VII SA/Wa 498/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Sędziowie sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant ref. Katarzyna Dawejnis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2017 r. sprawy ze skargi J. U. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r., Nr [...], na podstawie art. 138 §1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania J. U.od decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2015 r., Nr [...]zatwierdzającej projekt budowlany i udzielający J.N., pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego na terenie działki nr ew.[ obr.[ położonej przy ulicy K. w O. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Przedstawiając stan faktyczny sprawy organ wskazał, że po uzupełnieniu przez inwestora projektu budowlanego, zgodnie z postanowieniem z dnia [...] września 2015 r., organ I instancji zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę. Wskazał również, że w trakcie postępowania przed organem I instancji J. U., jako współwłaściciel działki nr [...], bezpośrednio graniczącej z przedmiotową działką nr [...], wniósł sprzeciw w stosunku do projektowanej budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, ponieważ została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami. Organ odwoławczy wyjaśnił, że z zebranego materiału dowodowego w sprawie wynika, iż inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę, po jego uzupełnieniu, załączył projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Na terenie objętym przedmiotową inwestycją, obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "K." w O. zatwierdzonego Uchwałą Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2003 r., Nr [...] (Dz.Urz.Woj. [...] z dnia [...].12.2003r. Nr [...], poz. [...]). Zdaniem organu zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z ustaleniami obowiązującego planu, ponieważ działka nr ew.[ przy ul. K. w O. położona jest na terenie oznaczonym symbolem [...], tj. tereny leśne z możliwością wprowadzenia zabudowy mieszkaniowej. Zatem, na podstawie § 56 ust. 3 ww. planu, na działce możliwa jest realizacja jednego budynku mieszkalnego i zagospodarowania z nim związanego. Paragraf 58 stanowi o ustaleniach szczegółowych dla jednostki terenowej [...]. Organ odwoławczy podkreślił, że projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na mapie do celów projektowych wydanej przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starostwa Powiatowego w O., identyfikator materiału zasobu: [...] z datą wpisu [...] maja 2015 r. Ponadto do inwestor uzyskał: 1) na podstawie decyzji z dnia [...] lipca 2015 r., Nr [...] [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków pozwolenie na przeprowadzenie badań archeologicznych, polegających na stałym nadzorze archeologicznym przy robotach ziemnych /zgodnie z załączonym do wniosku projektem inwestycji i programem badań archeologicznych/ związanych z planowaną inwestycją polegającą na budowie domu jednorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną w granicach działki nr ew. [...] obr. [...], położonej w miejscowości O., gm. O., zlokalizowanej na obszarze stanowiska archeologicznego nr [...]; 2) na podstawie decyzji z dnia [...] czerwca 2015 r., Nr [...] Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w W. zezwolenie na trwałe wyłączenie z produkcji leśnej wskazanych gruntów leśnych wchodzących w skład działki nr ew.[ obręb [...] położonej w O., z przeznaczeniem pod budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, ciągu komunikacyjnego wraz z dwoma miejscami postojowymi, wiaty śmietnikowej; 3) pozytywne zaopiniowanie, pismem z dnia [...] września 2015 r., znak [...] Prezydenta Miasta [...], projektu budowlanego zagospodarowania terenu - działka nr ew.[ obręb [...] w O. przy ul. K., pod kątem ochrony zadrzewień. Do projektu budowlanego załączono informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego. Projektant przedłożył analizę środowiskowo-ekonomiczną oraz charakterystykę energetyczną dla przedmiotowego budynku mieszkalnego. Projekt został sporządzony przez projektanta posiadającego właściwe uprawnienia budowlane i legitymującego się aktualnym na dzień sporządzenia projektu zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego W zakresie zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi organ odwoławczy wyjaśnił, że na podstawie § 12 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz.690 ze zm.) w zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w §13, 60 i 271-273, dopuszcza się: sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości mniejszej od 16 m" , przy czym szerokość działki nr ew.[...] J. N. wynosi mniej niż 16,0 m. Odnosząc się do zarzutu odwołania dotyczącego braku zgody na odstępstwo od § 271 ust. 8 ww. rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r., organ odwoławczy wyjaśnił, że na podstawie § 55 ustaleń obowiązującego planu, działka skarżącego nr ew. [...], bezpośrednio sąsiadująca z działką nr ew.101, położona jest na terenie oznaczonym symbolem [...] - teren zieleni publicznej na terenie leśnym. Ustala się, że zagospodarowanie terenu jednostki powinno odbywać się według zasad urządzania terenów zieleni, z uwzględnieniem rekreacyjnej funkcji terenu, przy czym obowiązuje ochrona istniejącej rzeźby terenu tj. wzgórza wydmowego oraz ochrona szaty roślinnej o walorach przyrodniczo-krajobrazowych, zwłaszcza zadrzewienia leśnego. Dopuszcza się realizację obiektów małej architektury - takich jak murki oporowe, schodki terenowe, chodniki, latarnie, siedliska, oraz urządzeń zabaw dla dzieci. Dopuszcza się również realizację obiektów i urządzeń zewnętrznej infrastruktury technicznej - pod warunkiem, że będą to obiekty i urządzenia służące obsłudze zainwestowania terenów sąsiednich. Zatem skoro ustalenia planu jednoznacznie przesądzają o zieleni publicznej na terenie leśnym, to Starosta [...] nie miał obowiązku redagowania i przesyłania wniosku do ministra, o którym mowa w art. 9 ust. 2 Prawa budowlanego, w sprawie upoważnienia do udzielenia zgody na odstępstwo przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ I instancji słusznie ocenił, że nie ma do czynienia z terenem leśnym, a zielenią publiczną. W związku ze spełnieniem wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. Prawa budowlanego, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. wniósł J. U., zarzucając naruszenie: - art. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r., ponieważ z projektu zagospodarowania działki nr [...], obr. [...] w O., wynika, że projektowany budynek mieszkalny jednorodzinny będzie lokalizowany od działki nr [...] w odległości 2,20 m, która stanowi teren leśny. Skarżący podkreślił, że jest współwłaścicielem działki nr [...], która stanowi teren leśny (Ls) i bezpośrednio graniczącej z działką inwestycyjnąnr [...], na której ma być lokalizowany budynek mieszkalny jednorodzinny. Działka skarżącego nr ew. [...], wg ustaleń miejscowego plany zagospodarowania przestrzennego obszaru "K." w O. zatwierdzonego Uchwałą Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] października 2003r., ma oznaczenie symbolem [...] - teren zieleni publicznej na terenie leśnym, znaczy to że obszar ten w dalszym ciągu należy traktować jako obszar leśny. A to oznacza, że jakąkolwiek zabudowę od terenów leśnych należy sytuować w odległości 12,00 m, a w szczególnych warunkach dopuszcza się 6,00 m. Tego warunku nie spełnia projektowana lokalizacja budynku mieszkalnego jednorodzinnego na sąsiedniej działce nr [...]. W ocenie skarżącego Starosta [...] pominął przed wydaniem pozwolenia na budowę obowiązujący zapis art. 9 ust. 2 Prawa budowlanego, a to stanowi rażące naruszenie obowiązującego prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszy postępowaniu kontrolowana jest decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielającą J. N. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego przy ul. K. w O. Procedura zarówno zatwierdzenia projektu budowlanego jak i udzielenia pozwolenia na budowę została uregulowana przez Prawo budowlane. Z treści art. 32 ust. 1 i ust. 4 wynika m. in., iż pozwolenie na budowę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim: przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów, złożeniu wniosku w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; złożeniu oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z kolei, zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Jak wynika z akt sprawy inwestor spełnił wszystkie wymogi z art. 32 ust. 1 i ust. 4, a organ wypełnił obowiązki wynikające z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. W szczególności stwierdzić trzeba, że teren na którym ma powstać sporna inwestycja objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru "K." w O. zatwierdzonego Uchwałą Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] października 2003 r. Według ustaleń planu działka inwestycyjna nr [...] przy ul. K. w O. położona jest na terenie oznaczonym symbolem [...], tj. tereny leśne z możliwością wprowadzenia zabudowy mieszkaniowej. Zatem, na podstawie z § 56 ust. 3 planu, na działce możliwa jest realizacja jednego budynku mieszkalnego i zagospodarowania z nim związanego. Paragraf 58 stanowi o ustaleniach szczegółowych dla jednostki terenowej [...] Prawidłowo zatem organy obu instancji uznały, że zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z ustaleniami obowiązującego planu. Ponadto organy prawidłowo uznały, że projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, ponieważ planowany budynek ma być usytuowany ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w odległości 2,20 m od sąsiedniej działki nr ew. [...] z obr. [...], co z uwagi na szerokość działki inwestycyjnej poniżej 16 m jest zgodne z § 13 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Jednocześnie Sąd uznał, iż zarzuty i argumenty skarżącego dotyczące braku zgody na odstępstwo od § 271 ust. 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a w konsekwencji naruszenie art. 9 ust. 2 Prawa budowlanego, zostały rozważone w sposób wyczerpujący w zaskarżonej decyzji i nie mogły odnieść zamierzonego skutku – tj. podważyć rozstrzygnięcia organu I instancji. Działka skarżącego nr [...], bezpośrednio sąsiadująca z działką inwestycyjną nr [...], zgodnie z § 55 planu miejscowego położona jest na terenie oznaczonym symbolem [...] – zieleń publiczna na terenie leśnym. Zgodnie z planem zagospodarowanie terenu jednostki powinno odbywać się według zasad urządzania terenów zieleni, z uwzględnieniem rekreacyjnej funkcji terenu, przy czym obowiązuje ochrona istniejącej rzeźby terenu tj. wzgórza wydmowego oraz ochrona szaty roślinnej o walorach przyrodniczo-krajobrazowych, zwłaszcza zadrzewienia leśnego. Dopuszcza się realizację obiektów małej architektury - takich jak murki oporowe, schodki terenowe, chodniki, latarnie, siedliska, oraz urządzeń zabaw dla dzieci. Dopuszcza się również realizację obiektów i urządzeń zewnętrznej infrastruktury technicznej - pod warunkiem, że będą to obiekty i urządzenia służące obsłudze zainwestowania terenów sąsiednich. Dodatkowo, jak słusznie zauważył organ I instancji, sąsiednie tereny leśne przy działce inwestycyjnej nie są lasem w rozumieniu art. 3 ustawy o lasach. Zatem skoro w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z zielenią publiczną na terenie leśnym, a nie lasem, to organy nie miały obowiązku redagowania i przesyłania wniosku do ministra, o którym mowa w art. 9 ust. 2 Prawa budowlanego, w sprawie upoważnienia do udzielenia zgody na odstępstwo przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Powyższe zostało dostrzeżone i prawidłowo ocenione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy prawidłowo także zwrócił uwagę na to, że inwestor spełnił również inne wymogi wynikające z przepisów, a w efekcie po sprawdzeniu i ustaleniu kompletności projektu budowlanego zgodnie z wymogami wynikającymi z art. 32 i 34 Prawa budowlanego, jeżeli spełnione zostaną te wymagania, właściwy organ architektoniczno-budowlany, zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, nie może odmówić wydania pozytywnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę. W tym kontekście Sąd stwierdził, że organy prawidłowo oceniły kompletność złożonej przez inwestora dokumentacji, prawidłowo dokonano analizy tej dokumentacji i w efekcie w sposób zgodny z przepisami Prawa budowlanego dokumentację tę zatwierdzono i udzielono pozwolenia na budowę. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.