VII SA/Wa 466/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 466/08 ze skargi D. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2008 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać D. P. prawo pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu 8 kwietnia 2007 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek D. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Wnioskodawca wykazał, że gospodarstwo domowe prowadzi razem z rodzicami. Posiadają mieszkanie spółdzielcze o pow. 48 m2. Posiada również działkę w wielkości 53 arów. Rodzina wnioskodawcy utrzymuje się z emerytur z o łącznej wysokości 1590,08 zł. Wnioskodawca nie pracuje – posiada status osoby bezrobotnej, na potwierdzenie tego faktu zostało złożone zaświadczenie z urzędu pracy o posiadaniu statusu bezrobotnego. Wnioskodawca posiada działkę o pow. 53 ar., nie posiada żadnych oszczędności. Dodał, że ojciec wnioskodawcy jest właścicielem samochodu osobowego marki peugeot z 1990 r. oraz, że stałe miesięczne wydatki wynoszą około 500 zł. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową D. P. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Wprawdzie rodzina strony posiada stały miesięczny dochód z którego jednak utrzymują się trzy osoby, ponadto dochód ten jest niewysoki i jego uszczuplanie, choćby na wydatki związane ze sprawą sądową, może narazić stronę na pogorszenie sytuacji życiowej. W tej sytuacji uznać należy, że opłacenie kosztów sądowych i opłacenie zawodowego pełnomocnika przekracza możliwości finansowe wnioskodawcy. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).