VII SA/Wa 495/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Asesor WSA Paweł Groński (spr), Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi Z.C. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej: przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat K.C. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w W., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 (trzysta pięć) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt złotych), tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 55 (pięćdziesiąt pięć) złotych. Decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...], działając w oparciu o art. 138 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego – tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa) oraz § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115), po rozpatrzeniu odwołania Z.C. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] grudnia 2007r. nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia u Z.C. choroby zawodowej: przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli, które spowodowało trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV1) poniżej 50% wartości należnej, wywołane narażeniem na pyły i gazy drażniące, jeżeli w ostatnich 10 latach pracy zawodowej były przypadki stwierdzenia na stanowisku pracy przekroczeń odpowiednich normatywów higienicznych, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że Z.C. w latach 1968-2000 był zatrudniony w następujących zakładach pracy: [...] S.A. [...] (1968-1973r.), [...] (1973-1976r.), Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna "[...]" w [...] (1976-1977r.), [...] Przedsiębiorstwo Instalacji Przemysłowych "[...]" w [...] (1977-1978r.), Cementownia "[...]" w [...] (1978-1984r.), Rejonowa Spółdzielnia [...] w [...] (1984-199lr.), [...] S.A. w [...] (1989-1991r.), Przedsiębiorstwo Usług Hydraulicznych w [...] (luty-maj 1992r.), Cementownia "[...]" S.A w [...] (1992-1997r.), Centrum Naukowo Produkcyjne Elektroniki Profesjonalnej [...] w [...] (1997-2000r.) i pracował jako: spawacz elektryczno-gazowy, ślusarz-spawacz, hydraulik-spawacz. Podczas wykonywania obowiązków zawodowych był narażony na oddziaływanie hałasu oraz na kontakt z dymami i gazami spawalniczymi i pyłem przemysłowym. Postępowanie w sprawie podejrzenia choroby zawodowej u Z.C. zostało wszczęte przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], na skutek pisma z dnia [...] kwietnia 2003r. Poradni Chorób Zawodowych [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] Oddział w [...]. W oparciu o przeprowadzoną ocenę narażenia zawodowego oraz orzeczenie lekarskie z dnia [...] grudnia 2003r. nr [...] Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wydał w dniu [...] lutego 2004 r. decyzję nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia u Z.C. choroby zawodowej - pylicy płuc. Po rozpatrzeniu odwołania od powyższej decyzji Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. uchylił zaskarżoną decyzją stwierdzając m. in. istnienie rozbieżności pomiędzy okresami narażenia zawodowego zawartymi w aktach sprawy, a okresami narażenia podanymi w orzeczeniach lekarskich (okres narażenia pacjenta ograniczono do ostatnich trzech lat zatrudnienia, tj. okresu 1997-2000r.) oraz naruszenie przez organ pierwszej instancji § 8 ust. 3 pkt 2 cytowanego rozporządzenia z dnia 30 lipca 2002r. Decyzją z dnia [...] stycznia 2006r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wydał decyzję nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia u Z.C. choroby zawodowej - pylicy płuc, jednakże również ta decyzja została uchylona przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] decyzją z dnia [...] marca 2006r. nr [...] ze względu na niewyeliminowanie wszystkich uchybień stwierdzonych w postępowaniu przed organem pierwszej instancji Odnosząc się do wskazań organu odwoławczego Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] pismem z dnia [...] marca 2006r. zwrócił się do Z.C. o przedłożenie posiadanej dokumentacji lekarsko-medycznej oraz pismem z dnia 5 kwietnia 2006r. wystąpił o przedłożenie oryginałów lub kserokopii - poświadczonych za zgodność - świadectw pracy ze wszystkich zakładów pracy. Po dostarczeniu odpowiedniej dokumentacji na podstawie nadesłanych informacji oraz zgromadzonych ocen narażenia zawodowego, dotyczących wszystkich zakładów pracy, w których Z.C. był zatrudniony, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] dokonał zbiorczej oceny narażenia zawodowego i przesłał ją w dniu 12 czerwca 2006r. wraz ze "Skierowaniem na badania w celu rozpoznania choroby zawodowej" do [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] Oddział w [...], celem wydania orzeczenia lekarskiego. W dniu 10 października 2007r. do siedziby Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...] wpłynęło wydane w trybie odwoławczym orzeczenie lekarskie nr [...], wystawione w dniu [...] października 2007r. przez Instytut Medycyny Pracy w [...], o braku podstaw do rozpoznania u Z.C. choroby zawodowej -przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli. W oparciu o ocenę narażenia zawodowego i ostateczne orzeczenie lekarskie Instytutu Medycyny Pracy w [...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wydał w dniu [...] grudnia 2007r. decyzję nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia u Z.C. choroby zawodowej: przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli. Od decyzji odwołał się Z.C. przedstawiając ponownie szczegółowy przebieg pracy zawodowej oraz podając informacje na temat czynników szkodliwych na poszczególnych stanowiskach pracy, na których był zatrudniony. Dodatkowo zarzucił organom Inspekcji Sanitarnej brak fachowości i rzetelności przy wykonywaniu badań środowiskowych hałasu i zapylenia oraz narażenie go na doznanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu lub utratę życia, z powodu niewykonania badania bakteriologicznego, w ciągu 4 lat prowadzenia postępowania w sprawie podejrzenia choroby zawodowej. Z.C. podważył jakość i sposób orzekania w jednostkach orzeczniczych oraz fachowość lekarzy orzeczników przy wydawaniu opinii orzeczniczych. Poinformował również, że podczas badań w [...] Wojewódzkim Ośrodka Medycyny Pracy w [...] Oddział w [...] w sierpniu 2006r., niepotrzebnie wymuszono na nim wykonanie badania spirometrycznego płuc, pomimo iż miał potwierdzoną przez Klinikę [...] w [...] i Poradnię Chorób Płuc w [...] chorobę zawodową -przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli, a ponadto znajdował się pod wpływem leków zniekształcających obraz badania. Odnosząc się do faktu niepoddania się dodatkowym badaniom lekarskim wskazał, iż dwukrotnie nie zgłosił się na badania orzecznicze w Instytucie Medycyny Pracy w [...] ze względu na pogarszający się stan zdrowia. Rozpoznając odwołanie Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] po zapoznaniu się z zebraną w sprawie dokumentacją stwierdził, że zgodnie z § 2 ust. 1 i § 6 ust. 1 cytowanego rozporządzenia, przy zgłaszaniu podejrzenia, rozpoznawaniu i stwierdzaniu chorób zawodowych uwzględnia się choroby ujęte w wykazie chorób zawodowych, jeżeli uprawnieni do orzekania w sprawach chorób zawodowych lekarze-orzecznicy stwierdzą bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy lub w związku ze sposobem jej wykonywania, zwanym "narażeniem zawodowym". Niemniej jednak w ocenie organu w przypadku Z.C. warunek ten nie został spełniony. Organ powołał się na uzasadnienie, wydanego w trybie odwoławczym orzeczenia lekarskiego Instytutu Medycyny Pracy w [...] z dnia [...] października 2007r., w którym stwierdzono, iż niezbędnego do wydania orzeczenia badania spirometrycznego nie wykonano z powodu całkowitego braku współpracy ze strony odwołującego się. W konsekwencji analizę oparto o wynik badania spirometrycznego, zawartego w dokumentacji medycznej nadesłanej przez [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...] Oddział w [...]. W badaniu spirometrycznym, wykonanym we wspomnianym ośrodku w dniu 14 września 2006r., stwierdzono u Z.C. umiarkowany stopień zaburzenia wentylacji płuc o typie restrykcyjnym, a wartość natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV1) wynosiła 1,72, co stanowi 63% wartości należnej. Stwierdzono zatem, że powyższy wynik nie upoważnia do rozpoznania zawodowej etiologii przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli. Nie zostało bowiem wypełnione kryterium diagnostyczno-orzecznicze, zawarte w poz. 5 wykazu chorób zawodowych, uznające za chorobę o etiologii zawodowej przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli, które spowodowało trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV1) poniżej 50% wartości należnej. Ustosunkowując się do zarzutu o niewykonaniu badania bakteriologicznego w trakcie prowadzonego postępowania, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] stwierdził, że organy Inspekcji Sanitarnej nie posiadają upoważnienia do badania i diagnozowania pacjentów przy rozpatrywaniu spraw dotyczących chorób zawodowych. Ponadto organ uznał, że nie posiada kompetencji do oceny rodzaju, sposobu i jakości procedur diagnostyczno-orzeczniczych, obowiązujących przy rozpoznawaniu chorób zawodowych w jednostkach służby zdrowia uprawnionych do orzekania. Ustosunkowując się do zarzutu dotyczącego zbyteczności wykonanego w dniu 14 września 2006r. w [...] Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w [...] Oddział w [...], Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] poinformował, że obligatoryjność rozpatrzenia wyniku badania spirometrycznego przy rozpatrywaniu zawodowej etiologii przewlekłego zapalenia oskrzeli, wynika z wytycznych zawartych w wykazie chorób zawodowych. Organ podkreślił również, że orzekanie w sprawach chorób zawodowych stanowi zagadnienie medyczne. Zgodnie z wykładnią Naczelnego Sądu Administracyjnego państwowy inspektor sanitarny, podejmując decyzję w sprawie choroby zawodowej jest związany orzeczeniem lekarskim wydanym w tej sprawie. Nie ma uprawnień do samodzielnej oceny dokumentacji medycznej, prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia. Decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] stała się przedmiotem skargi Z.C. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi Z.C. powtórzył argumentacje zawartą w odwołaniu od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] grudnia 2007r. ponownie zarzucając brak fachowości i rzetelności lekarzy orzeczników przy wydawaniu opinii orzeczniczych oraz niewłaściwe prowadzenie postępowania przez organy Inspekcji Sanitarnej. Ponownie wskazał na niewłaściwie przeprowadzone badanie spirometryczne płuc. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 26 sierpnia 2008 r. pełnomocnik skarżącego złożyła do akt zaświadczenie lekarskie z dnia [...] sierpnia 2008 r. ulotkę dotyczącą stosowania leku [...] oraz kartę pacjent z dnia [...] sierpnia 2006 r. (vide protokół z rozprawy z dnia 26 sierpnia 2008 r. – karta 110 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd nie podzielił wszystkich argumentów zawartych w skardze Z.C., jednakże uznał, iż skarga powinna zostać uwzględniona ponieważ zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego było stwierdzenie u Z.C. istnienia choroby zawodowej: przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli, które spowodowało trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV1) poniżej 50% wartości należnej, wywołane narażeniem na pyły i gazy drażniące, jeżeli w ostatnich 10 latach pracy zawodowej były przypadki stwierdzenia na stanowisku pracy przekroczeń odpowiednich normatywów higienicznych. Zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) właściwy państwowy inspektor sanitarny wydaje decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej albo decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej na podstawie materiału dowodowego, a w szczególności danych zawartych w orzeczeniu lekarskim, o którym mowa w § 6 ust. 1, oraz oceny narażenia zawodowego pracownika. Zgodzić się należy z twierdzeniem organu, że orzekanie w sprawach chorób zawodowych stanowi zagadnienie medyczne, zaś państwowy inspektor sanitarny, podejmując decyzję w sprawie choroby zawodowej jest związany orzeczeniem lekarskim wydanym w tej sprawie, na co wskazują wprost cytowane wyżej przepisy prawa. Nie zatem żadnych kompetencji do dokonywania samodzielnej oceny dokumentacji medycznej, prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia, a tym bardziej podważania ustaleń dokonanych we właściwych medycznych jednostkach orzeczniczych. Dlatego Sąd nie podzielił zarzutów skarżącego dotyczących braku fachowości i rzetelności lekarzy orzeczników. Organy Inspekcji Sanitarnej prowadzące postępowanie w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej są związane orzeczeniami o charakterze medycznym wydanymi przez powołane do tego jednostki orzecznicze. Tym niemniej należy podkreślić, że obowiązkiem organów Inspekcji Sanitarnej jest zgromadzenie i rozważenie całego materiału dowodowego, w szczególności w przypadku ewentualnych wątpliwości co do właściwych wyników badania mających zasadnicze znaczenie dla udzielenia odpowiedzi na pytanie czy ustalony ponad wszelką wątpliwość stan zdrowia osoby, u której wystąpiło podejrzenie istnienia choroby zawodowej stanowić może podstawę do orzeczenia o stwierdzeniu choroby zawodowej. Należy bowiem podkreślić, że ustawodawca – oprócz reguł procesowych obowiązujących w każdym postępowaniu administracyjnym określonych w art. 7, 77 i 80 kpa - wyposażył organy Inspekcji Sanitarnej w instrument w postaci § 8 ust. 2 cytowanego rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem jeżeli właściwy państwowy inspektor sanitarny przed wydaniem decyzji uzna, że materiał dowodowy (obejmujący w szczególności dane zawarte w orzeczeniu lekarskim oraz oceny narażenia zawodowego pracownika) jest niewystarczający do wydania decyzji, może żądać od lekarza, który wydał orzeczenie lekarskie, uzupełnienia orzeczenia lub wystąpić do jednostki orzeczniczej II stopnia o dodatkową konsultację oraz podjąć inne czynności niezbędne do uzupełnienia materiału dowodowego. Należy w tym miejscu podkreślić, że do stwierdzenia istnienia choroby zawodowej konieczne jest zaistnienie dwóch podstawowych przesłanek a mianowicie – zdiagnozowanie istnienia schorzenia, które znajduje się w wykazie chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach oraz ustalenia istnienia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy zaistnieniem tego schorzenia a narażeniem zawodowym w określonym miejscu pracy. Jak stwierdził Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] niekwestionowany jest fakt ekspozycji zawodowej Z.C. na dymy i gazy spawalnicze i pył przemysłowy (w tym cementowy), jednakże nie zostało wypełnione kryterium diagnostyczno-orzecznicze, zawarte w poz. 5 wykazu chorób zawodowych, uznające za chorobę o etiologii zawodowej przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli, które spowodowało trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV1) poniżej 50% wartości należnej. W rezultacie najistotniejsza w niniejszej sprawie była ocena, czy zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy, w tym dane zawarte w orzeczeniu lekarskim, dawał podstawę do jednoznacznego stwierdzenia, że stan zdrowia Z.C. nie umożliwia wypełnienia kryterium diagnostyczno-orzeczniczego, zawartego w poz. 5 wykazu chorób zawodowych. W szczególności istotna w całym postępowaniu dotyczącym stwierdzenia choroby zawodowej była odpowiedź na pytanie, czy prawidłowo zostało przeprowadzone badanie spirometryczne, którego obligatoryjność przy rozpatrywaniu zawodowej etiologii przewlekłego zapalenia oskrzeli wynika – jak sam wskazuje organ - z wytycznych zawartych w wykazie chorób zawodowych. Nawiązując do tej kwestii należy zauważyć, że jeden z podstawowych zarzutów Z.C. dotyczył przeprowadzenia badań spirometrycznych w stanie po zażyciu leków, które zniekształcały wyniki tych badań – w kontekście zdiagnozowania choroby zawodowej – na niekorzyść skarżącego. Na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2008 r. pełnomocnik skarżącego przedstawiła ulotkę leku [...], z której wynika, iż jego wyraźnym działaniem jest przyrost FEV1 o 15 %. Podkreślić w tym miejscu należy, że w orzeczeniu lekarskim Instytutu Medycyny Pracy w [...] nr [...] z dnia [...] października 2007 r., na którym organ ostatecznie oparł swoje rozstrzygnięcie stwierdzono, iż niezbędnego do wydania orzeczenia badania spirometrycznego nie wykonano z powodu całkowitego braku współpracy ze strony odwołującego się. Natomiast analizę oparto o wynik badania spirometrycznego przeprowadzonego w dniu 14 września 2006r. w [...] Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w [...] Oddział w [...]. W badaniu tym stwierdzono u Z.C. umiarkowany stopień zaburzenia wentylacji płuc o typie restrykcyjnym, a wartość natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV1) wynosiła 1,72, co stanowi 63% wartości należnej. Stwierdzono zatem, że powyższy wynik nie upoważnia do rozpoznania zawodowej etiologii przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli, gdyż rozpoznane schorzenie nie spowodowało trwałego upośledzenia sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV1) poniżej 50% wartości należnej. Gdyby zatem przyjąć, że pacjent znajdował się pod wpływem wspomnianego leku lub innego o analogicznym działaniu można wysnuć wniosek, że obraz badań był zniekształcony o wielkość rzędu 15 %. W rezultacie nie można wykluczyć, że faktyczna natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa (FEV1) może wynosić ok. 48 %, a w takiej sytuacji mógł zostać spełniony jeden z warunków do stwierdzenia choroby zawodowej, a mianowicie kryterium diagnostyczno-orzecznicze, zawarte w poz. 5 wykazu chorób zawodowych. W konsekwencji, biorąc pod uwagę dokonaną już ocenę narażenia zawodowego organy mogły stwierdzić u Z.C. istnienie choroby zawodowej, gdyż fakt jego narażenia na pyły i dymy został ustalony jako bezsporny. Skoro opisana okoliczność miała tak istotne znaczenie dla całego procesu ustalania istnienia choroby zawodowej to organy Inspekcji Sanitarnej nie mogły tej kwestii nie wyjaśnić – przy użyciu odpowiednich przepisów, w tym § 8 ust. 2 cytowanego rozporządzenia. Nawiązując do stwierdzenia zawartego w orzeczeniu lekarskim Instytutu Medycyny Pracy w [...] nr [...] z dnia [...] października 2007 r., że brak ponownego badania spirometrycznego spowodowany był całkowitym brakiem współpracy ze strony Z.C. należy podnieść, że jakkolwiek skarżącego nie można przymusić do wykonania tego badania, to jednak należy podjąć działania w celu nakłonienia go do jego przeprowadzenia w dogodnym dla niego terminie i miejscu. Dodatkowo jak podnosi skarżący jego niestawiennictwo na wskazanych terminach badań nie było podyktowane złą wolą, lecz złym stanem zdrowia, co również należy wziąć pod uwagę. Fakt wyrażanego wielokrotnie przez Z.C. w sposób bardzo dosadny niezadowolenia z braku właściwego rezultatu postępowania i formułowanie zarzutów pod adresem szeregu lekarzy orzeczników nie może stanowić wystarczającego usprawiedliwienia dla zaniechania dalszych badań, których wynik jest decydujący dla tego postępowania. Dopiero uporczywe unikanie badań przez Z.C., w którego szeroko pojętym interesie jest zaangażowanie w zgromadzenie materiału dowodowego, stanowić będzie dla organów podstawę do wydania orzeczenia w oparciu o dotychczasowe wyniki badań. Konkludując Sąd uznał, że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wydając zaskarżoną decyzję z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] naruszył obowiązujące przepisy postępowania administracyjnego w postaci zarówno art. 7 i 77 oraz 80 kpa, jak też § 8 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115). Prowadząc na nowo postępowanie organ zobowiązany będzie do zastosowania cytowanego wyżej przepisy celem uzupełnienia materiału dowodowego w postaci dodatkowego badania spirometrycznego płuc w sytuacji, gdy skarżący nie będzie się znajdował pod wpływem leków mogących zniekształcić obraz badań. Nie przesądzając w żadnej mierze o wyniku takiego badania należy stwierdzić, iż w świetle zgromadzonego materiału dowodowego i powstałej na jego tle wątpliwości wyjaśnienie powyższej kwestii jest niezbędne do wydania odpowiedniego rozstrzygnięcia. Dopiero dalszy nieuzasadniony np. złym stanem zdrowia ewidentny brak współpracy ze strony skarżącego powodować będzie konieczność wydania orzeczenia w oparciu o dotychczas zgromadzony materiał dowodowy i posiadane wyniki badań. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit c) oraz art. 152 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.