VII SA/Wa 513/12
PostanowienieWSA w Warszawie2012-07-18
Skład orzekający: Bożena Więch – Baranowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na postanowienie Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego odmawiające przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia o kontynuowaniu ubezpieczenia społecznego rolników?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na postanowienie Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego odmawiające przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia o kontynuowaniu ubezpieczenia społecznego rolników, ponieważ takie postanowienie jest niezaskarżalne, a sprawy dotyczące objęcia ubezpieczeniem społecznym rolników należą do właściwości sądów powszechnych. Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
J. K. złożył skargę na postanowienie Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego odmawiające przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia o kontynuowaniu ubezpieczenia społecznego rolników. Sprawa trafiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po wcześniejszym przekazaniu przez Sąd Okręgowy i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, które uznały się za niewłaściwe. Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość i odrzucił skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bożena Więch – Baranowska po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...]września 2011 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia o kontynuowaniu ubezpieczenia społecznego rolników postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 27 września 2011 r. J. K. wniósł zażalenie do Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego na postanowienie tego organu z dnia
[...] września 2011 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia o kontynuowaniu ubezpieczenia społecznego rolników. Zażalenie to wraz z aktami sprawy organ rentowy przesłał do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w [...].
Postanowieniem z dnia [...] października 2011 r., sygn. akt
[...] Sąd Okręgowy w [...] – IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych uznał się niewłaściwym i sprawę przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy zgodnie z właściwością do rozpoznania.
Następnie postanowieniem z dnia 2 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Bd 1370/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy stwierdził swoją niewłaściwość
i przekazał sprawę, według właściwości, do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Mając na względzie przedmiot rozpoznawanej skargi, Sąd w pierwszej kolejności musiał rozważyć, czy jest w sprawie właściwy.
Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
W myśl art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m. in. w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego odmawiające przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia o kontynuowaniu ubezpieczenia społecznego rolników.
Tym samym badając swoją właściwość w sprawie Sąd musiał uwzględnić ustawę z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (t. j.: Dz. U. z 2008 r., Nr 50, poz. 291 ze zm., zwana dalej u.s.r.). oraz ustawę z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (j. t. Dz. U. z 2009 r., Nr 205, poz. 1585 ze zm., zwana dalej u.s.u.s.), do której u. s. r. odsyła.
Przepis art. 36 ust. 1 pkt 1 u.s.r. stanowi, iż Prezes Kasy wydaje decyzje w sprawach podlegania ubezpieczeniu oraz ustania ubezpieczenia, a także wysokości należności z tytułu składek na ubezpieczenie. Natomiast art. 36 ust. 3 u.s.r. ustanawia regułę zaskarżania do sądu powszechnego decyzji podejmowanych przez Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w przedmiocie podlegania ubezpieczeniu oraz ustania ubezpieczenia. Powyższy przepis stanowi również, że także w przypadku niewydania decyzji przysługuje odwołanie do sądu powszechnego. Jednocześnie wskazać trzeba, że art. 52 ust. 1 u.s.r. stanowi, iż w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy u.s.u.s.
Kwestię wydawania postanowień w postępowaniu dot. ubezpieczeń społecznych reguluje art. 83 b u.s.u.s. Z treści art. 83 b ust. 2 u.s.u.s. wynika, że od wydanych w trakcie postępowania postanowień Zakładu innych niż kończące postępowanie w sprawie zażalenie nie przysługuje.
Mając na uwadze powyższe przepisy Sąd stwierdza, że przedmiotowe postanowienie jest postanowieniem wpadkowym, które na mocy art. 83b ust. 2 u.s.u.s. w zw. z art. 52 § 1 u.s.r. jest niezaskarżalne. Ponadto należy wskazać, iż orzeczenie to zapadło w sprawie dot. objęcia ubezpieczeniem społecznym rolników, a tego typu sprawy podlegają kognicji sądów powszechnych.
Należy bowiem zauważyć, iż właściwość sądów powszechnych do rozpoznania spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych rozstrzygnęła uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt I UZP 3/10, której nadano moc zasady prawnej i z której wynika, że od decyzji organów rentowych dotyczących spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych przysługuje odwołanie do właściwego sądu pracy i ubezpieczeń społecznych.
W niniejszej sprawie przekazanie tej sprawy sądowi administracyjnemu przez sąd powszechny, który uznał się (oczywiście błędnie) za niewłaściwy nałożyło obowiązek przejęcia sprawy na podstawie art. 58 § 4 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższą argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło