VII SA/Wa 496/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. A., K. L., P. L., A. K., W. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2009r., nr [...] w przedmiocie: umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odmówić skarżącym I. A., K. L., P. L., A. K., W. P. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego z tytułu z wniesionej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2009r. odrzucił skargę strony skarżącej z uwagi na nieopłacenie przedmiotowej skargi w prawidłowej wysokości. W dniu 22 maja 2009r. skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego należnego z tytułu wniesionej skargi. We wniosku podano, iż skarżący nie powinni ponosić winy za nieprawidłowe działanie ich pełnomocnika, ponadto wpłacili oni na konto Sądu brakującą część wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie czynności stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Zdaniem Sądu, we wniosku nie przedstawiono faktów, które uprawdopodobniłyby okoliczności warunkujące przywrócenie terminu. Wskazać należy, iż w przypadku gdy strona jest reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy uwzględnić wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik powinien zadbać o terminowe i rzetelne złożenie skargi również poprzez prawidłowe jej opłacenie. Ponieważ skarżący byli reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego, który powinien mieć świadomość wagi terminowego i zgodnego z wymogami dokonywania określonych czynności procesowych, to z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ww. ustawy orzekł o odmowie przywrócenia terminu w przedmiotowej sprawie.