VII SA/Wa 462/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 462/10 ze skargi B. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie G. z dnia [...] lipca 2009 r. Nr [...]. W dniu 29 kwietnia 2010 r. do Sądu wpłynął wniosek B. B. o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie G. z dnia [...] lipca 2009 r. Nr [...], którą nakazano K. B., B. B., A. S., Gminie G. rozbiórkę budynku mieszkalnego i uporządkowanie terenu działki nr [...]. Wnioskodawca uzasadnił swój wniosek okolicznością, że jedna ze stron zamierza rozpocząć prace rozbiórkowe ww. budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., stanowi, iż po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W przedmiotowej sprawie przedmiotem merytorycznej kontroli przez sąd administracyjny jest wyłącznie kwestia odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakazującej rozbiórkę. A zatem w tej spawie od merytorycznej oceny Sądu zależeć będzie, czy organ rozpozna odwołanie, czy też nie. W tym pierwszym przypadku orzeczenie Sądu odniesie ten skutek prawny, że z mocy samego prawa nastąpi wstrzymanie wykonania decyzji rozbiórkowej. Wnioskodawca winien mieć na względzie, że zgodnie z art. 130 § 2 k.p.a. wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji. A zatem od merytorycznej oceny Sądu zależeć będzie w konsekwencji, czy nastąpi wstrzymanie wykonania decyzji rozbiórkowej. Ponadto wskazania wymaga, że B. B. nie uzasadnił swojego wniosku w oparciu o przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 zd. 1 ww. ustawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, publ. Lex Polonica). W przypadku ich braku Sąd nie jest władny rozpatrzyć wniosku merytorycznie. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.