyjnego.
Stan faktyczny
R.K. wniósł skargę na bezczynność Rady Miasta w przedmiocie rejestracji samochodu osobowego, powołując się na art. 227 i 238 § 1 k.p.a. Rada Miasta wniosła o odrzucenie skargi, wskazując, że skarżący nie sprecyzował, na czym polega bezczynność organu, a organ podejmował w tym zakresie uchwały. Sąd administracyjny rozpoznał skargę i postanowił ją odrzucić.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.K. na działanie Rady Miasta [...] postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 2 listopada 2010r. R.K. wniósł skargę na bezczynność Rady Miasta [...] w przedmiocie rejestracji samochodu osobowego. Pismem z dnia 31 grudnia 2010 r. Rada Miasta [...] udzieliła odpowiedzi na skargę R.K. wnosząc o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. W odpowiedzi na skargę wskazano, iż skarżący nie wskazał, na czym polega bezczynność organu. Tym bardziej, że organ podejmował we wskazanym zakresie uchwały z dnia [...] kwietnia 2010r. i [...] maja 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Sąd administracyjny sprawuje kontrolę rozstrzygnięć (decyzji, postanowień i innych aktów oraz czynności z zakresu administracji publicznej) organów administracji publicznej według kryterium legalności, tj. zgodności rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej z przepisami prawa materialnego i procesowego, przy zastosowaniu, których je wydano. Stąd dla oceny dopuszczalności złożonej skargi koniecznym stało się ustalenie czy odpowiada ona wymogom określonym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., w myśl którego kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jak wynika z przedstawionych przez skarżącego dokumentów podejmowane działania miały na celu przyśpieszenie trwającej od kwietnia 2009r. rejestracji samochodu osobowego. Skarżący kolejnymi pismami, powołując art. 227 i 238 § 1 k.p.a. składał do władz miasta [...] skargi na rażące zaniedbanie i nienależyte wykonywanie zadań przez Prezydenta miasta i podległe mu służby. W myśl art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Wniesiona skarga uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończącym się czynnością faktyczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. Sprawy skargowe rządzą się swoistymi regułami. W postępowaniu tym nie istnieją strony, nie ma instancji, nie zapadają decyzje ani postanowienia oraz inne akty, a ma ono na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności. Skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998r., III SA1636/97, LEX nr 37138; postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2000r., III SAB 108/99, LEX nr 48017; postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 25 lipca 2005r., I SA/Rz 117/05, opubl. OwSS 2006/1/26, LEX nr 165846). Działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, których numerus clausus zawiera dyspozycja art. 3 § 2 p.p.s.a. Z tych względów skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło