VII SA/Wa 523/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2008 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2008 r. znak [...]. W dniu 29 lutego 2008 r. Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2008 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej Z. S. pozwolenia na użytkowanie kiosku handlowego położonego na działce nr ew. [...] obręb [...] przy ul. [...] w L. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanego rozstrzygnięcia. Uzasadniając wniosek skarżący stwierdził, że wykonanie decyzji mogłoby wywołać trudne do odwrócenia skutki oraz prowadziłoby do wdrożenia postępowania mającego na celu rozbiórkę obiektów handlowych. Tym samym zdaniem skarżącego bez wątpienia doszłoby do naruszenia jego interesu, który podlegać winien szczególnej ochronie z uwagi na fakt, iż nie stoi w sprzeczności ani z obowiązującym w tej materii prawem jak również zasadami współżycia społecznego. Postanowieniem z dnia [...] maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek Z. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Powyższe rozstrzygnięcie zostało następnie uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. sygn. akt [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). W uwzględnieniu stanowiska zawartego w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] października 2008 r. sygn. akt [...] należy uznać, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki zastosowania instytucji ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący nie przedstawił wprawdzie wyczerpująco argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji, w szczególności nie wskazał, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., jednakże należy uwzględnić okoliczność, iż skutkiem wykonania zaskarżonej decyzji będzie brak możliwości korzystania z budynku, w którym skarżący prowadzi działalność gospodarczą, stanowiącą jedyne źródło utrzymania jego oraz jego rodziny. Zgodnie bowiem z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratą jedynego źródła utrzymania strony skarżącej, stanowi spełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 22 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OZ 342/08). Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.