VII SA/Wa 528/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Ż. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...]. W piśmie z dnia 6 maja 2009 r. T. Ż. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...] i poprzedzającej jej decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 zm. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, nie wystarczy więc samo powtórzenie przez stronę treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wręcz uniemożliwia sądowi jego merytoryczną ocenę (zob. szerzej na ten temat B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168 i nast.). W ocenie Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku strony skarżącej, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. Skarżąca nie wykazała, jakie negatywne bądź nieodwracalne skutki rodzą dla niej te decyzje lub jakie szkody poniesie w wyniku ich wykonania. Należy zauważyć, iż skarżąca wniosła o wstrzymanie decyzji I i II instancyjnej, a swojego wniosku w ogóle nie uzasadniła. W świetle powyższego, oceniając czy w sprawie występują ustawowe przesłanki uzasadniające zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji, Sąd nie dopatrzył się ich zaistnienia. W przedmiotowym wniosku nie wykazano, że zachodzą przesłanki do wstrzymania zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej jej decyzji I-ej instancji. Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.