VII SA/Wa 47/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Miron, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2010 r. sprawy ze skargi D. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzuty wniesione w postępowaniu egzekucyjnym skargę oddala Postępowanie administracyjne prowadzone w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...} decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r. Nr [...] nakazał D. S. dokonanie rozbiórki ogrodzenia (od strony ulicy) działek nr ew. [...] i [...] usytuowanych przy ul. [...] w W., wykonanego z siatki na słupkach metalowych. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2003 r. Nr [...]. W związku z niewykonaniem przez D. S. obowiązku wskazanego w w/w decyzji, organ powiatowy, działając w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przeprowadził postępowanie mające na celu wyegzekwowanie obowiązku z niej wynikającego. W dniu [...] marca 2003 r. do podmiotu zobowiązanego zostało skierowane upomnienie wzywające do wykonania obowiązku. Następnie w dniu [...] lipca 2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wystawił tytuł wykonawczy Nr [...] i tego samego dnia wydał postanowienie Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania w/w obowiązku w wysokości 5.000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych). Postanowienie to zostało uchylone postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009 r., Nr [...] i sprawa została przekazana organowi I instancji do ponownego rozpoznania. W dniu 7 sierpnia 2003r. zobowiązany D. S. wniósł zarzuty do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego Nr [...] z dnia [...] lipca 2003r. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...], traktując powyższy wniosek jako wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego, odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w przedmiotowej sprawie. Po rozpatrzeniu zażalenia D. S. na to postanowienie, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., uchylił je w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] postanowieniem Nr [...] z dnia [...] września 2009 r., uznał za nieuzasadnione zarzuty wniesione przez D. S. w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym wszczętym celem wyegzekwowania obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2002 r. Po rozpatrzeniu zażalenia D. S. od powyższego postanowienia, zapadło zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r. Nr [...]. W jego uzasadnieniu organ przywołał treść art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i zauważył, iż organ powiatowy uzasadniając swe rozstrzygnięcie zasadnie odparł zarzut zobowiązanego oparty na art. 33 pkt 4 w/w ustawy, bowiem osobą zobowiązaną z decyzji Nr [...] objętej egzekucją jest D. S. i względem niego należało prowadzić postępowanie egzekucyjne. Ponadto organ podzielił stanowisko organu I instancji w kwestii nie zaistnienia w przedmiotowej sprawie przesłanki z art. 33 pkt 6 w/w ustawy i stwierdził, że prowadzenie postępowania egzekucyjnego w niniejszej sprawie jest dopuszczalne. Decyzja z dnia [...] stycznia 2002 r., nakazująca D. S. dokonanie rozbiórki ogrodzenia (od strony ulicy) działek nr ew. [...] i [...] usytuowanych przy ul. [...] w W., wykonanego z siatki na słupkach metalowych została bowiem utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. Ta zaś decyzja była z kolei przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 28 lutego 2007 r., wydanym w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 2223/06 oddalił skargi D. S., D. S. oraz R. S. Organ II instancji podkreślił, że w myśl przepisu art. 29 ust. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności samego obowiązku objętego tytułem wykonawczym. W związku powyższym organ nie mógł na etapie postępowania egzekucyjnego odnieść się do zarzutów merytorycznych odnoszących się do ostatecznej decyzji Nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]. W tym stanie rzeczy należało, zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, utrzymać w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...] września 2009 r., którym organ uznał za nieuzasadnione zarzuty D. S. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wymienione postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r. złożył D. S. wnosząc o jego uchylenie. Uzasadniając skargę stwierdził, iż zaskarżone postanowienie jest krzywdzące, bezpodstawne i narusza prawo. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna, a zarzuty w niej podniesione nie podważają zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Bezspornym jest w sprawie niniejszej, że w stosunku do skarżącego D. S. została wydana w dniu [...] stycznia 2002r. decyzja nakazująca mu dokonanie rozbiórki ogrodzenia działek nr [...] i [...] usytuowanych przy ulicy [...] w W. Decyzja ta stała się ostateczna w dniu [...] stycznia 2003r. W tej dacie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję rozbiórkową. W dniu 13 stycznia 2009 r. zapadł wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II OSK 1781/07, którym sąd ten oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2007r. sygn.akt VII SA/Wa 2223/06 oddalającego skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2003r. Nie ulega też wątpliwości, że mimo upływu ponad sześciu lat od wydania nakazu rozbiórki, nałożony na skarżącego obowiązek nie został wykonany. W tej sytuacji wystawienie tytułu wykonawczego, poprzedzone doręczeniem upomnienia wzywającego do wykonania decyzji, stało się konieczne dla uruchomienia postępowania egzekucyjnego zmierzającego do przymuszenia zobowiązanego do dokonania orzeczonej rozbiórki. Środki ochrony prawnej przysługujące uczestnikom postępowania egzekucyjnego po jego wszczęciu, w tym zarzuty do postępowania egzekucyjnego, prawo zgłoszenia których służy zobowiązanemu, mają na celu ochronę uczestników postępowania egzekucyjnego w zakresie prawidłowości samego postępowania egzekucyjnego. Nie służą natomiast do weryfikacji ostatecznych decyzji, czy postanowień, stanowiących podstawę tytułu wykonawczego. Powyższą zasadę wyraża art. 29 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, stanowiący, iż organ egzekucyjny bada z urzędu wyłącznie dopuszczalność egzekucji administracyjnej. Organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Badanie dopuszczalności egzekucji obejmuje sprawdzenie prawidłowości wszczęcia egzekucji tj. istnienie wniosku wierzyciela, o ile wierzyciel nie jest jednocześnie organem egzekucyjnym oraz poprzedzenie wszczęcia egzekucji wcześniejszym upomnieniem (zgodnie z art. 15 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji egzekucja administracyjne może być wszczęta, jeżeli wierzyciel po upływie terminu do wykonania obowiązku przez zobowiązanego przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do realizacji obowiązku, z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego). Jest oczywistym też, że egzekucję można wszcząć dopiero po upewnieniu się, iż nie doszło do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji a sam obowiązek podlega egzekucji administracyjnej. W sprawie niniejszej kwestia dopuszczalności wszczęcia egzekucji jest oczywista. Podstawą zarzutu do postępowania egzekucyjnego mogą być tylko ściśle określone okoliczności, których zamknięty katalog zawarty jest w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Skarżący w swoich zarzutach podniósł okoliczności, które jak trafnie uznały organy egzekucyjne obu instancji, mieszczą się w ustawowych podstawach zarzutów wymienionych w art. 33 pkt 4 i 6 ustawy egzekucyjnej. Zarzut błędnego skierowania egzekucji w stosunku do skarżącego, nie będącego inwestorem i posiadaczem ogrodzenia objętego nakazem rozbiórki, sugerujący błąd co do osoby zobowiązanego, która to okoliczność może być podstawą zarzutu z punktu 4 - go art. 33 ustawy egzekucyjnej, jest - jak słusznie oceniły organy - zarzutem nietrafnym. Tytuł wykonawczy został bowiem wystawiony w stosunku do osoby wskazanej w ostatecznej decyzji administracyjnej. Zarzut błędu co do osoby zobowiązanego nie może zmierzać do ustalenia, kto jest zobowiązanym, ponieważ takie ustalanie na etapie postępowania egzekucyjnego byłoby równoznaczne z badaniem zasadności i wymagalności tytułu wykonawczego, co jest, jak wyżej podkreślono, niedopuszczalne. Wystawienie wyłącznie przeciwko skarżącemu tytułu wykonawczego jest konsekwencją treści ostatecznego nakazu rozbiórki, nałożonego też wyłącznie na skarżącego. Odnosząc się do zarzutów sformułowanych w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego należy wskazać, iż w istocie nie zmierzają one do wykazania bezprawności zaskarżonego postanowienia, lecz kwestionują w zasadzie prawidłowość decyzji o nakazie rozbiórki. Mając powyższe na uwadze skargę jako bezzasadną oddalono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.).