VII SA/Wa 527/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Asesor WSA Karolina Kisielewicz, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi S.K. i W. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz S. K. i W. K. kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2017 r. nr [...], znak: [...],[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. – ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23), oraz art. 83 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290) po rozpatrzeniu odwołania M. i P. G. reprezentowanych przez r.pr. G. J., od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z [...] września 2016 r. nr [...], znak: [...], zatwierdzającej dla inwestorów: S. K. i W. K. projekt budowlany dobudowanego do budynku produkcyjnego budynku gospodarczego usytuowanego na działce ew. nr [...] w miejscowości R., gmina K., udzielającej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nakładającej obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu - uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że wnioskiem z [...] listopada 2014 r. M. i P.G. zwrócili się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w O. "(...) o przeprowadzenie kontroli na terenie rozbudowy zakładu produkcyjnego przy ul. w miejscowości R. gm. K., których inwestorem jest prawdopodobnie [...] W.K., M. K. (...).", wskazując: "(...) Na tym terenie w okresie od kwietnia do sierpnia 2014 r., prowadzona była rozbudowa hali produkcyjnej polegająca na dobudowie pomieszczenia o wymiarach ok. 5 x 10 (m) i wysokości ok. 10 -12 m (...)." Podczas czynności kontrolnych przeprowadzonych przez organ powiatowy na przedmiotowej nieruchomości [...] lutego 2015 r. stwierdzono: "(...) iż do hali produkcyjnej został dobudowany obiekt w konstrukcji stalowej o wymiarach 8,85 m x 4,10 m i wysokości ok. 10 m - 11,0 m w odległości 5,25 m od ogrodzenia nieruchomości skarżących - mierzone po najkrótszym odcinku. Według oświadczenia inwestora obiekt jest użytkowany na cele gospodarcze i został wybudowany ok. września 2014 r. Na w/w obiekt inwestor nie posiada decyzji pozwolenia na budowę i dokumentacji budowlanej. Obiekt wybudowała firma [...] (...).". Postanowieniem nr [...] z [...] lutego 2015 r., znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy dobudowie do budynku produkcyjnego budynku gospodarczego usytuowanego na terenie działki nr ew. [...] w miejscowości R. gm. K. oraz nałożył na S. K. i W. K. obowiązek przedstawienia w terminie trzech miesięcy (licząc od daty doręczenia postanowienia) wskazanych dokumentów:·zaświadczenia Wójta Gminy K. o zgodności w/w dobudowy do budynku produkcyjnego budynku gospodarczego bez wymaganego pozwolenia na budowę z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, czterech egzemplarzy projektu budowlanego ww. obiektu budowlanego wraz z opinią techniczną wykonanych robót budowlanych, uzgodnieniami, pozwoleniem i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem o przynależności projektanta do właściwej izby samorządu zawodowego, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przy piśmie z [...] lutego 2015 r. inwestorzy przedłożyli żądaną w/w postanowieniem dokumentację. Postanowieniem z [...] lutego 2016 r. nr [...], znak: [...], organ I instancji nałożył na S. K. i W. K. obowiązek usunięcia nieprawidłowości w złożonej dokumentacji dotyczącej przedmiotowej dobudowy, poprzez: 1. dostarczenie aktualnej mapy do celów projektowych, 2. wykonanie projektu zagospodarowania działki na aktualnym oryginale mapy do celów projektowych z jednoznacznym określeniem granicy pomiędzy działkami nr [...],[...],[...] w miejscowości R., gm. K., [...]. projekt konstrukcyjny wykonany przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia. Decyzją z [...] lipca 2016 r. nr [...], znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. nakazał S. K. i W. K. rozbiórkę ww. obiektu. Decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] sierpnia 2016 r. nr [...], znak: [...],. rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji zostało uchylone w całości, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Postanowieniem z [...] września 2016 r. nr [...], znak: [...], organ powiatowy ustalił dla S.K. i W. K. opłatę legalizacyjną w wysokości 25 000,00 złotych za samowolnie wykonane roboty budowlane przy w/w dobudowie. Z akt organu powiatowego wynika, że 26 września 2016 r. na konto [...] Urzędu Wojewódzkiego wpłynęła wpłata tytułem w/w opłaty legalizacyjnej. Decyzją z [...] września 2016 r. nr [...], znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. zatwierdził dla inwestorów: S. K. i W. K. projekt budowlany dobudowanego do budynku produkcyjnego budynku gospodarczego usytuowanego na działce ew. nr [...] w miejscowości R., gmina K., udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nałożył obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu. Od w/w rozstrzygnięcia odwołanie w ustawowym, terminie wnieśli M. i P. G., reprezentowani przez r.pr. G. J.. Rozpatrując odwołanie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że jego kompetencje obejmują zarówno korygowanie wad prawnych decyzji organu I instancji, polegających na niewłaściwym zastosowaniu przepisów prawa materialnego, bądź postępowania administracyjnego, jak i wad polegających na niewłaściwej ocenie okoliczności faktycznych. Decyzja objęta odwołaniem zasługuje na uchylenie, a sprawa winna zostać przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji ze względu na niedostateczną i błędną ocenę zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego. Charakter wykonanych robót budowlanych bezsprzecznie wskazuje na rozbudowę istniejącego obiektu, o kolejne pomieszczenie funkcjonalnie z nim związane, pełniące funkcję gospodarczą. Świadczy o tym pismo podpisane przez M.K. z [...] lutego 2015 r.: "Firma [...] K. Spółka Jawna udziela zgody Państwu S.K. i W. K. na dobudowanie pomieszczenia gospodarczego do ściany istniejącego budynku produkcyjno - magazynowego będącego własnością spółki, na działce ewidencyjnej [...] we wsi R.." Także w piśmie z [...] listopada 2016 r. inwestorzy wskazali: "(...) Budynek Inwestorów służy przechowywaniu różnorodnego sprzętu sezonowego, jak kosiarki, czy pług do odśnieżania. W budynku tym przechowywany jest także sprzęt gaśniczy/przeciwpożarowy, taki jak bosaki, siekierko- łomy, węże gaśnicze. Sprzęt przechowywany w budynku służy utrzymywania nieruchomości w odpowiednim stanie, odśnieżania terenów dachów, a także dodatkowemu zabezpieczeniu przeciwpożarowemu nieruchomości, co jest uzasadnione dużą odległością od najbliższej straży pożarnej.". Tym samym wykonanie robót budowlanych wymagało uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, a wobec jej braku konieczne stało się przeprowadzenie postępowania legalizacyjnego w oparciu o przepisy art. 48-49 ustawy Prawo budowlane. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że przedstawiony przez inwestorów projekt budowlany budynku gospodarczego usytuowanego na dz. ew. nr [...] w obrębie [...] w K., sporządzony przez mgr inż. arch. K. I. (nr upr. bud. [...]) jest niezgodny z ustalonym stanem faktycznym. W opisie technicznym projektu wskazano, że: "opracowanie dotyczy dobudowy samodzielnego, niezależnego obiektu budowalnego - budynku gospodarczego", podczas gdy inwestorzy poprzez dobudowanie do budynku produkcyjnego pomieszczenia gospodarczego o wymiarach ok. 8,85 m x ok. 4,10 m i wysokości ok. 10,0 m - 11,0 m dokonali jego rozbudowy, a nie jak błędnie określono w w/w projekcie budowy niezależnego, samodzielnego obiektu budowlanego w postaci budynku gospodarczego. Ponadto, w opisie architektoniczno - budowlanym projektu stwierdzono: "(...) Obiekt zlokalizowany na działce nr ew. [...] obręb [...] w miejscowości R. gmina K. pełni funkcję budynku gospodarczego i nie jest przeznaczony na pobyt ludzi. Zgodnie z oświadczeniem właściciela nieruchomości przedmiotowy budynek został wzniesiony w 2014 r. i pełni funkcje pomieszczenia gospodarczego, budynek nie jest wyposażony w instalacje i nie jest ogrzewany. Budynek wykonano bez wymaganego pozwolenia na budowę i zgłoszenia (...)." Organ drugiej instancji stwierdził, że podziela argumentację strony skarżącej, która w odwołaniu podniosła: "(...) Z tego też względu naszym zdaniem organ I instancji nadzoru budowlanego, błędnie zastosował nieistniejącą definicję "dobudowy " co spowodowało: -(...) błędne sprawdzenie projektu budowlanego pod względem jego zawartości i zakresu jak dla projektu budowy budynku gospodarczego, a nie jak właściwie powinien dokonać jak dla budynku produkcyjnego. Analizując przedłożony i zatwierdzony zaskarżoną decyzją projekt budowalny, należy stwierdzić, iż zawiera on wiele nieprawidłowości w stosunku do wymagań określonych rozporządzeniem z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowalnego (Dz.U. 2012 poz. 462) w zakresie jak również rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7-czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. W przypadku właściwego zakwalifikowania wykonanego obiektu budowalnego jako rozbudowy budynku produkcyjnego, przedłożony projekt budowlany winien zawierać wszystkie niezbędne elementy jakie wymagane są od projektu obiektu budowlanego o takiej kubaturze, a więc powinien podlegać przede wszystkim obowiązkowi sprawdzenia we wszystkich branżach jak również z rzeczoznawcami z zakresu ochrony przeciwpożarowej jak i sanitarnej. Opracowania takie są niezbędne chociażby ze względu na prawdopodobne naruszenie minimalnej odległości usytuowania rozbudowy względem granic nieruchomości o czym organ zatwierdzający projekt wiedział i zlekceważył ten fakt. W przypadku obecnego usytuowania budynku produkcyjnego wraz z rozbudową w nieznanej odległości od granicy z nieruchomością sąsiednią, a jak wynika z przedstawionej mapy ok. 3 m od jej granicy, ściana budynku zbliżona do granicy nieruchomości powinna posiadać klasę odporności pożarowej odpowiednią dla klasy odporności pożarowej budynku. Po za tym nieznanym jest czy dokonana rozbudowa stanowi jedną strefę pożarową z budynkiem produkcyjnym i jest zaliczona do klasy odporności pożarowej PM czy też stanowi odrębną strefę pożarową jako niezależny "dobudowany" budynek gospodarczy. Projekt nie zawiera żadnego opisu technicznego w tym zakresie jak również w części graficznej nie jest określony sposób wykonania właściwych ścian oddzielenia pożarowego. Projekt ponadto nie zawiera w ogóle części dotyczącej instalacji wewnętrznych (winny być wykonane chociażby ich szkice), mało wiarygodnym jest stwierdzenie, że nie będzie w nim żadnych instalacji w tym nawet oświetleniowych jak również nie zawiera w ogólne nawet wyników podstawowych obliczeń statystycznych, nie mówiąc już chociażby o zarysie projektu konstrukcyjnego. Pytanie czy dokonana została analiza usytuowania budynku bezpośrednio przy ścianie istniejącego budynku produkcyjnego i wzajemny wpływ posadowienia fundamentów na różnych głębokościach względem statyki konstrukcji budynków? Projekt nie zawiera również tak istotnych w tym przypadku ze względu na sąsiedztwo z zabytkowym zespołem pałacowo - parkowym, danych informujących czy działka lub teren, na którym jest projektowany obiekt budowlany, są wpisane do rejestru zabytków oraz czy podlegają ochronie na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego? Informacja odnośnie określenia obszaru oddziaływania projektu również jest błędna ze względu na tak naprawdę nie wiadome położenie budynku względem granic nieruchomości - nie przedłożono aktualnej mapy do celów projektowych przedstawiającej przebieg granic działki, nie jest jednoznacznym czy dokonana rozbudowa nie jest położona w odległości mniejszej niż 3 m od granicy działki i czy z tego względu nie oddziałuje na tereny sąsiednie (...).". [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. ponownie rozpoznając sprawę powinien dokonać kompleksowej oceny przedłożonej przez inwestorów dokumentacji, jej zgodności z stanem faktycznym oraz przepisami obowiązującego prawa, stosownie do poczynionych ustaleń podjąć dalsze czynności w sprawie i wydać zasadne, odpowiadające stanowi faktycznemu rozstrzygnięcie. Organ powiatowy naruszył art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. z uwagi na nieprawidłową ocenę zgromadzonego w aktach postępowania materiału dowodowego. Konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy wykracza poza dyspozycję art. 136 k.p.a. oraz ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, co wypełnia dyspozycję art. 138 § 2 k.p.a. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe orzeczenie wnieśli S. K. oraz W. K., zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane przez przyjęcie, że skarżący dokonali rozbudowy, gdy tymczasem wykonali nowy obiekt budowlany; naruszenie art. 48 i 49 ustawy Prawo budowlane poprzez uchylenie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wznowienie robót, pomimo że skarżący spełnili warunki do legalizacji samowoli budowlanej; naruszenie § 8 oraz § 11 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego poprzez przyjęcie, że projekt budowlany został sporządzony niezgodnie z wymaganiami rozporządzenia; naruszenie art. 7 k.p.a. przez wydanie decyzji administracyjnej naruszającej interes prawny strony w sytuacji, gdy interes społeczny nie wymagał jej wydania; art. 77 § 1 k.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, przez nieprzeprowadzenie wyczerpującego i pełnego postępowania dowodowego; naruszenie art. 80 k.p.a. , które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez wadliwie przyjęcie, które z okoliczności w sprawie zostały udowodnione; naruszenie art. 107 § 3 k.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, przez niewłaściwe uzasadnienie decyzji i nieprawidłowe przyjęcie faktów, które organ uznał za udowodnione, oraz przez niewskazanie przyczyn, dla których innym dowodom organ odmówił wiarygodności. Skarżący wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Stanowisko skarżącego znalazło rozwinięcie w uzasadnieniu skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem prawa, w szczególności przepisów postępowania, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zasadnie przywołał zakres własnych kompetencji – z pewnością miał kompetencje do korygowania wad orzeczenia objętego odwołaniem. Pierwszym jego obowiązkiem było jednak rozpoznanie sprawy ponownie w jej całokształcie. Organ w toku postępowania odwoławczego winien rozpoznawać sprawę w trybie art. 49 ustawy Prawo budowlane. Przepis ten stanowi kontynuację przepisu art. 48 wyżej wymienionej ustawy. Organ nadzoru budowlanego, który otrzymał w wyznaczonym terminie dokumenty, o których mowa w art. 48 ust. 3 jest zobowiązany zbadać je po myśli art. 49 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z tym ostatnim przepisem organ nadzoru budowlanego, przed wydaniem decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, bada: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3) wykonanie projektu budowlanego przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. W myśl art. 49 ust. 4 ustawy Prawo budowlane w razie spełnienia wymagań, określonych w ust. 1, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję: 1) o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na wznowienie robót; 2) o zatwierdzeniu projektu budowlanego, jeżeli budowa została zakończona. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie wskazuje na ponowne, własne rozpoznanie sprawy przez organ drugiej instancji. O charakterze przedmiotowej inwestycji, wbrew stanowisku organu stopnia wojewódzkiego, w oczywisty sposób nie świadczą przywołane cytaty pism opisanych powyżej. Nie wynika z nich, że doszło do rozbudowy istniejącego budynku, a nie jak zostało to opisane w projekcie budowlanym do wzniesienia obiektu nowego, samodzielnego po myśli jego konstrukcji i przeznaczenia. Sąd w pełni podziela stanowisko skarżących - [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie przedstawił żadnych istotnych, racjonalnych argumentów uzasadniających twierdzenie, że skarżący dokonali faktycznie rozbudowy istniejącego budynku, a przedstawili projekt budowlany budowy odrębnego budynku. Pozaustawowe pojęcie "dobudowy" nie powinno być przesłanką oglądu okoliczności sprawy, choć w potocznym znaczeniu oznacza oczywiście wybudowanie budynku tuż obok innego już istniejącego. Istotne dla oceny projektu jest to czy odpowiada on przedmiotowej inwestycji czy doszło do samowolnego wzniesienia budynku wolnostojącego i samodzielnego w szczególności nie powiązanego konstrukcyjnie i funkcjonalnie z budynkiem produkcyjnym, obok którego został posadowiony. Samo posługiwanie się słowem "dobudowa" nie może stanowić podstawy do uznania, że budynek skarżących stanowi rozbudowę sąsiedniego budynku produkcyjnego. Organ drugiej instancji zupełnie bez własnego odniesienia do sprawy, znów cytując stanowisko odwołujących się podniósł, że w projekcie brak wskazania czy działka lub teren, na którym jest projektowany obiekt budowlany, są wpisane do rejestru zabytków oraz czy podlegają ochronie na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Autor projektu nie ma obowiązku wskazywania takich danych, które nie odnoszą się do inwestycji. W odwołaniu nie wykazano, że przepisy w zakresie ochrony zabytków mają w sprawie zastosowanie. Nie ustalił zaistnienia tych okoliczności także organ drugiej instancji. Brak instalacji w przedmiotowym obiekcie został potwierdzony w projekcie budowlanym i inny stan faktyczny nie wynika z żadnych innych okoliczności. Wbrew zaaprobowanemu przez organ drugiej instancji stanowisku odwołujących się, nie ma znaczenia w niniejszej sprawie czy w przyszłości będą czy też nadal nie będzie tam instalacji. Również nie jest uprawniony, pochodzący z zawartego w uzasadnieniu decyzji cytatu odwołania, zarzut braku obowiązkowych sprawdzeń projektu budowlanego we wszystkich branżach. Obowiązek sprawdzenia projektu architektoniczno-budowlanego pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności nie dotyczy projektów obiektów budowlanych o prostej konstrukcji, jak budynki mieszkalne jednorodzinne, niewielkie obiekty gospodarcze, inwentarskie i składowe (zgodnie z art. 20 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane). Zatem obowiązek ten nie dotyczył także budynku na działce skarżących, który jest budynkiem gospodarczym o prostej konstrukcji. Organ odwoławczy we własnych ustaleniach nie przedstawił zaś argumentów świadczących, że doszło do rozbudowy budynku już istniejącego. Podobnie nie jest uprawniony zarzut z ww. cytatu "błędnego obszaru oddziaływania obiektu", kwestia położenia budynku względem granic nieruchomości była już przedmiotem badania zarówno Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego oraz [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Oceniono jednoznacznie - obiekt zgodnie z przedstawioną w trakcie postępowania legalizacyjnego mapą zasadniczą znajduje się w odległości 3,15 m od granicy wskazanej na tej mapie i odległość ta jest wystarczająca do stwierdzenia, że obiekt nieposiadający od tej strony otworów okiennych i drzwiowych, spełnia warunki techniczno-budowlane w zakresie odpowiedniej odległości od granicy działki. Sąd stwierdza - uzasadnienie decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie nie odpowiada wymogom opisanym w art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Powtórzmy - przedstawiona przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ocena okoliczności sprawy nie wynika z ponownego, własnego jej rozpoznania, wszechstronnej analizy materiału dowodowego. Brak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazania, dlaczego organ ten odmówił wiarygodności i mocy dowodowej części materiału zgromadzonego w sprawie, w tym projektu budowlanego. Argumentacja uzasadnienia decyzji nie pozwala na przyjęcie, że dokonano prawidłowej oceny charakteru inwestycji, tego czy budynek jest samodzielnym, niezależnym obiektem budowlanym, czy też powstał w wyniku rozbudowy budynku wcześniej wzniesionego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ będzie miał na uwadze powyższe wskazania. Postępowanie odwoławcze przeprowadzi z poszanowaniem zasad przewidzianych w art. 7 i art. 77 oraz 107 § 3 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 200 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 t.j.).