VII SA/Wa 49/04
WyrokWSA w Warszawie2005-03-17
Skład orzekający: Izabela Ostrowska, Bogusław Moraczewski, Elżbieta Zielińska - Śpiewak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy R. K., posiadający pozwolenie wodnoprawne na pobór i odprowadzanie wody z potoku, ma status strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę oczyszczalni ścieków oraz regulację tego potoku, jeśli jego nieruchomość nie znajduje się na obszarze oddziaływania inwestycji?Ratio decidendi
Sąd uznał, że posiadanie pozwolenia wodnoprawnego na pobór i odprowadzanie wody z potoku nie przesądza o statusie strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, jeśli nieruchomość skarżącego nie znajduje się na obszarze oddziaływania inwestycji w rozumieniu Prawa budowlanego. Brak interesu prawnego w stwierdzeniu nieważności decyzji skutkuje brakiem przymiotu strony, co uzasadnia umorzenie postępowania odwoławczego.Stan faktyczny
R. K. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB) z dnia [...] stycznia 2004 r. umarzającą postępowanie odwoławcze. Postępowanie to zostało zainicjowane odwołaniem R. K. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2003 r., która odmówiła stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] grudnia 2000 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Gminie [...] pozwolenia na budowę oczyszczalni ścieków. GINB umorzył postępowanie, uznając, że R. K. nie był stroną w postępowaniu wodnoprawnym ani w postępowaniu o pozwolenie na budowę, a jego nieruchomość nie znajduje się na obszarze oddziaływania inwestycji. R. K. zarzucił błędną interpretację pojęcia strony oraz brak odniesienia się do zarzutów odwołania.Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia NSA Bogusław Moraczewski, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2005 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego skargę oddala.
VII SA/Wa 49/04
UZASADNIENIE
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2004r. znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3, umorzył postępowanie odwoławcze zainicjowane odwołaniem R. K. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2003r., odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] grudnia 2000r., zatwierdzające projekt budowlany i udzielającej Gminie [...] pozwolenia na budowę oczyszczalni ścieków w [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą oraz regulacji potoku [...].
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, iż w związku z pismami R. K. z dnia [...] lutego 2003r., [...]maja 2003r. oraz zawiadomieniem z dnia[...] sierpnia 2003r., Wojewoda [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [..] grudnia 2000r.
Po przeprowadzeniu postępowania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2003r., odmówił stwierdzenia nieważności w/w decyzji Starosty [...], uznając, iż brak jest przesłanek z art. 156 § 1 kpa.
Organ odwoławczy zauważył, iż odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji wniósł R. K., który nie był uznany za stronę w postępowaniu wodnoprawnym, a także w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę.
W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego brak jest podstaw do przyznania R. K. praw strony w postępowaniu, zwłaszcza, iż jego nieruchomość nie znajduje się na obszarze oddziaływania obiektu objętego decyzją o pozwoleniu na budowę, w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego.
Oznacza to, że nie przysługuje mu prawo wniesienia środka odwoławczego od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2003r., bowiem odwołanie służy jedynie stronie postępowania.
Skargę na powyższą decyzję wniósł R. K., domagając się jej uchylenia "jako niezgodnej z prawem".
W piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2005r., stanowiącym uzupełnienie skargi, skarżący wskazał m. in. na błędną – w jego ocenie- interpretację organu pojęcia "strony w postępowaniu administracyjnym, o jakiej mowa w art. 28 kpa, co doprowadziło do umorzenia postępowania odwoławczego.
Skarżący wyjaśnił, iż decyzją Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1996r. udzielone mu zostało pozwolenie wodnoprawne na pobór wody z potoku [...] dla potrzeb prowadzonego przez niego Ośrodka Hodowli Pstrągów w P. oraz odprowadzanie wody po stawach do potoku [...] na okres 10 lat.
Zdaniem skarżącego każde następne pozwolenie wodnoprawne czy budowlane dotyczące potoku [...] w sposób oczywisty ingeruje nie tylko w interesy faktyczne, ale przede wszystkim w prawa i obowiązki określone decyzją Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1996r.
Nadto skarga zarzuca, iż kwestionowana decyzja organu odwoławczego zapadła bez odniesienia się do zarzutów odwołania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, całkowicie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 127 § 1 kpa prawo wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji przysługuje stronie.
Podstawowym więc obowiązkiem organu drugiej instancji jest kontrola, czy podmiot wnoszący odwołanie posiada przymiot strony.
Prawidłowo Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż skarżący nie był stroną w postępowaniu wodnoprawnym, w postępowaniu o pozwolenie na budowę.
Okoliczność ta jednak sama w sobie nie przesądza jeszcze o tym, że R. K. nie posiada przymiotu strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] grudnia 2000r.
Zarówno orzecznictwo jak i doktryna stoją bowiem na stanowisku, iż postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest nowym postępowaniem, którego stroną jest nie tylko strona postępowania zwykłego zakończonego wydaniem kwestionowanej decyzji, lecz także każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności decyzji (vide wyrok NSA z 12 stycznia 1994r. II DA 2164/92, ONSA 1995, Nr 1 poz.. 32).
Stosownie do art. 28 kpa stroną w postępowaniu administracyjnym jest każdy, kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny, domaga się wydania określonego aktu.
Istotną cechą "strony" w rozumieniu art. 28 kpa, jest to, że jest ono podmiotem własnych praw lub obowiązków, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w pełni podziela pogląd, że pojęcie strony jakim posługuje się art. 28 kpa, może być wyprowadzone tylko z przepisów prawa materialnego, czyli normy prawnej, która stanowi podstawę ustalenia uprawnienia lub obowiązku (vide wyrok NSA z dnia 19 stycznia 1995r. – I SA 1326/93, Glosa 1996 z 1 str. 7).
W ocenie Sądu, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego trafnie przyjął, że skarżący nie wykazał aby stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] grudnia 2000r. dotyczy to jego interesu prawnego.
Należy mieć na uwadze, iż pozwolenie na budowę "oczyszczalni ścieków w [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą oraz regulacja potoku [...] ( jak wynika z treści decyzji jedynie w rejonie projektowanej inwestycji), z uwagi na odległość wykonanych robót od nieruchomości skarżącego oraz zakres oddziaływania inwestycji w żadnym stopniu nie wpłynęło na jego interes prawny.
Jak wynika to z akt sprawy oraz pism skarżącego, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 1996r. udzielił R. K. pozwolenie wodnoprawnego na pobór wody z potoku [...] dla potrzeb Ośrodka Hodowli Pstrąga w [...] oraz odprowadzenie wody po stawach do potoku [...].
Wbrew twierdzeniom skarżącego, okoliczność ta, znana organom obu instancji, nie stanowi podstawy do przyznania skarżącemu statusu strony we wszystkich postępowaniach administracyjnych, których przedmiotem jest udzielenie pozwolenia na budowę na nieruchomości przylegających do potoku [...].
Mając powyższe na uwadze należy całkowicie podzielić pogląd organu odwoławczego o braku przymiotu strony po stronie skarżącego. Powyższe ustalenie dokonane przez organ odwoławczy winno skutkować wydaniem decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego w oparciu o art. 138 § 1 pkt 3 kpa (vide wyrok 7 sędziów NSA z 5 lipca 1999r. OPS 16/98, ONSA 1999 Nr 4, poz. 119).
Z tych wszystkich względów należy uznać, iż organ odwoławczy po ustaleniu, iż odwołanie nie pochodzi od strony, zwolniony był od obowiązku odnoszenia się do zarzutów zawartych w odwołaniu.
Skoro zarzuty skargi nie okazały się trafne, należało orzec jak w sentencji w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło