VII SA/Wa 505/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu adwokata [...] od postanowienia starszego referendarza sądowego z 20 marca 2017 r. o odmowie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania przed sądem I instancji w sprawie ze skargi [...],[...] i [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. [...] tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 590,40 zł (pięćset dziewięćdziesiąt złotych czterdzieści groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 110,40 zł (sto dziesięć złotych czterdzieści groszy). Postanowieniem z 14 kwietnia 2016 r. przyznano [...] prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], pełnomocnikiem skarżącego wyznaczony został adw. [...]. W dniu 21 lutego 2017 r. adw. [...] stawił się na rozprawie w celu reprezentacji mocodawcy. Postanowieniem z 20 marca 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania przed sądem I instancji z uwagi na brak oświadczenia o którym mowa w § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), że opłaty nie zostały uiszczone w całości ani w części. W dniu 13 kwietnia 2017 r., w ustawowym terminie, adwokat [...] złożył sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza, w którym uzupełnił brakujące oświadczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W odniesieniu do złożonego przez adw. [...] wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji zastosowanie będą miały przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Jak wynika z akt sprawy, adw. P. J. stawił się na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku w dniu 21 lutego 2017 r. W myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. stawka maksymalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie innej aniżeli wymienione w pkt a i b wynosi 480 zł. Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie Sąd, przyznając na rzecz adwokata [...] koszty zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu w wysokości maksymalnej miał na względzie rzetelne przygotowanie do rozprawy, na której adwokat się stawił. Z uwagi na powyższe, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 260 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), orzeczono jak w sentencji,