VII SA/Wa 482/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędziowie sędzia WSA Sławomir Fularski, sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Protokolant ref. staż. Agata Abramowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2017 r. sprawy ze skargi M K i K R na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia nakazu rozbiórki i umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę Decyzją z dnia [...] października 2015r., Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. [...] na podstawie na podstawie art. 51 ust.1 pkt 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2013r., poz. 1409 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej wyciągu wakeboardowego zlokalizowanego na działce nr ew. [...] i [...] z obrębu [...] w [...] - nakazał [...] oraz [...] dokonanie całkowitej rozbiórki tego wyciągu. W decyzji tej wskazał, że obowiązek podlega wykonaniu kiedy decyzja stanie się ostateczna. W uzasadnieniu organ podał, że w dniu 27 lipca 2015r. przedstawiciel inspektoratu przeprowadził czynności kontrolne, w trakcie których ustalono, że na działce ew. nr [...] z obrębu [...] w [...] wykonano urządzenie firmy [...] Typu 2.0 składające się: z dwóch słupów nośnych napinających wraz z liną i osprzętem oraz silnika i falownika. W trakcie kontroli okazano zgłoszenie złożone do Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] m. [...] z dnia 18 maja 2015r. Na podstawie dokumentacji fotograficznej znajdującej się w aktach sprawy ustalono, że liny wyciągu znajdują się nad działka ew. nr [...] z obrębu [...] w [...] , a więc obszar oddziaływania tego obiektu wykracza poza działkę inwestorów. Zdaniem organu nadzoru budowlanego zgłoszenie z dnia 18 maja 2015r. dotyczy robót budowlanych niewymienionych w przepisie art. 29 ustawy - Prawo budowlane, zatem są to roboty budowlane objęte obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Ponadto, pozwolenia na budowę wymagają przedsięwzięcia, które wymagają przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, oraz przedsięwzięcia wymagające przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000, zgodnie z art. 59 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (art. 29 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane). Zgodnie z zapisami § 3 ust. 1 pkt 49 rozporządzenia Rad Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. (Dz.U.2010.213.1397 ze zm.) w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się "trasy narciarskie, tory bobslejowe, wyciągi narciarskie, w tym wyciągi do narciarstwa wodnego, skocznie narciarskie, oraz urządzenia im towarzyszące". Zgłoszona inwestycja stanowi wprawdzie wyciąg dla deski wakeboardowej, niemniej jednak jest to inwestycja tożsama w swym charakterze i funkcji do "wyciągów do narciarstwa wodnego". Zatem realizacja wyciągu wakeboardowego w trybie zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej, tj. na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane nastąpiła z naruszeniem przepisów oraz ograniczeń z nich wynikających. W związku z tym, postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2015r. wstrzymano prowadzenie robót budowlanych związanych z budową wyciągu wakeboardowego na dz. ew. nr [...] i [...] z obrębu [...] w [...] , w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska oraz w sposób istotnie odbiegający od dokonanego zgłoszenia oraz nałożono na inwestorów - [...] oraz [...] obowiązek przedłożenia oceny technicznej mającej wyjaśnić czy roboty nie powodują niedopuszczalnego pogorszenia warunków użytkowych nieruchomości sąsiednich, nie naruszają interesów osób trzecich oraz nie powodują zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia oraz środowiska ze szczególnym uwzględnieniem przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, jak również czy są zgodne z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi. Inwestorzy w wyznaczonym terminie nie wywiązali się z obowiązku nałożonego tym postanowieniem zatem organ nadzoru budowlanego korzystając z uprawnień wynikających z art. 51 ust 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane nakazał dokonanie całkowitej rozbiórki wyciągu wakeboardowego zlokalizowanego na działkach ew. nr [...] i [...] z obrębu [...] w [...]. Decyzją dnia [...] stycznia 2016 r., Nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołań [...] i [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie administracyjne prowadzone przez organ I instancji w sprawie wyciągu wakeboardowego, usytuowanego na działce nr ew. [...]z obrębu [...] w [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że ocenia sprawę według stanu faktycznego i prawnego, mającego miejsce w dniu wydania przez ten organ rozstrzygnięcia. Oznacza to, że jeśli okoliczności sprawy administracyjnej ulegną zmianie w czasie między wydaniem decyzji w I instancji, a rozpoznaniem odwołania, organ odwoławczy - zachowując tożsamość sprawy - obowiązany jest uwzględnić nowy stan faktyczny. Organ odwoławczy orzeka bowiem w sposób apelacyjny (merytoryczny). W aktach przedmiotowej sprawy znajduje się protokół Nr [...] sporządzony w dniu [...] listopada 2015r., podczas czynności kontrolnych przeprowadzonych na działce nr ew. [...] z obrębu [...] w [...] przez upoważnionego pracownika PINB dla m. [...] . W treści tego protokołu stwierdzono co następuje: " wyciąg wakeboardowy składający się z dwóch słupów nośnych, liny, osprzętu, silnika i falownika opisany w protokole Nr - [...] z dnia [...] 07.2015r. został w całości zdemontowany." Do protokołu Nr [...] została również załączona dokumentacja fotograficzna potwierdzająca likwidację spornego wyciągu. Dlatego też organ II instancji stwierdził, iż wyciąg wakeboardowy na działce nr ew. [...]z obrębu [...] w Warszawie, będący przedmiotem niniejszego postępowania administracyjnego przestał istnieć . Powołał się na treść przepisu art. 105 § 1 K.p.a zgodnie z którym, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle bądź nie ma postaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego, czy też tylko w drodze postępowania administracyjnego prowadzonego przed rozstrzygającym w sprawie organem I instancji. Jeżeli zatem nie istnieje już przedmiot postępowania, tj,. wyciąg opisany w decyzji PINB dla [...] Nr [...], to bezcelowa jest ingerencja organów nadzoru budowlanego w tejże sprawie. Z tych względów, uwzględniając nowy stan faktyczny sprawy - istniejący w dacie wydawania rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że zasadnym jest uchylenie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. [...] Nr [...] z dnia [...] października 2015 r. i umorzenie postępowanie administracyjnego prowadzonego w ramach nadzoru budowlanego w sprawie wyciągu wakeboardowego na działce nr ew. [...]z obrębu [...] w [...]. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli [...] i [...]. Zaskarżonej decyzji zarzucili: naruszenie art. 138 § 1 pkt. 2 kpa poprzez jego zastosowanie bez merytorycznego rozpoznania sprawy, w sytuacji gdy koniecznym w sprawie było przesądzenie przez organ II instancji, iż wyciąg wakeboardowy nie wymaga ani pozwolenia na budowę ani uzgodnień środowiskowych, gdyż wystarczające jest dokonanie zgłoszenia w związku z czym brak jest podstaw do nakazania jego rozbiórki, naruszenie art. 15 kpa poprzez brak pełnego rozpoznania sprawy przez organ odwoławczy, podczas gdy powinien on merytorycznie rozstrzygnąć sprawę i orzec o braku podstaw do nakazania rozbiórki wyciągu wakeboardowego oraz naruszenie art. 79 kpa poprzez przeprowadzenie oględzin w dniu 9 listopada 2015 r. bez powiadomienia oraz udziału stron; W konkluzji wnieśli o nakazanie organowi II instancji na podstawie art. 145a § 1 ppsa wydanie decyzji stwierdzającej, iż wyciąg wakeboardowy posadowiony przez skarżących na podstawie zgłoszenia z dnia 18 maja 2015 r. złożonego w Wydziale Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] m. [...] , nie wymaga ani pozwolenia na budowę ani przeprowadzenia oddziaływania na środowisko, w związku z czym niedopuszczalne jest nakazanie jego rozbiórki i usunięcia. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skarga nie jest zasadna gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Kontrolowaną przez sąd decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie administracyjne prowadzone przez organ I instancji w sprawie wyciągu wakeboardowego, usytuowanego na działce nr ew. [...] z obrębu [...] w [...]. Decyzję o umorzeniu postępowania organ administracji państwowej wydaje zgodnie z art. 105 § 1 kpa wówczas, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności wówczas, gdy strona rezygnuje z ubiegania się o rozstrzygnięcie określonej treści, gdy przyznanie określonego uprawnienia stało się zbędne lub gdy organ administracyjny stwierdzi oczywisty brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. /por. wyrok NSA z dnia 26 września 2001 r. sygn. akt V SA 381/01 Lex nr 78917/. Oznacza to, iż wszystkie elementy badanego stanu prawnego i faktycznego są tego rodzaju, że niepotrzebne jest postępowanie mające na celu wyjaśnienie wszystkich tych okoliczności w sprawie. Należy przy tym brać pod uwagę okoliczności podnoszone zarówno przez stronę, jak i przez organ z urzędu. Chodzi tu o kryterium bezprzedmiotowości odnoszące się do postępowania, ale w taki sposób, iż wynik tego postępowania nie powinien mieć charakteru merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, lecz jedynie być formalnym jego zakończeniem. Tak więc nie znajduje uzasadnienia w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie, w której strony są zainteresowane wynikiem merytorycznym. /por. wyrok NSA z dnia 18 kwietnia 1995 r. sygn. akt SA/Łd 2424/94/. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i doktryną prawa bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 105 § 1 kpa, to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Sprawa administracyjna jest więc konsekwencją istnienia stosunku administracyjnego – takiej sytuacji prawnej, w której strona ma prawo żądać od organu administracyjnego skonkretyzowania jej indywidualnych uprawnień wynikających z prawa materialnego. Postępowanie w takiej sprawie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli brakuje któregokolwiek z elementów stosunku materialnoprawnego. /por. wyrok NSA z dnia 26 marca 1998 r. sygn. akt II SA 70/98 Lex nr 43205/. W ocenie sądu w rozpatrywanej sprawie zachodzi ewidentna bezprzedmiotowość postępowania. Istnieją bowiem okoliczności, które czynią wydanie decyzji administracyjnej prawnie niemożliwe. Stan faktyczny ustalony przez organy orzekające w sprawie i zaakceptowany przez sąd nie budzi wątpliwości i jest niekwestionowany przez strony. W dacie wydania decyzji przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego t.j. [...] stycznia 2016 r. wyciąg już nie istniał. Jak wynika z protokołu kontroli Nr [...], z dnia [...] listopada 2015r. został on całkowicie zdemontowany ( protokół – akta sygn.. VII Sa/Wa 13/16 ). Zatem nie istnieje już przedmiot postępowania i brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia, wydanie decyzji co do istoty sprawy jest niemożliwe. Z tych powodów zarzuty skargi odnośnie naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 kpa są bezpodstawne. W sprawie nie doszło też do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania ( art. 15 kpa ) – sprawa została dwukrotnie rozpoznana i rozstrzygnięta, a katalog rozstrzygnięć organu odwoławczego został wyczerpująco wskazany w przepisie art. 138 kpa. Sąd dostrzega uchybienie przez organ nadzoru budowlanego przepisowi art.79 kpa poprzez przeprowadzenie oględzin w dniu 9 listopada 2015 r. bez powiadomienia oraz udziału stron. Ponieważ skarżący jako inwestorzy nie kwestionują kluczowego dowodu będącego podstawą rozstrzygnięcia – rozebrania wyciągu wakeboardowego zdaniem sądu doszło do naruszenia przepisów postępowania, ale nie mającego wpływu na wynik sprawy. Tak więc w przedmiotowej sprawie decyzja organu nadzoru budowlanego II instancji odpowiada prawu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U., Nr 153, poz. 1270 ze zm./. .