VII SA/Wa 525/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Protokolant sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]grudnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu skargę oddala Sygnatura akt VII SA/Wa 525/14 UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją wydaną dnia [...] grudnia 2013 r. na podstawie art. 127 § 2 kpa w zw. z art. 17 pkt 1 kpa oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania P. Sp. z o.o. sp. k. w M. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że kontrolowaną decyzją Starosta uchylił w postępowaniu wznowieniowym na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 kpa ostateczną decyzję z dnia [...] czerwca 2010 r. w przedmiocie rejestracji pojazdu marki [...] nr nadwozia [...] i odmówił rejestracji tego pojazdu oraz zobowiązał spółkę P. do zwrotu dowodu rejestracyjnego [...] oraz tablic rejestracyjnych [...]. Organ I instancji wskazał, że wznowił postępowanie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 8 kpa po otrzymaniu decyzji Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]kwietnia 2013 r. uchylającej decyzję tego organu z dnia [...]kwietnia 2010 r. o rejestracji pojazdu na rzecz A. D. oraz o odmowie rejestracji z uwagi na sfałszowane dokumentu własności pojazdu. W ocenie organu odwoławczego kontrolowana decyzja jest zgodna z prawem. Zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.) rejestracji pojazdu dokonuje się na podstawie dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany. Jak wskazuje sama spółka do wniosku o rejestrację przedmiotowego pojazdu dołączony był dowód rejestracyjny wydany przez Prezydenta Miasta [...]na rzecz A. D.. Skoro zatem decyzja o rejestracji pojazdu na rzecz A. D. została uchylona, to wniosek o rejestrację pojazdu na rzecz spółki nie może być uwzględniony, skoro wniosek o rejestrację nie spełnia wymogu z art. 72 ust. 1 pkt 5 cyt. ustawy. Oznacza to, że decyzja z [...] czerwca 2010 r. została wydana na podstawie decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. Skoro zaś ta ostatnia decyzja została uchylona, to w pełni zasadne było wznowienie postępowania i uchylenie decyzji w przedmiocie rejestracji pojazdu na rzecz odwołującej się spółki. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła spółka P.Sp. z o.o. sp. k. w M.. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżącej zarzucił organowi: I. naruszenie przepisów prawa materialnego: a) art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym poprzez jego błędne zastosowanie w stanie faktycznym sprawy, polegające na przyjęciu, iż dokumenty w postaci dowodu własności pojazdu oraz poprzedniego dowodu rejestracyjnego złożone przez skarżącego w celu zarejestrowania pojazdu nie były prawdziwe, kiedy to w rzeczywistości dokumenty te nie budziły wątpliwości co do ich autentyczności, co miało wpływ na wynik sprawy, bowiem w konsekwencji organ doszedł do przekonania, iż skarżąca nie spełniła wymogów wniosku o rejestrację pojazdu, co doprowadziło do wydania decyzji dla skarżącej niekorzystnej, b) art. 73 ust. 1 w/w ustawy poprzez jego błędną wykładnię w stanie faktycznym sprawy polegającą na odmówieniu skarżącej przymiotu właściciela pojazdu i w konsekwencji przyjęciu przez organ, iż skarżąca do wniosku o rejestrację pojazdu przedłożyła fałszywe dokumenty, kiedy to w rzeczywistości skarżąca do wniosku o rejestrację pojazdu dołączyła szereg dokumentów, których prawdziwość nie budziła wątpliwości, co miało wpływ na wynik sprawy, bowiem w konsekwencji odmówiono skarżącej rejestracji pojazdu, c) § 2 w zw. z § 4 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 roku w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, poprzez jego nie zastosowanie w stanie faktycznym sprawy, skutkujące przyjęciem, że wniosek o rejestrację pojazdu złożony przez skarżącą nie spełnia wymogów wynikających z przepisów, w sytuacji gdy skarżąca złożyła wszystkie wymagane naruszonym przepisem dokumenty, co miało wpływ na wynik sprawy, bowiem w konsekwencji odmówiono skarżącej rejestracji pojazdu, II. Naruszenie przepisów postępowania: a) art. 7 kpa polegające na braku wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy, co skutkowało powieleniem przez organ w zaskarżonej Decyzji całkowicie dowolnych i nieuprawnionych ustaleń faktycznych poczynionych przez organ I instancji oraz zinterpretowaniu wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy na niekorzyść strony skarżącej, co stanowiło oczywiste naruszenie zasady pierwszeństwa słusznego interesu strony, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem w konsekwencji organ utrzymał w mocy decyzję o odmowie rejestracji pojazdu, b) art. 107 § 3 kpa, poprzez brak precyzyjnego wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej decyzji, w szczególności nie odniesienie się przez organ w żaden sposób do niektórych z podniesionych przez skarżącą zarzutów, co uniemożliwia właściwe zapoznanie się z motywami działania organu, zrozumienia tych motywów, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem uniemożliwiło skarżącej ustosunkowanie się do nich w rzeczowy i wyczerpujący sposób. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]wnosząc o jej oddalenie podtrzymało argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniesiona skarga nie mogła zostać uwzględniona, bowiem zaskarżona decyzja pozostaje w zgodzie z przepisami prawa materialnego oraz nie narusza przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. – zwana dalej p.p.s.a.). Stosowanie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wskazać należy również, że sąd uwzględnia stan faktyczny i prawny na dzień wydania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że decyzja Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]kwietnia 2010 r. o rejestracji pojazdu marki [...] na rzecz A. D., na podstawie której dokonano rejestracji tego samochodu i wydano na rzecz skarżącej spółki dowód rejestracyjny nr [...] została wyeliminowana z obrotu prawnego ostateczną decyzją tego organu nr [...] z dnia [...].04.2013 r. Prezydent [...] w/w decyzją omówił jedocześnie dokonania rejestracji w/w pojazdu. Przyczyną wznowienia postępowania w sprawie rejestracji i w konsekwencji uchylenia decyzji o rejestracji przedmiotowego pojazdu przez Prezydenta Miasta [...]był wniesiony przez Prokuratora Okręgowego w [...] sprzeciw dotyczący rejestracji samochodu marki [...] pod numerem [...]na rzecz A. D., ponieważ decyzja o rejestracji pojazdu została wydana w oparciu o sfałszowany dokument własności pojazdu, ponadto A. D. nigdy nie zakupiła wymienionego pojazdu. Jak wynika z otrzymanej decyzji Prezydenta Miasta [...]z dnia [...].04.2013 r. powyższe fakty zostały potwierdzone prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...].08.2012 r. Powyższe okoliczności faktyczne nie były znane Staroście [...]w momencie wydawania decyzji o rejestracji. W tym miejscu podkreślić należy, że ustawodawca co prawda w art. 16 § 1 k;p.a. zawarł zasadę trwałości decyzji administracyjnych, zgodnie z którą decyzje, od których nie przysługuje odwołanie w toku instancji, są ostateczne, jednak jednocześnie wskazano, że wzruszenie takich aktów może nastąpić w trybie określonym przez ustawę. Takim szczególnym trybem jest wznowienie postępowania, opisane a art. 145 § 1 k.p.a. Instytucja ta ma na celu usuwanie wad, jakimi są obarczone ostateczne decyzje administracyjne czy wręcz eliminację takich orzeczeń z obrotu prawnego w przypadku zaistnienia ustawowych przesłanek takiego rozstrzygnięcia. Orzekające w sprawie ograny obu instancji powołały się w swoich decyzjach na przesłankę wskazaną w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Na podstawie tego przepisu wznawia się postępowanie administracyjne, jeżeli decyzja ostateczna została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. W tym miejscu należy podkreślić, że wydana w dniu [...]czerwca 2010 r. decyzja Starosty [...] o rejestracji na rzecz skarżącej spółki samochodu marki [...] została wydana w oparciu o wcześniejszą decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., a ściślej na wydanym na jej podstawie dowodzie rejestracyjnym nr [...]. Dowód rejestracyjny spełnia dwojakiego rodzaju rolę, potwierdza wydanie decyzji o zarejestrowaniu pojazdu oraz jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie zarejestrowanego pojazdu do ruchu, co wynika wprost z przepisów art. 71 ust. 1 i ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Stosownie do art. 72 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym rejestracji pojazdu dokonuje się na podstawie dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany. Dokument ten stosowanie do § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (tekst jedn. Dz. U. z 2007 r. Nr 186, poz. 1322 z późn. zm.) właściciel pojazdu jest zobowiązany dołączyć do wniosku o rejestrację pojazdu. Przeprowadzona analiza przepisów nie pozostawia wątpliwości, że uchylenie w wyniku wznowienia postępowania decyzji administracyjnej, na mocy której pojazd został zarejestrowany pociąga za sobą anulowanie dowodu rejestracyjnego, który stanowił potwierdzenie wydania decyzji o zarejestrowaniu. Konsekwencją tego stanu rzeczy jest zatem konieczność wznowienia także postępowania, w którym podmiot ubiegający się o kolejną rejestrację pojazdu przedłożył taki unieważniony później dowód rejestracyjny. Związek pomiędzy tymi decyzjami jest bowiem oczywisty, jedna decyzja stanowi podstawę drugiej i ma w niej uzasadnienie. Sąd uznał, że skoro Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. uchylił swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie o rejestracji przedmiotowego samochodu, to zarazem odpadła podstawa decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. o rejestracji pojazdu na rzecz skarżącej spółki. W takiej sytuacji zaistniała podstawa do wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 8 kpa i zgodnie z art. 151 § 1 pkt 2 kpa należało uchylić decyzję o rejestracji pojazdu na rzecz skarżącej, zasadnie odmawiając rejestracji wobec niespełnienia przesłanek art. 72 ust. 1 (pkt 5) ustawy Prawo o ruchu drogowym. W tej sytuacji należy uznać, że zarzuty skargi nie mogły mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.