VII SA/Wa 512/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi G. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. P. z Kancelarii Adwokackiej w [...] W. przy ul. [...] , tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych), oraz kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem 22% podatku od towarów i usług łącznie kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych). W dniu 19 lipca 2007 r. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego W. wpłynął wniosek G. M. w sprawie prowadzonych przez A. K. robót budowlanych w sąsiednim lokalu mieszkalnym przy ul. [...] w W. W wyniku przeprowadzonych w dniu 12 września 2007r oględzin ww robót organ nadzoru budowlanego ustalił, że w lokalu wykonano otwór pomiędzy salonem, a kuchnią o sklepieniu łukowym o wym. 2,00 x 2,40 m w ścianie działowej gr. 15 cm, rozebrano ściankę działową gr. 7 cm o wym. 1,40 x 3,00 m do pomieszczenia WC wraz ze skrzydłem drzwiowym, a w ścianie korytarza o gr. 27 cm nad istniejącym otworem drzwiowym wykonano sklepienie łukowe. Postanowieniem z dnia [...] września 2007 r., Nr [...] , Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W., na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.-Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118, ze zm.), wstrzymał roboty budowlane wykonywane samowolnie w ww. lokalu oraz nałożył obowiązek zabezpieczenia terenu budowy przed dostępem osób trzecich i przedłożenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia określonych dokumentów, tj. oceny technicznej prawidłowości wykonanych robót budowlanych i ich zgodności z wiedzą techniczną i oceny technicznej wpływu wykonanych robót budowlanych na konstrukcję obiektu, sporządzonych przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane i wpisaną na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, ponieważ jego zdaniem zachodzą wątpliwości odnośnie prawidłowości prowadzenia ww. robót, jak również czy nie naruszono konstrukcji budynku. Decyzją z dnia [...] listopada 2007 r., Nr [...] , Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] , na podstawie art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, ze zm.), zwanej dalej: k.p.a., po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej wykonanych samowolnie robót budowlanych w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku przy ulicy [...] w W. , umorzył postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że w dniu 22 października 2007 r. inwestor przedstawił ocenę techniczną (ekspertyza nr [...] sporządzona przez dr. inż. J. N. i dr. inż. J.P.). Z oceny tej wynika, że wykonane prace budowlane nie miały wpływu na konstrukcję budynku oraz, że zostały wykonane prawidłowo i zgodnie z warunkami technicznymi wykonania robót, i wiedzą techniczną. Organ wskazał, że przez pojęcie robót budowlanych w rozumieniu art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego w przeciwieństwie do bieżącej konserwacji, która polega na wymianie jednych elementów na inne - nowe, bez konieczności odtwarzania stanu pierwotnego. W przypadku wykonywania w lokalu mieszkalnym robót polegających między innymi na: rozebraniu (wzniesieniu) ścianek działowych, wymianie posadzek, wymianie drzwi i okien, malowaniu ścian, wymianie glazury, itp., mamy do czynienia z bieżącą konserwacją, a nie remontem. Nie jest więc wymagane na takie roboty pozwolenie na budowę ani zgłoszenie. Odwołanie od ww. decyzji złożyła G. M., zarzucając, że organ I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe z uchybieniami, a w przedmiotowym budynku nie były i nie są przeprowadzane żadne prace konserwacyjne, a przeprowadzane były wyłącznie i są kontynuowane prace budowlane. Jej zdaniem, wszystkie samowolnie wykonane prace budowlane powodują coraz większe rysy i pęknięcia na ścianach i sufitach w poziomie pierwszego piętra w jednym z pokoi, w piwnicach, na klatce schodowej i dobudowanej altanie. Działalność taka jest szkodliwa dla budynku i osób w nim zamieszkałych. Ponadto nie zgodziła się z oceną zawartą w ww. ekspertyzie technicznej. Z tych względów wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r., Nr [...] , [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., po rozpatrzeniu ww. odwołania, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. o umorzeniu postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu wskazał, że organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego w toku prowadzonego postępowania administracyjnego. Zaś argumenty podnoszone w odwołaniu przez skarżącą pozostają bez wpływu na kształt zaskarżonego rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że z kwestionowanej przez G. M. ekspertyzy wynika, iż w trakcie wykonywania przedmiotowych robót budowlanych nie została naruszona konstrukcja budynku, a roboty budowlane zostały wykonane prawidłowo i zgodnie z warunkami technicznymi wykonania robót i wiedzą techniczną. Organ II instancji wyjaśnił, iż sporna ekspertyza techniczna jest dokumentem urzędowym i stanowi dowód tego, co zostało w niej urzędowo stwierdzone (art. 76 § 1 k.p.a.). Z uwagi zatem na stwierdzenie prawidłowości robót budowlanych wykonanych w lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. K. w W. , uznał, że dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego stało się bezprzedmiotowe, co daje podstawę do zastosowania przez organ administracji publicznej przepisu art. 105 § 1 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 6 sierpnia 1999 r., sygn. akt: IV SA 1167/97). Natomiast ze względu na okoliczność, że organ I instancji wydał swoją decyzję w oparciu o art. 105 k.p.a., nie wskazując konkretnego paragrafu, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Nr [...] i orzekł na podstawie 105 § 1 k.p.a. o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej robót budowlanych wykonanych w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku, usytuowanym przy ul. [...] w W. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła G.M., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji jako naruszającej prawo i zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 6, 7, 10, 77, 78, 80 i 81 k.p.a., wobec błędnego przyjęcie, że w przedmiotowym lokalu nie prowadzone są prace budowlane wymagające pozwolenia budowlanego lub zgłoszenia. Ponadto skarżąca zarzuciła brak podstaw do umorzenia postępowania oraz nieuwzględnienie okoliczności braku jej zgody, jako współwłaścicielki na prowadzenie przedmiotowych robót. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę, ocenia, czy zaskarżona decyzja lub postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego i postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie Sąd dokonał kontroli decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2008r. nr [...], uchylającej decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [ ] listopada 2004r. o umorzeniu postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego i orzekającej na podstawie art. 105 § 1 kpa o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej robót budowlanych wykonanych w lokalu mieszkalnym nr [...] w przy ul. [...] w W. Kontrola zaskarżonej decyzji wykazała, że badane rozstrzygnięcie zostało wydane zgodnie z prawem. W myśl przepisu art. 105 § 1 k.p.a , gdy postępowanie z jakichkolwiek przyczyn stało się bezprzedmiotowe organ administracji wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Organ jest zatem zobowiązany do umorzenia postępowania w przypadku stwierdzenia jego bezprzedmiotowości. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Ustalenie istnienia przesłanki bezprzedmiotowości stwarza obowiązek zakończenia postępowania w danej instancji przez jego umorzenie, ponieważ nie będzie wtedy podstaw do rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty. Dalsze prowadzenie postępowania w takim przypadku stanowiłoby o jego wadliwości, mającej istotny wpływ na wynik sprawy. Okoliczności powodujące bezprzedmiotowość muszą być stwierdzone i wskazane w decyzji o umorzeniu postępowania. Zdaniem Sądu, organy rozpoznające sprawę przeprowadziły wnikliwe postępowanie dowodowe i wykazały w uzasadnieniach podjętych decyzji okoliczności wskazujące na bezprzedmiotowość postępowania w opisywanej sprawie. Organ I instancji mając wątpliwości co do prawidłowości prowadzenia robót budowlanych zasadnie nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia ocen technicznych prawidłowości wykonanych robót i ich zgodności z wiedzą techniczną oraz wpływu wykonanych robót budowlanych na konstrukcję obiektu. Z przedłożonej przez inwestora ekspertyzy wynika, że w trakcie wykonywania przedmiotowych robót budowlanych nie została naruszona konstrukcja budynku.. Roboty przeprowadzone w ww. lokalu polegały na wykonaniu otworu pomiędzy salonem a kuchnią o sklepieniu łukowym o wym. 2,00 x 2,40 m w ścianie działowej gr. 15 cm, rozebraniu ścianki działowej gr. 7 cm o wym. 1,40 x 3,00 m do pomieszczenia WC wraz ze skrzydłem drzwiowym, a w ścianie korytarza o gr. 27 cm nad istniejącym otworem drzwiowym wykonano sklepienie łukowe. W świetle powyższych ustaleń zasadnie zatem przyjęto, że zakres wykonanych robót budowlanych nie uzasadniał tego, by inwestor dysponował pozwoleniem na budowę bądź zgłoszeniem. Ponadto w ekspertyzie jednoznacznie stwierdzono, że roboty budowlane zostały wykonane prawidłowo i zgodnie z warunkami technicznymi wykonania robót i wiedzą techniczną Zaznaczyć należy, że ekspertyza sporządzona została przez rzeczoznawców dr.inż. J. N. i dr. inż. J. P. ma charakter profesjonalny i wyczerpujący. Nie było zatem podstaw do odmowy wiarygodności i kompetencji tej ekspertyzy. Skarżąca nie przedstawiła też żadnych merytorycznych zarzutów, co do tez i wniosków ww. ekspertyzy. Zdaniem Sądu organ w oparciu o ww. ekspertyzę dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i właściwie umorzył postępowanie administracyjne w sprawie. Dodatkowo wskazać należy, że pismo skarżącej ,,z dnia 19 lipca 2007 które zainicjowało postępowanie administracyjne, nie precyzowało żądania wobec organu, a tylko informowało o pracach, które zdaniem skarżącej są niezgodne z prawem. Skoro, organ bezsprzecznie ustalił, że brak jest podstaw do ingerencji organu nadzoru budowlanego, a ww. pismo skarżącej nie zawierało konkretnego żądania tym bardziej dopuszczalne było umorzenie postępowania w trybie art. 105 § 1 kpa . Podnoszona przez skarżącą kwestia braku zgody współwłaściciela na prace budowlane, w okolicznościach niniejszej sprawy jest kwestią cywilnoprawną i pozostaje poza oceną tutejszego Sądu, podobnie nie mogła być podstawą ingerencji organu nadzoru budowlanego.. Mając na uwadze powyższą argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalił skargę na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).