VII SA/Wa 490/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością – Spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w W. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) grudnia 2011 r. Nr (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca Spółka w skardze na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) grudnia 2011 r., Nr (...) wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody (...) utrzymującej w mocy decyzję Starosty W. z dnia (...) sierpnia 2011 r., Nr (...) zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia dla "D." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na budowę zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami w parterze oraz wspólnym garażem podziemnym i wjazdami do garażu w Z. przy ul. (...). Następnie skarżąca złożyła pismo procesowe z uzupełnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z dnia (...) marca 2012 r. Skarżąca we wniosku podała, że zaskarżona decyzja uniemożliwia skarżącej Spółce realizację jej własnego przedsięwzięcia budowlanego, gdyż usytuowanie budynków przez inwestora w odległości 4,3 m od granicy działki powoduje konieczność odsunięcia się przez skarżącą z jej inwestycją aż do 19 m od tej granicy, na co rozmiary jej nieruchomości nie pozwalają. W przypadku zrealizowania inwestycji, skarżąca nie będzie mogła wybudować zaprojektowanej inwestycji na swojej nieruchomości i będzie zmuszona do poniesienie kosztów jej przeprojektowania, co wyniesie co najmniej 50 000 zł, a nadto utraci możliwość wybudowania 673,56 m kw powierzchni użytkowej lokali co oznacza stratę ok. 900 000 zł. Postanowieniem z dnia (...) marca 2012 r. Sąd uzależnił wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji od złożenia przez skarżącą kaucji w kwocie 900.000zł na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania decyzji. Kaucję należało uiścić w terminie 14 dni, na podany skarżącym rachunek sum depozytowych tut. Sądu. Odpis postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu (...) marca 2012 r. Jak wynika z informacji Oddziału Finansowo Budżetowego w zakreślonym terminie kaucja nie została uiszczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004r., sygn. akt FZ 496/2004). Dodatkowo zgodnie z art. 35a ust. 1 ustawy z 7.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę wstrzymanie wykonania tej decyzji na wniosek skarżącego sąd może uzależnić od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania decyzji. Brzmienie przywołanego przepisu dowodzi, że postanowienie wstrzymujące wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę, stanowić może dużą dolegliwość dla inwestora, mogącą nierzadko spowodować większą szkodę niż ta, jaka mogłaby wyniknąć z kontynuowania robót budowlanych prowadzonych w oparciu o zaskarżoną decyzję. Zatem inwestor, który prowadzi proces budowlany na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, narażony jest na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie tylko w przypadku uwzględnienia skargi, ale również w razie wstrzymania wykonania decyzji. Wskazać należy, iż kaucja wyznaczona w trybie art. 35 a ustawy Prawo budowlane, w razie uwzględnienia skargi, podlega zwrotowi, zaś w przypadku oddalenia skargi, przeznaczana jest na zaspokojenie roszczeń inwestora. W ocenie Sądu wniosek o wstrzymanie nie zasługuje na uwzględnienie, a zarzuty zawarte w skardze i piśmie z dnia (...) marca 2012 r. sprowadzają się do kwestionowania prawidłowości decyzji o pozwolenia na budowę i postępowania przez organami administracji architektoniczno-budowlanej. Ponadto na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie jest możliwa ocena, czy ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę jest prawidłowa, ponieważ w innym wypadku doszłoby do zniweczenia celu postępowania sądowoadministracyjnego jakim jest kontrola legalności wydawanych przez organy aktów administracyjnych. Sąd podkreśla, że wnioskodawca nie uiścił wymaganej kaucji, od której uzależniono rozpoznanie wniosku, co stanowi okoliczność przemawiającą za odmową uwzględnienia wniosku. Przy rozpatrywaniu wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej na czas trwania postępowania Sąd ma obowiązek uwzględnienia nie tylko interesu wnioskodawców, ale również wszystkich pozostałych stron, w tym samego inwestora. Ponadto sam fakt wydania pozwolenia na budowę nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ze swej natury decyzje dotyczące pozwolenia na budowę zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków, jednakże skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek. Na marginesie zauważyć bowiem należy, iż nawet w wyniku wyroku uchylającego decyzję o pozwoleniu na budowę, w przypadku gdy inwestycja jest poważnie zaawansowana lub ukończona, organ nadzoru budowlanego uprawniony będzie do wydawania szeregu nakazów mających na celu doprowadzenie zrealizowanych robót budowlanych do stanu zgodności z prawem, a wówczas to inwestora, a nie skarżącego obciążać będą dodatkowe koszty przy ewentualnym rozebraniu przedmiotowej inwestycji. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.