VII SA/Wa 49/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. T. kwotę 180 zł (stu osiemdziesięciu złotych) oraz kwotę 39,60 zł (trzydziestu dziewięciu złotych sześćdziesięciu groszy), stanowiącą 22 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – łącznie kwotę 219,60 zł (dwustu dziewiętnastu złotych sześćdziesięciu groszy). Postanowieniem z dnia 30 października 2007 r. przyznano S. N. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W., pełnomocnikiem S. N. wyznaczony został adw. A. T.. W dniu 30 stycznia 2008 r. do Sądu wpłynęło pismo adw. A. T., w którym pełnomocnik poinformował, iż nie będzie składał skargi kasacyjnej od wydanego w przedmiotowej sprawie wyroku oraz nadesłał kopię pisma skierowanego do S. N. i Okręgowej Rady Adwokackiej w W., zawierającego opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Adw. A. T. wniósł o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne, oświadczając, iż należność ta nie została uiszczona przez S. N.. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym II instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 (a więc 240 zł). W niniejszej sprawie po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji adw. A. T. wyznaczony został pełnomocnikiem dla S. N., a więc nie prowadził sprawy w pierwszej instancji. Pełnomocnik ten, po zapoznaniu się z aktami sprawy, sporządził i doręczył S. N. oraz Okręgowej Radzie Adwokackiej w W. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163 poz. 1348 ze zm.).