VII SA/Wa 47/14

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. i M. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. K. i M. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku przedłożenia opinii technicznej postanawia: 1. odmówić przyznania T. K. i M. K. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. przyznać T. K. i M. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek T. K. i M. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawcy wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe. Strona utrzymuje się z emerytur oraz dochodu z wynajmu o łącznej wysokości 2 573 zł netto. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. użytkowej 72 m2 oraz działkę o pow. 408 m2 i nieruchomość rolną o pow. 2,8 ha. Wnioskodawcy ponadto wskazali, że miesięcznie ponoszą następujące koszty: na spłatę pożyczki 95 zł., światło 80 zł., woda 24 zł., wywóz nieczystości 32 zł., telefon 60 zł., środki czystości 80 zł., leki 600 zł., ogrzewanie 600 zł resztę dochodów – około 1150 zł. wydają na bieżące utrzymanie. Podali, że w ostatnim okresie M. K. przeszedł szereg chorób, które wygenerowały dodatkowe koszty związane z zakupem leków. Do wniosku strona dołączyła potwierdzenie wysokości otrzymywanych emerytur. W sprawie zważono, co następuje. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych lub opłacenie zawodowego pełnomocnika. Analizując całokształt sprawy należy wskazać, że zasadnym jest tylko częściowe przychylenie się do wniosku strony i ustanowienie pełnomocnika. Uznano, że strona uzyskując wskazany dochód oraz posiadając wskazany majątek, kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy jedynie w zakresie częściowym, gdyż jest w stanie opłacić koszty sądowe. Uznano, że główny koszt sprawy jakim jest wpis od skargi w wysokości 100 zł., znajduje się w zasięgu możliwości finansowych strony, jak również ewentualne dalsze koszty sprawy tj. opłacenie wniosku o uzasadnienie wyroku (w przypadku gdyby Sąd oddalił skargę - 100 zł.) i ewentualny koszt skargi kasacyjnej (w przypadku gdyby Sąd orzekł na niekorzyść wnioskodawców, 100 zł.) są w zasięgu finansowych możliwości strony, tym bardziej, że strona będzie ponosić je – ewentualnie - w późniejszym czasie. Strona posiada stały miesięczny dochód, nie posiada nikogo na utrzymaniu. Jednocześnie uznano, że opłacenie zawodowego pełnomocnika pozostaje poza zasięgiem finansowych możliwości strony. Z tego względu przyznano prawo pomocy w postaci ustanowienia pełnomocnika z urzędu, zaś w pozostałym zakresie wniosek oddalono. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.