VII SA/Wa 475/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia (...) stycznia 2013 r. Nr (...) w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych uchybień postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca spółka w skardze na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia (...) stycznia 2013 r., (...), utrzymującej w mocy pkt 2 decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia (...) października 2012 r., znak (...) nakazującej w pkt 1 powiadomić Głównego Inspektora Sanitarnego o wprowadzeniu po raz pierwszy do obrotu na terenie RP jako środka spożywczego wzbogaconego produktu pn. "N.", a w pkt 2 – w oznakowaniu opakowania jednostkowego produktu pn. "N." w wykazie składników podać formy chemiczne [...] użytych do wytworzenia danego środka spożywczego z terminem wykonalności do dnia 30 marca 2013 r. wniosła o "wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji w zakresie pkt 2 do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie". Powyższy wniosek został rozpoznany odmownie postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2013r. W dniu 29 maja 2013 r. skarżąca spółka złożyła kolejny wniosek o wstrzymanie wykonania, tym razem zaskarżonej decyzji. We wniosku tym skarżąca podtrzymała swoje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 17 maja 2013 r. We wniosku skarżąca podała, że poniesie znaczne koszty wynikające z przeprojektowania opakowań (wydatek 10 800 Euro), ponieważ konieczność przeprojektowania dotyczy dwóch rodzajów opakowań – 50g i 90g oraz zniszczenia gotowych już opakowań (wg stanu na 28 marca 2013 r. koszty wyniosłyby 27 900 Euro). Spółka wyjaśniła, że koszty przeprojektowania wzorów opakowań zostały sporządzone w oparciu o dokumentację dotyczącą kosztów opracowania projektów opakowań w 2010 r. i zwaloryzowane do bieżących wartości rynkowych tego rodzaju usług. Spółka również podała, że czas wprowadzenia do obrotu nowych wzorów opakowań licząc od daty wdrożenia procedury przeprojektowania wynosi ok. 20 tygodni. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie. Wskazać przy tym trzeba, iż w myśl art. 61 § 3 ppsa sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania na wniosek skarżącego, a wobec tego to skarżący zobowiązany jest -poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń- wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa powyżej. Tak więc uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004r., sygn. akt FZ 496/2004). Przepis art. 61 § 3 ppsa zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko (postanowienie NSA z dnia z dnia 31 maja 2010 r., sygn. II OZ 443/10). Przesłanką taką, w ocenie Sądu nie jest nakaz podania w wykazie składników wskazanych w decyzji form chemicznych. W orzecznictwie został ugruntowany pogląd, zgodnie z którym "warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione." (patrz: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat. M. Niezgódka- Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa – Kraków 2006, s. 162, komentarz J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa, 2006 r., 188, postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 120/04, niepublikowany). Nie wystarcza więc samo stwierdzenie, że dana sytuacja narazić może skarżącą na konieczność podjęcia stosownych wydatków związanych ze zmianą opakowań. Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie przez skarżącą, że uszczuplenie majątkowe będzie "znaczne" dla strony skarżącej. Sąd nie może domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji obowiązku wiąże się z zainwestowaniem kwoty, która będzie dla Spółki znacząca w kontekście jej ogólnej sytuacji majątkowej. Skarżąca w swoim wniosku poprzestała na przedstawieniu okoliczności wskazujących na obowiązek poniesienia konkretnych kosztów, jednakże nie przełożyła tych danych na przykład na sytuację finansowo – majątkową przedsiębiorstwa. Nie jest wiadomym, jak poniesienie tych kosztów wpłynie na sytuację ekonomiczną skarżącej. Tym bardziej, że jak powszechnie wiadomo na sytuację majątkową firmy nie wpływa tylko produkcja i sprzedaż zakwestionowanego produktu, ale również takich znanych produktów jak: (...). Zatem nie można było rozstrzygnąć, czy przedstawiona we wniosku sytuacja faktyczna uprawdopodabnia powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odnosząc się do kosztów zmiany opakowań i konieczności zniszczenia starych, należy wskazać, że konieczność zmiany oznakowania produktu poprzez podanie w wykazie składników form chemicznych witamin nie musi bowiem wiązać się z wycofaniem dotychczasowych opakowań i zamówieniem nowych. Należy w tym zakresie podzielić pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 381/12, iż "producent może bowiem na dotychczasowym opakowaniu, w miejscu zakwestionowanego przez organ wykazu składników, umieścić naklejkę z wykazem składników zgodnym z nakazem Głównego Inspektora. Nakazane przez organ zmiany pozostaną bez znacznego wpływu na sprzedaż produktu". Oczywistym jest, że nakazana przez organ zmiana w wykazie składników ma służyć najważniejszemu dobru jakim jest zdrowie konsumenta, zatem wykorzystanie starych zakwestionowanych opakowań poprzez ich dostosowanie w zakresie składników do nakazanych obowiązków za pomocą naklejki powinno się odbyć w porozumieniu z organem. Zdaniem Sądu wskazane przez skarżącą koszty przeprojektowania opakowań błędnie oparto o dane dokumentujące koszty opracowania projektów opakowań, ponieważ czym innym jest zaprojektowanie nowego opakowania, czyli opakowania dla produktu który jest wprowadzany na rynek lub zmiana graficzna opakowania dla istniejącego już produktu, a czym innym przeprojektowanie istniejącego opakowania i to tylko w zakresie jego składu, czyli jak to ma mieć miejsce w niniejszej sprawie poprzez uzupełnienie istniejącego składu. W konsekwencji takie przeprojektowanie oznaczać będzie jedynie wydłużeniem obecnie podanego składu na opakowaniu, zaś szata graficzna jako taka nie ulegnie zmianie. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.