VII SA/Wa 457/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. H. o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi M. H. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie skierowania obowiązku do wykonania zastępczego postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Skarżąca – M. H., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie skierowania obowiązku do wykonania zastępczego. W treści skargi zawarty został wniosek o "wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzeni skargi". Wniosek nie zawiera uzasadnienia. W piśmie z dnia 1 kwietnia 2016 r. pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że przedmiotowy wniosek został sformułowany w oparciu o art. 35 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 267 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania, zostały w sposób wyczerpujący określone w art. 61 § 3 ww. ustawy, a mianowicie: po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek skarżącej nie może być rozpoznany przez Sąd, bowiem złożony został w postępowaniu sądowoadministracyjnym, którego przedmiotem jest ocena legalności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydanego wskutek wniesionego zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] października 2015 r., Nr [...] w przedmiocie skierowania do wykonania zastępczego obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] nakazującą J. K., M.H. i M. D. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości powstałych na tarasie znajdującym się na II piętrze budynku przy ul. W. w W. poprzez wykonanie określonych robót budowlanych. Wskazać należy, że Sąd nie ma kompetencji do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Kognicja wojewódzkich sądów administracyjnych określona została w art. 3 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z treści tych przepisów wynika, iż wstrzymanie prowadzenia egzekucji wykracza poza właściwość sądów administracyjnych, w związku z czym Sąd nie jest uprawniony wstrzymać prowadzoną egzekucję, o której mowa we wniosku skarżącej. Na marginesie dodać należy, że powołany przez skarżącą przepis art. 35 § 1 u.p.e.a. stanowi, że zgłoszenie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10 zawiesza postępowanie egzekucyjne do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu, o ile wierzyciel po otrzymaniu zarzutu nie wystąpi z uzasadnionym wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego. Powyższe oznacza, że w sytuacji wniesienia ww. zarzutów z mocy prawa (a zatem bez konieczności złożenia wniosku przez zobowiązanego) następuje zawieszenie czynności egzekucyjnych aż do zakończenia postępowania w przedmiocie zarzutów, a więc do czasu rozpoznania ewentualnego zażalenia przez organ drugiej instancji. Jedynym wyjątkiem od tej reguły jest zaś sytuacja, gdy wierzyciel - po otrzymaniu zarzutu - wystąpi z uzasadnionym wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego. Przepis ten nie daje sądowi podstawy do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Zgodnie z utrwalonym w doktrynie poglądem wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia nie wszczyna odrębnego postępowania w sprawie i rozpatrywany jest jako kwestia incydentalna. A zatem nie można takiego wniosku odrzucić, jedynie w przypadku ewentualnego nieuzupełnienia braków formalnych, pozostawia się go bez rozpoznania. Jeżeli wniosek spełnia wszelkie wymogi formalne podlega merytorycznemu rozpoznaniu przez Sąd (vide: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Zakamycze 2005, str. 168). Z tych względów należało, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.