VII SA/Wa 46/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Miron, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2010 r. sprawy ze skargi D. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Postępowanie administracyjne prowadzone w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r., Nr [...] nakazał D. S. dokonanie rozbiórki ogrodzenia (od strony ulicy) działek nr ew. [...] i [...] usytuowanych przy ul. [...] w W., wykonanego z siatki na słupkach metalowych. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2003 r., Nr [...]. W związku z niewykonaniem przez D. S. obowiązku wskazanego w w/w decyzji organ powiatowy, działając w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przeprowadził postępowanie mające na celu wyegzekwowanie obowiązku z niej wynikającego. W dniu [...] marca 2003 r. do podmiotu zobowiązanego zostało skierowane upomnienie wzywające do wykonania w/w obowiązku. Następnie w dniu [...] lipca 2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wystawił tytuł wykonawczy Nr [...] i tego samego dnia wydał postanowienie Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania w/w obowiązku w wysokości 5.000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych). [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia D. S. złożonego na postanowienie organu I instancji, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r., Nr [...], uchylił postanowienie organu I instancji Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] postanowieniem z dnia [...] września 2009r., Nr [...] nałożył na D. S. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 10.000 (słownie; dziesięć tysięcy złotych) z uwagi na nie wykonanie obowiązku nałożonego decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2002 r. Po rozpatrzeniu zażalenia D. S. od powyższego postanowienia, zapadło zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r. Nr [...]. W jego uzasadnieniu organ przywołał treść art. 122 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i stwierdził, iż organ egzekucyjny I instancji wyczerpująco uzasadnił wysokość nałożonej grzywny powołując przy tym odpowiednią podstawę prawną. Następnie zauważył, iż zobowiązany pomimo upływu przeszło sześciu lat od dnia kiedy egzekwowana decyzja stała się ostateczna nie podjął żadnych działań celem jej realizacji, co potwierdzono podczas czynności kontrolnych dokonanych w dniu 30 czerwca 2009 r. oraz w dniu 28 lipca 2009 r. Zauważył także, że organ egzekucyjny I instancji, po stwierdzeniu nie wykonania obowiązku wynikającego z decyzji Nr [...] zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zastosował właściwy środek egzekucyjny w postaci grzywny w celu przymuszenia. Ponadto organ II instancji stwierdził, że fakt złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., którym uchylone zostało postanowienie organu I instancji Nr [...], w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia w kwocie 5.000 zł na D. S., nie wstrzymuje prowadzenia postępowania egzekucyjnego w przedmiotowej sprawie. Argumentując swe rozstrzygnięcie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, iż w myśl przepisu art. 29 ust. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności samego obowiązku objętego tytułem wykonawczym. W związku z powyższym organ II instancji nie mógł na etapie postępowania egzekucyjnego odnieść się do zarzutów merytorycznych dotyczących ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2002 r., Nr [...]. Ponadto organ podkreślił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 lutego 2007 r., w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 2223/06 oddalił skargi D. S., D. S. oraz R. S. złożone na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] stycznia 2003, którą utrzymano w mocy egzekwowaną decyzję Nr [...]. Z uwagi na powyższe organ uznał, że zasadnym było utrzymanie w mocy postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...] września 2009 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r. złożył D. S. wnosząc o jego uchylenie. Uzasadniając skargę stwierdził, iż zaskarżone postanowienie jest krzywdzące, bezpodstawne i narusza prawo. Wskazał, iż został naruszony zakaz reformatio in peius, ponieważ w wyniku rozpoznania zażalenia zapadło postanowienie wymierzające grzywnę dwukrotnie większą. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna, aczkolwiek nie z przyczyn w niej podniesionych. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest ocena legalności postanowienia nakładającego na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia. Poza sporem pozostaje natomiast, iż nałożony na skarżącego obowiązek wykonania rozbiórki ogrodzenia wynikał z treści ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2002r. Decyzja ta stała się ostateczna w dniu 24 stycznia 2003r. W tej dacie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję rozbiórkową. W dniu 13 stycznia 2009 r. zapadł wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II OSK 1781/07, którym sąd ten oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2007r. sygn.akt VII SA/Wa 2223/06 oddalającego skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2003r. Nie ulega też wątpliwości, że mimo upływu ponad sześciu lat od wydania nakazu rozbiórki, nałożony na skarżącego obowiązek nie został wykonany. Prawidłowo zatem, dążąc do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji o nakazie rozbiórki, organy egzekucyjne zastosowały grzywnę w celu przymuszenia zobowiązanego do wykonania obowiązku wynikającego z tej decyzji. Wysokość dopuszczalnej grzywny określa art. 121 § 2 ustawy z dnia 17.06.1960 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.). Organy egzekucyjne określając wysokość grzywny oparły się na aktualnie obowiązującym przepisie art. 121 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Umknęło natomiast organom, iż obecnie obowiązująca wysokość grzywny w celu przymuszenia została wprowadzona ustawą z dnia z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz.U. z 2007r., Nr 89, poz. 589) z dniem 1 lipca 2007r. Przepisy przejściowe określone w art. 112 w związku z art. 94 ust. 1 tej ustawy stanowiły, iż do egzekucji wszczętych na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a zatem przed 1 lipca 2007r. stosuje się przepisy dotychczasowe. Zgodnie z art. 26 § 5 wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. W niniejszej sprawie skarżący tytuł wykonawczy otrzymał 4 sierpnia 2003r. i z tym dniem wszczęte zostało w stosunku do niego postępowanie egzekucyjne wynikające z decyzji o nakazie rozbiórki ogrodzenia. Mając na uwadze ww. przepisy ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy wskazać należy, iż w stosunku do zobowiązanego organy egzekucyjne winny stosować przepisy ustawy egzekucyjnej w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2007r. Wobec powyższego w pkt I sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia. Działając na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.