VII SA/Wa 519/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. F. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2017 r. w ten sposób, że datę "18 stycznia 2017 r." zastąpić datą "30 stycznia 2017 r.". Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia przez nadanie orzeczeniu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia (zob. postanowienie NSA z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II FSK 445/09). Wykładnia gramatyczna wymienionego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. W przedmiotowej sprawie, w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2017 r. pojawił się błąd pisarski, który jest oczywista omyłką pisarską, polegającą na wpisaniu 18 stycznia 2017 r. jako daty rozpoznania niniejszej sprawy w trybie uproszczonym, podczas gdy wyrok w trybie uproszczonym zapadł w dniu 30 stycznia 2017 r. W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.