VII SA/Wa 502/08

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 502/08 ze skargi A. S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2008r., nr [...] w przedmiocie nie wyrażenia zgody na wykonanie uzupełnienia protetycznego postanawia: przyznać A. S. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu 14 sierpnia 2008 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek A. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Ze względu na ustawowe zwolnienie od obowiązku uiszczania kosztów sądowych w sprawach których przedmiotem są świadczenia lecznicze wynikające z art. 239 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosek skarżącej rozpoznano tylko w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż A. S. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Wnioskodawczyni utrzymuje się z emerytury w wysokości 1056,68 zł. Posiadany majątek obejmuje mieszkanie o pow. 95,75 m2 pozostające w budowie, z tego powodu wnioskodawczyni mieszka w mieszkaniu użyczonym jej przez syna. Posiada również działkę o pow. 1467 m2, określoną przez wnioskodawczynię, jako wąski pasek nieużytków rolnych, podmokły i bez dostępu do drogi, nie nadający się na uprawę ani pod zabudowę. Strona nie wykazała posiadania innego majątku. We wniosku podała, że po opłaceniu wszystkich stałych wydatków (opłaty za dwa mieszkania, leki, energia elektryczna) pozostaje jej około 50 zł. z tego względu korzysta często z pomocy fundacji Ojca Alberta (darmowe obiady). W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, oraz wydatki związane z ustanowieniem pełnomocnika, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować przyznaniem prawa pomocy. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie ww. wydatków. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową A. S. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Strona posiada stały miesięczny dochód, jednakże jest nim tylko emerytura. W tej sytuacji uznać należy, że opłacenie kosztów sądowych i opłacenie zawodowego pełnomocnika przekracza możliwości finansowe wnioskodawczyni. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).