VII SA/Wa 488/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Sylwia Mackiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi (...) sp. z o.o. w (...) na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) luty 2004 r. Nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody (...) na rzecz skarżącego (...) sp. z o.o. w (...) kwotę 760 zł ( siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. VII S.A./Wa 488/04 U Z A S A D N I E N I E Wojewoda (...) decyzją z dnia (...) lutego 2004r znak: (...) po rozpatrzeniu odwołania Spółki (...) od decyzji Prezydenta (...) z dnia (...) września 2003r Nr (...) umarzającej postępowanie wszczęte zgłoszeniem odnośnie zamiaru ustawienia tablicy reklamowej na tarasie od strony północno-wschodniej budynku przy ul. (...) w (...), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy uznał, iż zgłoszone przez inwestora w dniu (...) sierpnia 2003r roboty, polegające na budowie konstrukcji nośnej- rusztu stalowego z przytwierdzeniem go do posadzki tarasu oraz tablicy reklamowej o wymiarach 3m x 6m zawieszonej na metalowej konstrukcji nie są objęte dyspozycją art. 29 ust 2 pkt 6 Prawa budowlanego z 1994r i wymagają uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem Wojewody (...) " zawarte w art. 29 ust 2 pkt 6 Prawa budowlanego określenie " instalowanie urządzeń reklamowych", polega na przymocowaniu tablicy bezpośrednio do obiektu budowlanego np. do budynku, na mostach, wiaduktach, słupach itp." i dlatego zgłoszone roboty nie są instalowaniem urządzeń reklamowych. Ponadto, organ odwoławczy uznał, iż " postawienie konstrukcji o wysokości 5,20m na tarasie budynku może spowodować znaczne obciążenie stropu, oraz niekorzystnie wpłynąć na wygląd i estetykę elewacji, zachodzi, więc konieczność przedstawienia dodatkowych obliczeń, rysunków, ekspertyz itp.". Zarzut skarżącego dotyczący umorzenia postępowania bez zastosowania art. 30 ust 6 pkt 1 Prawa budowlanego, w opinii Wojewody (...) " nie może być przesłanką do zmiany lub uchylenia decyzji, gdyż dalsze postępowanie odniosłoby ten sam skutek". Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł inwestor (...). Zaskarżonej decyzji zarzuca naruszenie: 1/ art. 29 ust 2 pkt 6 Prawa budowlanego poprzez błędne przyjęcie, iż " instalacja urządzenia reklamowego wymaga uzyskania pozwolenia na budowę i nie podlega wyłączeniu, o którym mowa w art. 29". 2/ art. 30 ust 2 Prawa budowlanego poprzez zaniechanie wezwania do uzupełnienia zgłoszenia w zakresie brakujących dokumentów 3/ art. 30 ust 6 oraz 7 Prawa budowlanego poprzez zaniechanie zastosowania wskazanych przepisów i umorzenie postępowania oraz błędne przyjęcie, iż " umorzenie przedmiotowego postępowania jest tożsame w skutkach z wniesieniem przez organ sprzeciwu". Skarżący zarzuca ponadto, rażące naruszenie art. 105 kpa wnosząc o uchylenie obu decyzji. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda (...) podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Art. 29 ust 2 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane ( Dz.U. z 2000r, Nr 106, poz. 1126 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie dokonanego zgłoszenia stanowi, iż " pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym". Treść art. 29 ust 2 pkt 6 Prawa budowlanego jest jasna i wyłącza ze zgłoszenia tylko " reklamy świetlne i podświetlane usytuowane poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym". Organ odwoławczy mając wątpliwości czy " postawienie konstrukcji o wysokości 5,20m na tarasie budynku może spowodować znaczne obciążenie stropu" i uznając konieczność przedstawienia przez inwestora dodatkowych obliczeń, rysunków ekspertyz, stosownych opinii, uzgodnień powinien stosownie do dyspozycji art. 30 ust 2 Prawa budowlanego nałożyć w drodze postanowienia obowiązek uzupełnienia w określonym terminie brakujących dokumentów, czego nie uczynił, dlatego uzasadniony jest zarzut naruszenia powołanego wyżej przepisu. Dopiero dysponując uzupełnionym przez inwestora materiałem dowodowym, organ powinien ocenić realizację zgłoszonych robót budowlanych, a w przypadku zaistnienia przesłanek z art. 30 ust 6, ust 7 Prawa budowlanego, zgłosić sprzeciw albo nałożyć na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie określonego obiektu lub robót budowlanych objętych obowiązkiem zgłoszenia. Organy administracji państwowej z naruszeniem powołanego wyżej art. 30 ust 6 i 7 kpa nie wydały stosownych decyzji, lecz umorzyły postępowanie wszczęte zgłoszeniem jako bezprzedmiotowe. Takie działanie organów narusza art. 105 kpa, bowiem nie można mówić o bezprzedmiotowości postępowania w sytuacji, w której istnieje przedmiot postępowania, a strona jest zainteresowana merytorycznym rozstrzygnięciem sprawy. Z uwagi na naruszenie art. 30 Prawa budowlanego oraz art.105 kpa, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie, art. 145 § 1 pkt 1 a i 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 w/w ustawy.