VII SA/Wa 524/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 24 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni [...] "[...]" w C. Gmina K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2008r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki sieci kanalizacyjnej postanawia odmówić dopuszczenia M. B. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu 18 września 2008r. wniosek M. B. o dopuszczenie do udziału w charakterze uczestnika postępowania w sprawie dotyczącej skargi Spółdzielni [...] "[...]" w C. Gmina K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2008r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] maja 2007r. nakazującą skarżącej Spółdzielni rozbiórkę sieci kanalizacyjnej. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż M. B. jest członkiem Spółdzielni [...] "[...]" w C. Gmina K.. Nakaz rozbiórki kanalizacji uniemożliwi użytkowanie budynku zamieszkałego przez wnioskodawczynię. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Interes prawny w postępowaniu administracyjnym oznacza ustalenie przepisu prawa powszechnie obowiązującego, na podstawie którego można żądać skutecznie czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby. Od tak pojmowanego interesu odróżnić trzeba interes faktyczny, czyli stan, w którym strona jest bezpośrednio zainteresowana rozstrzygnięciem sprawy, nie może jednak poprzeć tego zainteresowania przepisami prawa powszechnie obowiązującego (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 1984r. I SA 1748/83). Nie każdy związek między sferą subiektywnych praw i obowiązków podmiotu a sprawą administracyjną oznacza, że podmiot ten posiada w danej sprawie interes prawny. W orzecznictwie podkreśla się, że musi on mieć postać kwalifikowaną. Interes prawny pojawia się wówczas, gdy istnieje związek między obowiązującą normą prawa materialnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegający na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu w zakresie prawa materialnego (wyrok NSA z 2 czerwca 1998r., IV SA 2164/97). Podkreślić należy, iż podmiotem uprawnionym do występowania na prawach strony w postępowaniu administracyjnym jest spółdzielnia mieszkaniowa reprezentowana przez jej zarząd, a nie poszczególni jej członkowie. Podkreślić trzeba iż przepisy ustawy Prawo spółdzielcze nie uzasadniają udziału członka spółdzielni w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony w sytuacji gdy postępowanie administracyjne dotyczy interesu prawnego spółdzielni. Członkowie spółdzielni kwestionujący działalność zarządu mają prawo czynić to bądź to w drodze postępowania wewnątrzspółdzielczego w trybie i na zasadach określonych w ustawie Prawo spółdzielcze, bądź też na zasadach ogólnych na drodze postępowania sądowego (zob. wyrok NSA z 3.07.2001, IV SA 1610/99, LEX 53445). Co prawda wyjątkowo możliwe jest dopuszczenie członka spółdzielni do udziału w postępowaniu jako strony. Może to nastąpić, gdy zostanie naruszony jego własny, zindywidualizowany i skonkretyzowany interes. Taka sytuacja w rozpatrywanej sprawie nie zaistniała. Jak podniesiono na wstępie rozważań Sądu, wnioskodawczyni nie posiada przymiotu strony w niniejszym postępowaniu interes bowiem M. B. w kontrolowanej sprawie przybrał postać wyłącznie interesu faktycznego. Ten zaś, mimo że ważny dla wnioskodawcy, nie dawał podstaw do uznania za stronę niniejszego postępowania. Z tych też względów na podstawie art. 33 § 2 w/w ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.