VII SA/Wa 457/17

PostanowienieWSA w Warszawie2018-03-07

Skład orzekający: Ewa Kowalska - Hupko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinno uwzględniać podatek VAT, a także czy wysokość opłaty za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinna być ustalona na podstawie określonych przepisów rozporządzenia?
Ratio decidendi
Sąd przyznał koszty nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, w tym podatek VAT, zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Opłata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została ustalona na podstawie § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, z uwzględnieniem nakładu pracy adwokata i charakteru sprawy, a następnie podwyższona o podatek VAT.
Stan faktyczny
Skarżąca M. J. otrzymała pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów. Po oddaleniu skargi przez WSA w Warszawie, adwokat P. Ż. sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej. Sąd rozpoznał wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. P. Ż. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 442,80 zł, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 82,80 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] stycznia 2017 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia opłaty legalizacyjnej w części postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. P. Ż. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 82,80 zł (osiemdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy). Postanowieniem z dnia 29 maja 2017 r. przyznano M. J. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie pełnomocnikiem skarżącej wyznaczony został przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] adw. P. Ż. W dniu 31 lipca 2017 r. adw. P. Ż. zapoznał się z aktami sprawy, a następnie w dniu 8 grudnia 2017 r. stawił się na rozprawie. W trakcie rozprawy pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały opłacone w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 8 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. J. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów. W dniu 16 lutego 2018 r. adw. P. Ż. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego wyroku, wnosząc jednocześnie o przyznanie kosztów pomocy prawnej z tytułu sporządzenia ww. opinii, nieopłaconych w całości ani w części. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów regulacje powyższe znajdują się w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem: nakładu pracy adwokata, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; wartości przedmiotu sprawy; wkładu adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie; stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2 pkt 1 - 4). Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie, aniżeli wymienione w pkt a i b, wynoszą 240 zł. Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Jak wynika z akt sprawy, adw. P. Ż. reprezentował M. J. w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a także sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku. W ocenie referendarza sądowego, mając na uwadze nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy (stopień jej zawiłości), należało ustalić opłatę w wysokości wynikającej z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 4 ust. 1 rozporządzenia, a więc w kwocie 360 zł. Opłata ta na mocy § 4 ust. 3 rozporządzenia ulega podwyższeniu o kwotę podatku od towarów i usług. Z uwagi na powyższe, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło