VII SA/Wa 508/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka (spr.), , Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Asesor WSA Anna Tarnowska – Mieliwodzka, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2005 r. sprawy ze skargi T. W. i P. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]lutego 2005 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia skargę oddala. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...]Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 20 § 1 pkt 4, 64 a § 1 pkt 1, art. 121 § 2 i 4 i art. 122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nałożył na T. W, J. P. i P. P. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 2.000 zł z powodu uchylania się przez zobowiązanych od wykonania obowiązku określonego decyzją tego organu z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] r. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 144 kpa po rozpatrzeniu zażalenia T. W. i P. P. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu podał, iż decyzją Nr [...]z dnia [...] lipca 2004 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]nakazał T. W. , J. P. i P. P. wymurowanie nowych kominów na dachu budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ewid. [...]w obr. [...] przy ul. [...] w [...] W przedmiotowej sprawie zobowiązani nie spełnili obowiązku wykonania czynności, do którego zostali zobowiązani decyzją ostateczną, dlatego wszczęte zostało w stosunku do nich postępowanie egzekucyjne i w jego wyniku wydano postanowienie o nałożeniu grzywny. Sposób wyliczenia grzywny zawarty jest w art. 121 § 2 i 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Jeżeli egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku wynikającego z przepisów prawa budowlanego – grzywna w celu przymuszenia jest jednorazowa. Natomiast w związku z tym, iż grzywna nakładana jest na osoby fizyczne to nie może ona przekroczyć kwoty 5.000 zł, a wysokość jej zależy od uzasadnionego uznania organu egzekucyjnego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli T. W. i P. P. wnosząc o oddalenie i umorzenie grzywny w wysokości 2.000 zł nałożonej na nich z tytułu nie wyremontowania komina. W uzasadnieniu skargi podali, że kara ta narusza względy społeczne. Jako właściciele nieruchomości w miarę swoich możliwości finansowych dokonują poważnych remontów jak remont dachu, wymiana okna, założenie centralnego ogrzewania itp. Teraz w kolejności na wiosnę zamierzają remontować kominy, gdyż zaoszczędzili na ten cel pieniądze i najpilniejsze sprawy zostały zrobione. Skarżący stwierdzili, że postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nakładające grzywnę w celu przymuszenia narusza ich prawo do decydowania o ich własności, co w pierwszej kolejności mają remontować. Narusza także ich interes prawny, gdyż polecenie urzędu wykraczało w momencie jego wydawania poza ich możliwości finansowe. Nałożona grzywna jest zdaniem skarżącego wysoce niezasadna i sprzeczna z dobrem społecznym. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga T. W. i P. P. nie jest zasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona. W niniejszej sprawie przedmiotem wyżej określonej kontroli sprawowanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...]którym organ ten utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...]o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Zdaniem Sądu w/w postanowienia wydane zostały zgodnie z prawem. Wskazać należy, iż stosownie do art. 61 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt budowlany zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust 2 w/w ustawy. Przepis art. 5 ust. 2 stanowi zaś, że obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, niedopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, określonymi w ust. 1 pkt 1-7 tego przepisu. Wskazać należy również, że zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania obowiązku. Z akt sprawy wynika, iż w przedmiotowej sprawie przeprowadzone zostało przez pracowników Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] postępowanie wyjaśniające oraz wizja lokalna - w dniu 21 maja 2004 r. - na terenie nieruchomości oznaczonej nr ewid. [...] w obr. [...] przy ul. [...]w [...]. Czynności te wykazały, iż w pomieszczeniu znajdującym się na piętrze budynku mieszkalnego od strony południowej został zamontowany żelazny piecyk grzewczy, który prowizorycznie podłączono do trzonu kominowego. Z akt sprawy wynika również, iż J. P – współwłaściciel budynku mieszkalnego znajdującego się na wyżej wskazanej nieruchomości - w dniu 18 czerwca 2004 r. dostarczył do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w [...] opinię kominiarską z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] wykonaną przez osobę uprawnioną, z której wynika, że stan techniczny wszystkich pionów kominowych na dachu budynku mieszkalnego jest niewłaściwy. Kominy są silnie popękane i grożą zawaleniem – katastrofą budowlaną. Z uwagi na powyższe, a więc na to, że obiekt znajdował się w nieodpowiednim stanie technicznym, decyzją z dnia [...]stycznia 2005 r. Nr [...]Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], działając na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nakazał T. W, J P oraz P. P zamieszkałym przy ul. [...]w [...] wymurowanie nowych kominów na dachu budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ewid. [...] w obr. [...] przy ul. [...]w [...] Decyzji tej nadany został rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 kpa, a więc decyzja ta była wykonalna od dnia jej doręczenia stronie i organ miał prawo od tego momentu egzekwować wykonanie w/w czynności. Zobowiązani nie spełnili w/w obowiązku, do którego zostali zobowiązani decyzją ostateczną tj. nie wymurowali nowych kominów na dachu budynku. Z uwagi na to, że obowiązek ten był wymagalny i podlegał egzekucji w trybie administracyjnym na podstawie art. 2 § 1 pkt 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, za słuszne i zgodne z obowiązującym prawem uznać należy podjęte przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] działania tj. wszczęcie postępowania egzekucyjnego, a w konsekwencji wystawienie w dniu [...]stycznia 2005 r. tytułu wykonawczego oraz wydanie w tym samym dniu postanowienia Nr [...]o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Biorąc pod uwagę powyżej przedstawione okoliczności sprawy oraz to, że skarżący nie wykonali obowiązku, do którego zostali zobowiązani decyzją z dnia [...] lipca 2004 r., również do dnia wydania przez organ II instancji rozstrzygnięcia w sprawie, za słuszne i nie naruszające prawa należy uznać także postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...]utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji. Organ II instancji argumentując zaskarżone rozstrzygnięcie słusznie zauważył, iż art. 119 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowi, że grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku znoszenia lub zaniechania albo obowiązku wykonania czynności, a w szczególności czynności, której z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego. Organ ten trafnie wskazał także, że sposób wyliczenia grzywny określony jest zaś w art. 121 § 2 i 4 w/w ustawy, a jeżeli egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku wynikającego z przepisów prawa budowlanego grzywna w celu przymuszenia jest jednorazowa. Odnosząc się do zarzutów skargi, iż "grzywna jest wysoce niezasadna i sprzeczna z dobrem społecznym, uderza w warunki materialne skarżących, a także ich "status prawny do decydowania o swojej własności" tym bardziej, że skarżący dbają o nią i cały czas w miarę możliwości ją remontują oraz do zarzutu, że nałożona grzywna narusza interes prawny skarżących, gdyż "polecenie urzędu" wykraczało w momencie jego wydawania poza możliwości finansowe skarżących stwierdzić trzeba, iż są to argumenty natury pozaprawnej, które nie mają wpływu na ocenę zgodności z prawem kontrolowanych rozstrzygnięć organów nadzoru budowlanego. Wobec wskazanych wyżej okoliczności sprawy brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, która nie podważyła zgodności z prawem, ani kwestionowanego postanowienia organu II instancji, ani poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Na marginesie wskazać trzeba, iż na rozprawie w dniu 14 listopada 2005 r. toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie skarżąca T. W. oświadczyła, że obowiązek wymurowania nowych kominów został wykonany przez nią wiosną tego roku, na dowód czego złożyła dwa zdjęcia. J. P. stwierdził zaś, że obowiązek nałożony decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. nie został wykonany. Podniósł, iż nowe kominy nie zostały wykonane tylko stare zostały obłożone tynkiem. Mając na względzie te oświadczenia i nie rozstrzygając o ich zgodności z istniejącym w rzeczywistości stanem faktycznym, wskazać trzeba ponownie, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia mając na uwadze stan faktyczny i stan prawny z chwili wydania kwestionowanego rozstrzygnięcia. Stwierdzić należy, iż organ II instancji uzasadniając swe rozstrzygniecie słusznie wskazał skarżącym, że zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w przypadku wykonania obowiązku ściągnięte lub uiszczone grzywny w celu przymuszenia mogą być w uzasadnionych przypadkach zwrócone w całości lub w części postanowieniem organu egzekucyjnego, na wniosek zobowiązanego. Ponadto zauważyć trzeba, iż art. 125 w/w ustawy stanowi, że w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nie uiszczone lub nie ściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu. Postanowienie w sprawie umorzenia grzywny wydaje organ egzekucyjny na wniosek zobowiązanego. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.