VII SA/Wa 517/08

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : nakazu rozbiórki przyłącza wodociągowego postanawia : przyznać Z. B. prawo pomocy w zakresie częściowym dotyczącym ustanowienia radcy prawnego z urzędu. W dniu 27 października 2008r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez Z. B. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnosi o ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie ustanowienia radcy prawnego z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. W niniejszej sprawie wnioskodawca wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej go do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z zasiłku stałego otrzymywanego z Ośrodka Pomocy Społecznej w wysokości 444,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawca oświadczył, że ma orzeczoną niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym z możliwością wykonywania pracy wyłącznie na stanowisku przystosowanym dla osób niepełnosprawnych. Skarżący dodał, że ze względu na stan zdrowia nie prowadzi gospodarstwa rolnego, nie podejmuje także żadnych prac, jak również nie uzyskuje żadnych dochodów z wynajmu lokalu i mieszkania lub dzierżawy nieruchomości rolnej. Wnioskodawca wyjaśnił, że nie uzyskuje pomocy ze strony rodziny i innych osób oraz nie ponosi opłat z tytułu używania mieszkania. Dodał, że mieszkanie jest zadłużone w Spółdzielni Mieszkaniowej na kwotę 16.097, 45 złotych. Skarżący wskazał, że posiada mieszkanie o powierzchni 32,4 m ², nieruchomość rolną o powierzchni 5,42 ha, las o powierzchni 0,24 ha oraz nieużytki rolne o powierzchni 0.01 ha. Biorąc pod uwagę powyższe dane uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Oceniając sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że nie jest on w stanie samodzielnie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez spowodowania uszczerbku w koniecznym utrzymaniu własnym. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W świetle powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.