VII SA/Wa 507/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Asesor WSA Mariola Kowalska, Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi K. i I. L. oraz H. i B. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego skargę oddala. VII SA/Wa 507/04 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] marca 2004r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołań K. i I. L. oraz H. i B. L. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2004r. umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie dotyczącej ustalenia osób odpowiedzialnych za utrzymanie w niewłaściwym stanie technicznym bram wjazdowych na teren nieruchomości przy ul. [...] i [...] w [...] -utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż podczas wizji przeprowadzonej w dniu [...] lutego 2004r. ustalono, że nieprawidłowości w sposobie otwierania się bram wjazdowych przy ul. [...] ni [...] w [...] zostały usunięte. Brama przy ul. [...] została zmodernizowana w ten sposób, że jedno skrzydło jest przesuwane, a przy drugim skrzydle ustawiono ogranicznik uniemożliwiający jej otwieranie się na zewnątrz. Druga brama została wyposażona w skrzydła przesuwane. Także w bramie przy ul. [...] zamontowano ogranicznik uniemożliwiający otwieranie skrzydła na zewnątrz. Powyższe ustalenia organu pierwszej instancji stanowiły podstawę do umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 kpa. Rozpatrując ponownie sprawę w wyniku wniesionego odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż rozstrzygnięcie to jest prawidłowe. Przeprowadzona wizja wykazała, że bramy doprowadzono do stanu zgodnego z wymogami technicznymi określonymi w § 42 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ponieważ organ pierwszej instancji prawidłowo ocenił stan faktyczny i prawny sprawy brak jest podstaw do uchylenia jego decyzji. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli K. i I. L. oraz H. i B. L. wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, jako wydanych z naruszeniem prawa. Skarżący wskazują, iż organy obu instancji nie wykonały wytycznych zawartych w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, który już raz orzekał w tej sprawie. W wyroku z dnia 10 marca 2003r. (sygn. akt IV SA 1701/01) Sąd zawarł wytyczne zobowiązujące organ do wyjaśnienia czy stroną postępowania są będący użytkownikami wieczystymi działki H. i B. L. czy też K. i I. L. Zdaniem skarżących zobowiązało to organ do ustalenia, kto był stroną postępowania i czy nakaz egzekucyjny został skierowany do właściwej strony. Co prawda K. i I. L. wykonali nałożony na nich obowiązek usunięcia nieprawidłowości w otwieraniu bram, jednakże nie czyni to bezprzedmiotowym postępowania wobec treści wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku, a także faktu, iż to H. i B. L. byli inwestorami tych bram i są użytkownikami wieczystymi nieruchomości o nr, [...] na której są one zlokalizowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu albowiem zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa. Stosownie do art. 105 § 1 kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle, bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialno-prawnego, skutkującego tym, że nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej, co do istoty. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracyjny władny jest i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2003r. sygn. akt III SA 2225/01). Jest to orzeczenie formalne kończące postępowanie bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, że prowadzone przez organy nadzoru postępowanie w sprawie bram wjazdowych na teren nieruchomości przy ul. [...] i [...] w [...] stało się bezprzedmiotowe. Wszczęte w dniu [...] sierpnia 2000r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego postępowanie w sprawie stanu technicznego bram wjazdowych zakończyło się decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2001r. nakazującą skarżącemu I. L. zmianę konstrukcji trzech bram wjazdowych tak, aby sposób ich otwierania był zgodny z przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W wyniku złożonej skargi Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] marca 2003r. (sygn. akt IV SA 1701/01) uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nakazania doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem dwóch bram znajdujących się w granicy działki nr [...], w pozostałym zakresie skargę oddalił. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż co prawda I. L. nie kwestionował, że nakaz usunięcia nieprawidłowości został skierowany do niewłaściwej osoby, niemniej organ zobowiązany jest do wyjaśnienia czy stroną postępowania są będący użytkownikami wieczystymi działki H. i B. L. czy też I. L. Ponownie rozpatrując sprawę organ nadzoru budowlanego, podczas przeprowadzonych oględzin stwierdził, że usunięto nieprawidłowości w sposobie otwierania się bram i ich stan techniczny zgodny jest z warunkami technicznymi określonymi w cytowanym rozporządzeniu. Ponieważ celem postępowania administracyjnego jest załatwienie sprawy poprzez wydanie decyzji, rozstrzygającej ją co do istoty zasadne było, w ustalonym stanie faktycznym sprawy, umorzenie postępowania z uwagi na brak przedmiotu tego postępowania. Organy prawidłowo przyjęły, iż wykonanie przez I. L. nałożonych obowiązków czyni prowadzone postępowanie bezprzedmiotowym. Dalsze prowadzenie postępowania w takim przypadku stanowiłoby o jego wadliwości, mającej istotny wpływ na wynik sprawy. Z urzędu należy podnieść, iż w osnowie zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nieprawidłowo określił przedmiot prowadzonego postępowania. Uchybienie to pozostaje jednak bez wpływu na prawidłowość podjętego rozstrzygnięcia. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.