VII SA/Wa 529/09

Referendarz sądowy- Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 kwietnia 2009r. po rozpoznaniu wniosku L.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi L.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia robót do stanu zgodnego z przepisami postanawia: przyznać L. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu sądowego w wysokości 400,00 złotych, w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W dniu 16 kwietnia 2009r. do Sądu wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy L.K., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.) Podkreślić należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka -Medek, wyd. Zakamycze 2005, s. 594). Instytucja przyznania prawa pomocy ma zatem charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych można zaliczyć osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie analizując dane zawarte w przedmiotowym wniosku uznano, iż złożony wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie częściowym. Wnioskodawczyni podała w formularzu, iż wspólnie z synem utrzymują się z dochodów w wysokości 3.000,00 złotych brutto miesięcznie. Kwota ta jest uzyskiwana przez wnioskodawczynię z tytułu wynagrodzenia za pracę. Skarżąca podkreśliła, że jest osobą samotnie wychowującą syna, który jest studentem i nie pracuje. Skarżąca podała, że jest współwłaścicielką domu mieszkalnego o pow. 140 m². Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie ma żadnych innych dochodów, z których mogłaby ponieść należne koszty sądowe. Analizując powyższe dane stwierdzono, że wnioskodawczyni nie jest w stanie jednorazowo uiścić całego wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 500,00 złotych bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Z tego też względu uznano, że zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy w części poprzez zwolnienie z wpisu sądowego w wysokości 400,00 złotych. Jednocześnie stwierdzono, że brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawczyni jest na tyle osobą ubogą, iż jej rzeczywiste zdolności płatnicze uniemożliwiają jej wywiązanie się z obowiązku partycypowania w pozostałych kosztach postępowania sądowoadministracyjnego. Uznano, że wnioskodawczyni mając stały dochód miesięczny, jest w stanie zgromadzić środki na ponoszenie kosztów sądowych nie objętych zwolnieniem. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 cytowanej wyżej ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.