VII SA/Wa 486/08

WyrokWSA w Warszawie2008-07-02

Skład orzekający: Krystyna Tomaszewska, Izabela Ostrowska, Bożena Więch - Baranowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji o stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, dokonane w trybie art. 113 § 2 k.p.a., może prowadzić do zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia lub wyjść poza jego treść?
Ratio decidendi
Wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji w trybie art. 113 § 2 k.p.a. nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, ani też powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia, czy też pozostawać w sprzeczności z samym rozstrzygnięciem. Organy prawidłowo wyjaśniły, że zakres uprawnień budowlanych wynikający z decyzji nie upoważnia do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w zakresie sieci elektrycznych, a wniosek strony zmierzał do zmiany treści decyzji, co jest niedopuszczalne w tym trybie.
Stan faktyczny
J. G. złożył wniosek o wyjaśnienie zakresu uprawnień wynikających z decyzji o stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie z 1989 r. Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna wyjaśniła, że uprawnienia te dotyczą kierowania budową i robotami w specjalności instalacyjno-inżynieryjnej w zakresie instalacji elektrycznych, bez sieci. Krajowa Komisja Kwalifikacyjna utrzymała w mocy postanowienie organu I instancji. J. G. zaskarżył postanowienie Krajowej Komisji, zarzucając niewłaściwą ocenę praktyki zawodowej i niesłuszne zawężenie uprawnień.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę J. G.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Protokolant Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2008r. sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji o stwierdzeniu przygotowania zawodowego. skargę oddala Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007r. znak: [...], po rozpatrzeniu wniosku J. G. w sprawie wyjaśnienia zakresu uprawnień wynikających z decyzji Urzędu Wojewódzkiego [...] z dnia [...] kwietnia 1989r., Nr [...] o stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, działając w oparciu o art. 113 § 2 kpa wyjaśniła, iż przedmiotowe uprawnienia upoważniają do wykonywania samodzielnej funkcji kierownika budowy i robót w specjalności instalacyjno-inżynieryjnej w zakresie instalacji elektrycznych. Organ I instancji ustalił, że decyzja Urzędu Wojewódzkiego [...] z dnia [...] kwietnia 1989r., Nr [...] o stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie wydana została na podstawie rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975r. (Dz. U. z 1975r., nr 8, poz. 46 z późn. zm.) w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Z decyzji tej wynika, że J. G. posiada przygotowanie zawodowe uprawniające do wykonywania samodzielnej funkcji kierownika budowy i robót w specjalności instalacyjno-inżynieryjnej w zakresie instalacji elektrycznych. W ramach posiadanych uprawnień wnioskodawca upoważniony jest do: 1. kierowania, nadzorowania i kontrolowania budowy i robót, kierowania i kontrolowania wytwarzania konstrukcyjnych elementów instalacji oraz oceniania i badania stanu technicznego w zakresie instalacji elektrycznych. 2. do sporządzania w budownictwie osób fizycznych projektów instalacji elektrycznych. W uzasadnieniu postanowienia Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna wskazała, że uprawnienia wnioskodawcy określone w decyzji z dnia [...] kwietnia 1989r., Nr [...] są uprawnieniami kierownika budowy i robót w specjalności instalacyjno-inżynieryjnej w zakresie zawężonym, obejmującym wyłącznie instalacje elektryczne bez sieci i upoważniają do pełnienia funkcji określonych w punktach 1 i 2 tejże decyzji. Krajowa Komisja Kwalifikacyjna po rozpatrzeniu zażalenia J. G, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008r. znak: [...] utrzymała w mocy zaskarżone postanowienie. Krajowa Komisja Kwalifikacyjna uznała, iż Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa przeprowadziła wyczerpujące postępowanie wyjaśniające i prawidłowo wyjaśniła zakres posiadanych przez wnioskodawcę uprawnień budowlanych. Zdaniem organu odwoławczego na zakres posiadanych uprawnień nie miały wpływu zmiany prawne dokonane przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 20 grudnia 1988r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. nr 42, poz. 334), które doprecyzowały określenie "instalacje elektryczne" jako "sieci i instalacje elektryczne obejmujące instalacje elektryczne, napowietrzne i kablowe linie energetyczne, stacje i urządzenia elektroenergetyczne". Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, iż uprawnienia budowlane wynikające z decyzji Urzędu Wojewódzkiego [...] z dnia [...] kwietnia 1989r., Nr [...] nie upoważniają do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w zakresie sieci elektrycznych. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł J. G. W skardze podniósł okoliczności związane z wydaną przez Urząd Wojewódzki [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 1989r., Nr [...] o stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Skarżący zarzucił, iż przy ocenie jego wniosku o nadanie uprawnień budowlanych niewłaściwie dokonano oceny jego praktyki zawodowej i niesłusznie zawężono uprawnienia wyłącznie do instalacji elektrycznych. Skarżący podniósł również, iż nie odwoływał się od przedmiotowej decyzji z uwagi na brak pouczenia o możliwości wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Kwalifikacyjna podtrzymała stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Z postanowień organów obu instancji wynika, że dokonały w trybie art. 113 § 2 kpa wyjaśnień zakresu uprawnień budowlanych wynikających z decyzji Urzędu Wojewódzkiego [...] z dnia [...] kwietnia 1989r., Nr [...] o stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie zgodnie z jej brzmieniem. Należy podkreślić, że wyjaśnienie decyzji w trybie art. 113 § 2 kpa nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, ani też powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia, czy też pozostawać w sprzeczności z samym rozstrzygnięciem ( wyrok WSA z dnia 9 maja 2006r, IV SA/Wa 2179/05, LEX nr 229981, wyrok WSA z dnia 23 listopada 2005r., IV SA/Wa 1388/05, LEX nr 198853, wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2003r., I SA 1283/01, LEX nr 156394, wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2002r., II SA 1560/01, LEX nr 126798 ). Wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji polega na objaśnieniu jak organ wydający decyzję rozumiał jej sens. Dokonując wyjaśnienia treści decyzji dotyczącej zakresu posiadanych przez J. G. uprawnień budowlanych organy nie mogły wyjść poza treść dokonanego rozstrzygnięcia zawartego w decyzji, gdyż wyjaśnienie treści decyzji nie może doprowadzić do nowego rozstrzygnięcia zakresu uprawnień budowlanych. W rozpoznawanej sprawie zarówno organ pierwszej jak i drugiej instancji prawidłowo wyjaśniły, że zakres uprawnień budowlanych wynikający z decyzji Urzędu Wojewódzkiego [...] z dnia [...] kwietnia 1989r., Nr [...] nie upoważnia do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w zakresie sieci elektrycznych. Wniosek J. G. w sprawie wyjaśnienia wątpliwości co do treści uprawnień budowlanych w rzeczywistości zmierzał do zmiany treści decyzji o stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, Prawidłowo więc organy uznały, iż w trybie art. 113§ 2 kpa nie było prawnych możliwości rozstrzygnięcia zgodnie z żądaniem strony. Uznając zatem, iż zaskarżone postanowienie prawa nie narusza, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło