VII SA/Wa 463/09

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi L. i L. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : nakazu rozbiórki postanawia : I. przyznać L. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w wysokości 500,00 złotych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu, II. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W dniu 31 marca 2009 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez wnioskodawczynię formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 1 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, jakiego domaga się strona, następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Źródłem utrzymania wnioskodawczyni i jej męża są dochody uzyskiwane z tytułu emerytur w wysokości 2.913,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że posiada mieszkanie o powierzchni 36 m ². W uzasadnieniu swojego wniosku wnioskodawczyni wskazała, że wraz z mężem są starszymi i mocno schorowanymi ludźmi. Wnioskodawczyni oświadczyła, że jest inwalidką niezdolną do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Ze względu na liczne schorzenia swoje i męża wnioskodawczyni podała, że miesięcznie wydaje 1.300,00 złotych na leczenie siebie i męża, w tym prywatne wizyty u lekarzy, zakup drogich lecz niezbędnych lekarstw i różnego rodzaju badania. Ponadto, ponosi koszty związane z utrzymaniem mieszkania w wysokości 450,00 złotych miesięcznie do których zaliczyła opłaty za mieszkanie, gaz, prąd, telewizję, telefon. Oświadczyła, że na zakup żywności, środków czystości oraz odzieży pozostaje jej około 450,00 złotych miesięcznie. Mając na uwadze powyższe dane stwierdzono, że wnioskodawczyni nie jest w stanie jednorazowo uiścić całego wpisu sądowego od skargi, który w niniejszej sprawie wynosi 500,00 złotych oraz ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tego względu przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500,00 zł oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Jednocześnie oceniono, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż wnioskodawczyni nie może ponieść pozostałych kosztów sądowych samodzielnie. Uznano, że wnioskodawczyni uzyskując stały dochód miesięczny z tytułu emerytur przy ograniczeniu wydatków nie będących niezbędnymi będzie w stanie ponieść ewentualne pozostałe koszty sądowe samodzielnie i nie spowoduje to utraty jej płynności finansowej oraz uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym oraz rodziny. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.